1Dá ouvidos, ó Deus, � minha oração, e não te escondas da minha súplica.
1ദൈവമേ, എന്റെ പ്രാര്ത്ഥന ശ്രദ്ധിക്കേണമേ; എന്റെ യാചനെക്കു മറഞ്ഞിരിക്കരുതേ.
2Atende-me, e ouve-me; agitado estou, e ando perplexo,
2എനിക്കു ചെവിതന്നു ഉത്തരമരുളേണമേ; ശത്രുവിന്റെ ആരവംനിമിത്തവും ദുഷ്ടന്റെ പീഡനിമിത്തവും ഞാന് എന്റെ സങ്കടത്തില് പൊറുതിയില്ലാതെ ഞരങ്ങുന്നു.
3por causa do clamor do inimigo e da opressão do ímpio; pois lançam sobre mim iniqüidade, e com furor me perseguem.
3അവര് എന്റെ മേല് നീതികേടു ചുമത്തുന്നു; കോപത്തോടെ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു.
4O meu coração confrange-se dentro de mim, e terrores de morte sobre mim caíram.
4എന്റെ ഹൃദയം എന്റെ ഉള്ളില് വേദനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മരണഭീതിയും എന്റെമേല് വീണിരിക്കുന്നു.
5Temor e tremor me sobrevêm, e o horror me envolveu.
5ഭയവും വിറയലും എന്നെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; പരിഭ്രമം എന്നെ മൂടിയിരിക്കുന്നു.
6Pelo que eu disse: Ah! quem me dera asas como de pomba! então voaria, e encontraria descanso.
6പ്രാവിന്നുള്ളതുപോലെ എനിക്കു ചിറകുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്! എന്നാല് ഞാന് പറന്നുപോയി വിശ്രമിക്കുമായിരുന്നു എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞു.
7Eis que eu fugiria para longe, e pernoitaria no deserto.
7അതേ, ഞാന് ദൂരത്തു സഞ്ചരിച്ചു, മരുഭൂമിയില് പാര്ക്കുംമായിരുന്നു! സേലാ.
8Apressar-me-ia a abrigar-me da fúria do vento e da tempestade.
8കൊടുങ്കാറ്റില്നിന്നും പെരുങ്കാറ്റില്നിന്നും ബദ്ധപ്പെട്ടു ഞാന് ഒരു സങ്കേതത്തിലേക്കു ഔടിപ്പോകുമായിരുന്നു!
9Destrói, Senhor, confunde as suas línguas, pois vejo violência e contenda na cidade.
9കര്ത്താവേ, സംഹരിച്ചു അവരുടെ നാവുകളെ ചീന്തിക്കളയേണമേ. ഞാന് നഗരത്തില് അതിക്രമവും കലഹവും കണ്ടിരിക്കുന്നു.
10Dia e noite andam ao redor dela, sobre os seus muros; também iniqüidade e malícia estão no meio dela.
10രാവും പകലും അവര് അതിന്റെ മതിലുകളിന്മേല് ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു; നീതികേടും കഷ്ടവും അതിന്റെ അകത്തുണ്ടു.
11Há destruição lá dentro; opressão e fraude não se apartam das suas ruas.
11ദുഷ്ടത അതിന്റെ നടുവില് ഉണ്ടു; ചതിവും വഞ്ചനയും അതിന്റെ വീഥികളെ വിട്ടുമാറുന്നതുമില്ല.
12Pois não é um inimigo que me afronta, então eu poderia suportá-lo; nem é um adversário que se exalta contra mim, porque dele poderia esconder-me;
12എന്നെ നിന്ദിച്ചതു ഒരു ശത്രുവല്ല; അങ്ങനെയെങ്കില് ഞാന് സഹിക്കുമായിരുന്നു; എന്റെ നേരെ വമ്പു പറഞ്ഞതു എന്നെ പകെക്കുന്നവനല്ല; അങ്ങനെയെങ്കില് ഞാന് മറഞ്ഞുകൊള്ളുമായിരുന്നു.
13mas és tu, homem meu igual, meu companheiro e meu amigo íntimo.
13നീയോ എന്നോടു സമനായ മനുഷ്യനും എന്റെ സഖിയും എന്റെ പ്രാണസ്നേഹിതനുമായിരുന്നു.
14Conservávamos juntos tranqüilamente, e em companhia andávamos na casa de Deus.
14നാം തമ്മില് മധുരസമ്പര്ക്കം ചെയ്തു പുരുഷാരവുമായി ദൈവാലയത്തിലേക്കു പോയല്ലോ.
15A morte os assalte, e vivos desçam ao Seol; porque há maldade na sua morada, no seu próprio íntimo.
15മരണം പെട്ടെന്നു അവരെ പിടിക്കട്ടെ; അവര് ജീവനോടെ പാതാളത്തിലേക്കു ഇറങ്ങട്ടെ; ദുഷ്ടത അവരുടെ വാസസ്ഥലത്തും അവരുടെ ഉള്ളിലും ഉണ്ടു.
16Mas eu invocarei a Deus, e o Senhor me salvará.
16ഞാനോ ദൈവത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കും; യഹോവ എന്നെ രക്ഷിക്കും.
17De tarde, de manhã e ao meio-dia me queixarei e me lamentarei; e ele ouvirá a minha voz.
17ഞാന് വൈകുന്നേരത്തും കാലത്തും ഉച്ചെക്കും സങ്കടം ബോധിപ്പിച്ചു കരയും; അവന് എന്റെ പ്രാര്ത്ഥന കേള്ക്കും.
18Livrará em paz a minha vida, de modo que ninguém se aproxime de mim; pois há muitos que contendem contra mim.
18എന്നോടു കയര്ത്തുനിന്നവര് അനേകരായിരിക്കെ ആരും എന്നോടു അടുക്കാതവണ്ണം അവന് എന്റെ പ്രാണനെ വീണ്ടെടുത്തു സമാധാനത്തിലാക്കി;
19Deus ouvirá; e lhes responderá aquele que está entronizado desde a antigüidade; porque não há neles nenhuma mudança, e tampouco temem a Deus.
19ദൈവം കേട്ടു അവര്ക്കും ഉത്തരം അരുളും; പുരാതനമേ സിംഹാസനസ്ഥനായവന് തന്നേ. സേലാ. അവര്ക്കും മാനസാന്തരമില്ല; അവര് ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നതുമില്ല.
20Aquele meu companheiro estendeu a sua mão contra os que tinham paz com ele; violou o seu pacto.
20തന്നോടു സമാധാനമായിരിക്കുന്നവരെ കയ്യേറ്റം ചെയ്തു തന്റെ സഖ്യത അവന് ലംഘിച്ചുമിരിക്കുന്നു.
21A sua fala era macia como manteiga, mas no seu coração havia guerra; as suas palavras eram mais brandas do que o azeite, todavia eram espadas desembainhadas.
21അവന്റെ വായ് വെണ്ണപോലെ മൃദുവായതു; ഹൃദയത്തിലോ യുദ്ധമത്രേ. അവന്റെ വാക്കുകള് എണ്ണയെക്കാള് മയമുള്ളവ; എങ്കിലും അവ ഊരിയ വാളുകള് ആയിരുന്നു.
22Lança o teu fardo sobre o Senhor, e ele te susterá; nunca permitirá que o justo seja abalado.
22നിന്റെ ഭാരം യഹോവയുടെമേല് വെച്ചുകൊള്ക; അവന് നിന്നെ പുലര്ത്തും; നീതിമാന് കുലുങ്ങിപ്പോകുവാന് അവന് ഒരു നാളും സമ്മതിക്കയില്ല.
23Mas tu, ó Deus, os farás descer ao poço da perdição; homens de sangue e de traição não viverão metade dos seus dias; mas eu em ti confiarei.
23ദൈവമേ, നീ അവരെ നാശത്തിന്റെ കുഴിയിലേക്കു ഇറക്കും; രക്തപ്രിയവും വഞ്ചനയും ഉള്ളവര് ആയുസ്സിന്റെ പകുതിയോളം ജീവിക്കയില്ല; ഞാനോ നിന്നില് ആശ്രയിക്കും. (സംഗീതപ്രമാണിക്കു; ദൂരസ്ഥന്മാരുടെ ഇടയില് മിണ്ടാത്ത പ്രാവു എന്ന രാഗത്തില്; ദാവീദിന്റെ ഒരു സ്വര്ണ്ണഗീതം; ഫെലിസ്ത്യര് അവനെ ഗത്തില് വെച്ചു പിടിച്ചപ്പോള് ചമെച്ചതു.)