1Deus está na assembléia divina; julga no meio dos deuses:
1ദൈവം ദേവസഭയില് നിലക്കുന്നു; അവന് ദേവന്മാരുടെ ഇടയില് ന്യായം വിധിക്കുന്നു.
2Até quando julgareis injustamente, e tereis respeito �s pessoas dos ímpios?
2നിങ്ങള് എത്രത്തോളം നീതികേടായി വിധിക്കയും ദുഷ്ടന്മാരുടെ മുഖപക്ഷം പിടിക്കയും ചെയ്യും? സേലാ.
3Fazei justiça ao pobre e ao órfão; procedei retamente com o aflito e o desamparado.
3എളിയവന്നും അനാഥന്നും ന്യായം പാലിച്ചുകൊടുപ്പിന് ; പീഡിതന്നും അഗതിക്കും നീതി നടത്തിക്കൊടുപ്പിന് .
4Livrai o pobre e o necessitado, livrai-os das mãos dos ímpios.
4എളിയവനെയും ദരിദ്രനെയും രക്ഷിപ്പിന് ; ദുഷ്ടന്മാരുടെ കയ്യില്നിന്നു അവരെ വിടുവിപ്പിന് .
5Eles nada sabem, nem entendem; andam vagueando �s escuras; abalam-se todos os fundamentos da terra.
5അവര്ക്കും അറിവില്ല, ബോധവുമില്ല; അവര് ഇരുട്ടില് നടക്കുന്നു; ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങള് ഒക്കെയും ഇളകിയിരിക്കുന്നു.
6Eu disse: Vós sois deuses, e filhos do Altíssimo, todos vós.
6നിങ്ങള് ദേവന്മാര് ആകുന്നു എന്നും നിങ്ങള് ഒക്കെയും അത്യുന്നതന്റെ പുത്രന്മാര് എന്നും ഞാന് പറഞ്ഞു.
7Todavia, como homens, haveis de morrer e, como qualquer dos príncipes, haveis de cair.
7എങ്കിലും നിങ്ങള് മനുഷ്യരെപ്പോലെ മരിക്കും; പ്രഭുക്കന്മാരില് ഒരുത്തനെപ്പോലെ പട്ടുപോകും.
8Levanta-te, ó Deus, julga a terra; pois a ti pertencem todas as nações.
8ദൈവമേ, എഴുന്നേറ്റു ഭൂമിയെ വിധിക്കേണമേ; നീ സകലജാതികളെയും അവകാശമാക്കികൊള്ളുമല്ലോ. (ആസാഫിന്റെ ഒരു സങ്കീര്ത്തനം; ഒരു ഗീതം.)