1Ó Deus, não guardes silêncio; não te cales nem fiques impassível, ó Deus.
1ദൈവമേ, മിണ്ടാതെയിരിക്കരുതേ; ദൈവമേ, മൌനമായും സ്വസ്ഥമായും ഇരിക്കരുതേ.
2Pois eis que teus inimigos se alvoroçam, e os que te odeiam levantam a cabeça.
2ഇതാ, നിന്റെ ശത്രുക്കള് കലഹിക്കുന്നു; നിന്നെ പകെക്കുന്നവര് തല ഉയര്ത്തുന്നു.
3Astutamente formam conselho contra o teu povo, e conspiram contra os teus protegidos.
3അവര് നിന്റെ ജനത്തിന്റെ നേരെ ഉപായം വിചാരിക്കയും നിന്റെ ഗുപ്തന്മാരുടെ നേരെ ദുരാലോചന കഴിക്കയും ചെയ്യുന്നു.
4Dizem eles: Vinde, e apaguemo-los para que não sejam nação, nem seja lembrado mais o nome de Israel.
4വരുവിന് , യിസ്രായേല് ഒരു ജാതിയായിരിക്കാതവണ്ണം നാം അവരെ മുടിച്ചുകളക. അവരുടെ പേര് ഇനി ആരും ഔര്ക്കരുതു എന്നു അവര് പറഞ്ഞു.
5Pois � uma se conluiam; aliam-se contra ti
5അവര് ഇങ്ങനെ ഐകമത്യത്തോടെ ആലോചിച്ചു, നിനക്കു വിരോധമായി സഖ്യത ചെയ്യുന്നു.
6as tendas de Edom e os ismaelitas, Moabe e os hagarenos,
6ഏദോമ്യരുടെയും യിശ്മായേല്യരുടെയും കൂടാരങ്ങളും മോവാബ്യരും ഹഗര്യ്യരും കൂടെ,
7Gebal, Amom e Amaleque, e a Filístia com os habitantes de tiro.
7ഗെബാലും അമ്മോനും അമാലേക്കും, ഫെലിസ്ത്യദേശവും സോര്നിവാസികളും;
8Também a Assíria se ligou a eles; eles são o braço forte dos filhos de Ló.
8അശ്ശൂരും അവരോടു യോജിച്ചു; അവര് ലോത്തിന്റെ മക്കള്ക്കു സഹായമായിരുന്നു സേലാ.
9Faze-lhes como fizeste a Midiã, como a Sísera, como a Jabim junto ao rio Quisom,
9മിദ്യാന്യരോടു ചെയ്തതുപോലെ അവരോടു ചെയ്യേണമേ; കീശോന് തോട്ടിങ്കല്വെച്ചു സീസരയോടും യാബീനോടും ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ.
10os quais foram destruídos em En-Dor; tornaram-se esterco para a terra.
10അവര് എന് ദോരില്വെച്ചു നശിച്ചുപോയി; അവര് നിലത്തിന്നു വളമായി തീര്ന്നു.
11Faze aos seus nobres como a Orebe e a Zeebe; e a todos os seus príncipes como a Zebá e a Zalmuna,
11അവരുടെ കുലീനന്മാരെ ഔരേബ്, സേബ് എന്നവരെപ്പോലെയും അവരുടെ സകലപ്രഭുക്കന്മാരെയും സേബഹ്, സല്മൂന്നാ എന്നവരെപ്പോലെയും ആക്കേണമേ.
12que disseram: Tomemos para nós as pastagens de Deus.
12നാം ദൈവത്തിന്റെ നിവാസങ്ങളെ നമുക്കു അവകാശമാക്കിക്കൊള്ളുക എന്നു അവര് പറഞ്ഞുവല്ലോ.
13Deus meu, faze-os como um turbilhão de pó, como a palha diante do vento.
13എന്റെ ദൈവമേ, അവരെ ചുഴലിക്കാറ്റത്തെ പൊടിപോലെയും കാറ്റത്തു പാറുന്ന പതിര്പോലെയും ആക്കേണമേ.
14Como o fogo queima um bosque, e como a chama incedeia as montanhas,
14വനത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന തീപോലെയും പര്വ്വതങ്ങളെ ചുട്ടുകളയുന്ന അഗ്നിജ്വാലപോലെയും
15assim persegue-os com a tua tempestade, e assombra-os com o teu furacão.
15നിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റുകൊണ്ടു അവരെ പിന്തുടരേണമേ; നിന്റെ ചുഴലിക്കാറ്റുകൊണ്ടു അവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കേണമേ.
16Cobre-lhes o rosto de confusão, de modo que busquem o teu nome, Senhor.
16യഹോവേ, അവര് തിരുനാമത്തെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതിന്നു നീ അവരുടെ മുഖത്തെ ലജ്ജാപൂര്ണ്ണമാക്കേണമേ.
17Sejam envergonhados e conturbados perpetuamente; sejam confundidos, e pereçam,
17അവര് എന്നേക്കും ലജ്ജിച്ചു ഭ്രമിക്കയും നാണിച്ചു നശിച്ചുപോകയും ചെയ്യട്ടെ.
18para que saibam que só tu, cujo nome é o Senhor, és o Altíssimo sobre toda a terra.
18അങ്ങനെ അവര് യഹോവ എന്നു നാമമുള്ള നീ മാത്രം സര്വ്വഭൂമിക്കുംമീതെ അത്യുന്നതന് എന്നു അറിയും. (സംഗീതപ്രമാണിക്കു; ഗഥ്യരാഗത്തില്; കോരഹ് പുത്രന്മാരുടെ ഒരു സങ്കീര്ത്തനം.)