¹Ouve, pois, as minhas palavras, ó Jó, e dá ouvidos a todas as minhas declaraçoes.

¹Sedaj pa, o Job, prosim, poslušaj govore moje in sprejmi v ušesa vse besede moje.

²Eis que já abri a minha boca; já falou a minha língua debaixo do meu paladar.

²Glej, odprl sem usta svoja, jezik moj govori v ustih mojih.

³As minhas palavras declaram a integridade do meu coração, e os meus lábios falam com sinceridade o que sabem.

³Besede moje bodo izrekale srca mojega poštenost, in kar vedo ustne moje, čisto povedo.

⁴O Espírito de Deus me fez, e o sopro do Todo-Poderoso me dá vida.

⁴Duh Boga mogočnega me je storil in dih Vsemogočnega me oživlja.

⁵Se podes, responde-me; põe as tuas palavras em ordem diante de mim; apresenta-te.

⁵Ako moreš, mi odgovori, pripravi si besede proti meni, postavi se!

⁶Eis que diante de Deus sou o que tu és; eu também fui formado do barro.

⁶Glej, Boga mogočnega sem stvar kakor ti, iz ila sem narejen tudi jaz.

⁷Eis que não te perturbará nenhum medo de mim, nem será pesada sobre ti a minha mão.

⁷Glej, strah do mene te ne spravi v trepet in pest moja ti ne bode pretežka.

⁸Na verdade tu falaste aos meus ouvidos, e eu ouvi a voz das tuas palavras. Dizias:

⁸Zares, rekel si pred mojimi ušesi, in slišal sem glas besed:

⁹Limpo estou, sem transgressão; puro sou, e não há em mim iniqüidade.

⁹Čist sem, brez prestopka, nedolžen sem in krivice ni na meni.

¹⁰Eis que Deus procura motivos de inimizade contra mim, e me considera como o seu inimigo.

¹⁰Glej, On išče prilike v nasprotovanju meni, šteje me sebi za sovražnika.

¹¹Põe no tronco os meus pés, e observa todas as minhas veredas.

¹¹Noge mi stiska v klado, pazi na vse steze moje.

¹²Eis que nisso não tens razão; eu te responderei; porque Deus e maior do que o homem.

¹²Glej, o tem ne sodiš prav, ti odgovarjam, zakaj Bog je višji nego smrtni človek.

¹³Por que razão contendes com ele por não dar conta dos seus atos?

¹³Čemu se prepiraš ž Njim? kajti On ni dolžen odgovoriti za nobeno svojih dejanj.

¹⁴Pois Deus fala de um modo, e ainda de outro se o homem não lhe atende.

¹⁴Pač govori Bog mogočni enkrat ali dvakrat, a človek ne opazi tega.

¹⁵Em sonho ou em visão de noite, quando cai sono profundo sobre os homens, quando adormecem na cama;

¹⁵V sanjah, v nočni prikazni, kadar trdno spanje objema ljudi, ko dremljejo na ležišču:

¹⁶então abre os ouvidos dos homens, e os atemoriza com avisos,

¹⁶tedaj odpira uho ljudem in pritiska pečat na pouk, ki jim ga daje,

¹⁷para apartar o homem do seu desígnio, e esconder do homem a soberba;

¹⁷da odvrne človeka od njegove nakane ter ga obvaruje napuha,

¹⁸para reter a sua alma da cova, e a sua vida de passar pela espada.

¹⁸da odtegne dušo njegovo izpred jame in življenje njegovo, da ne leti v strelo.

¹⁹Também é castigado na sua cama com dores, e com incessante contenda nos seus ossos;

¹⁹Kaznovan je tudi z bolečinami na ležišču svojem in z neprestano borbo v kosteh svojih,

²⁰de modo que a sua vida abomina o pão, e a sua alma a comida apetecível.

²⁰tako da se mu studi kruh v življenju in duši njegovi najljubša jed.

²¹Consome-se a sua carne, de maneira que desaparece, e os seus ossos, que não se viam, agora aparecem.

²¹Meso mu gine, da ga ni videti, in gole so kosti njegove, ki jih prej ni bilo videti;

²²A sua alma se vai chegando � cova, e a sua vida aos que trazem a morte.

²²in duša njegova se bliža jami in življenje njegovo pogubnikom.

²³Se com ele, pois, houver um anjo, um intérprete, um entre mil, para declarar ao homem o que lhe é justo,

²³Ako se zanj potegne angel posredovalec, eden iz tisoč, da pokaže človeku pravo pot njegovo,

²⁴então terá compaixão dele, e lhe dirá: Livra-o, para que não desça � cova; já achei resgate.

²⁴tedaj mu bo On milostiv in poreče: Reši ga, da ne pade v jamo; našel sem zanj odkupnino!

²⁵Sua carne se reverdecerá mais do que na sua infância; e ele tornará aos dias da sua juventude.

²⁵Potem bo meso njegovo bohotnejše nego otročje, povrne se k dnevom mladostne kreposti svoje.

²⁶Deveras orará a Deus, que lhe será propício, e o fará ver a sua face com júbilo, e restituirá ao homem a sua justiça.

²⁶Prosil bo Boga, in On ga blagovoljno sprejme, da bo videl obličje Njegovo z veselim ukanjem; in Bog povrne človeku pravičnost njegovo.

²⁷Cantará diante dos homens, e dirá: Pequei, e perverti o direito, o que de nada me aproveitou.

²⁷Pred ljudmi bo pel in govoril: „Grešil sem in izprevrnil, kar je bilo prav, a ni mi povrnil, kakor sem zaslužil.

²⁸Mas Deus livrou a minha alma de ir para a cova, e a minha vida verá a luz.

²⁸Odrešil je dušo mojo, da ne bi šla v jamo, in življenje moje z veseljem gleda svetlobo.“

²⁹Eis que tudo isto Deus faz duas e três vezes para com o homem,

²⁹Glej, vse to stori Bog mogočni dvakrat, trikrat pri človeku,

³⁰para reconduzir a sua alma da cova, a fim de que seja iluminado com a luz dos viventes.

³⁰da odvrne dušo njegovo od jame, da bi bila razsvetljena z lučjo življenja.

³¹Escuta, pois, ó Jó, ouve-me; cala-te, e eu falarei.

³¹Pazi, Job, poslušaj me, molči, in jaz naj govorim!

³²Se tens alguma coisa que dizer, responde-me; fala, porque desejo justificar-te.

³²Ako imaš besede, odgovori mi, govóri, saj te želim opravičiti.Ako pa nimaš, poslušaj le mene, molči, in učil te bom modrosti.

³³Se não, escuta-me tu; cala-te, e ensinar-te-ei a sabedoria.

³³Ako pa nimaš, poslušaj le mene, molči, in učil te bom modrosti.