1A ti levanto os meus olhos, ó tu que estás entronizado nos céus.
1{Pesem stopinj.} K tebi dvigam oči svoje, o ti, ki stoluješ v nebesih!
2Eis que assim como os olhos dos servos atentam para a mão do seu senhor, e os olhos da serva para a mão de sua senhora, assim os nossos olhos atentam para o Senhor nosso Deus, até que ele se compadeça de nós.
2Glej, kakor hlapcev oči gledajo na roko gospodarja svojega, kakor dekle oči na roko gospodinje svoje: tako gledajo oči naše v GOSPODA, Boga našega, dokler se nas ne usmili.
3Compadece-te de nós, ó Senhor, compadece-te de nós, pois estamos sobremodo fartos de desprezo.
3Usmili se nas, GOSPOD, usmili se nas, ker dovolj je, siti smo zaničevanja.Dosti je nasičena duša naša sramočenja lahkoživcev in zaničevanja prevzetnežev.
4A nossa alma está sobremodo farta da zomabaria dos arrogantes, e do desprezo dos soberbos.
4Dosti je nasičena duša naša sramočenja lahkoživcev in zaničevanja prevzetnežev.