¹Ó Deus, tu nos rejeitaste, tu nos esmagaste, tu tens estado indignado; oh, restabelece-nos.

¹{Načelniku godbe; kakor ‚Lilija pričevanja‘. Zlata pesem Davidova, v poučevanje, ko se je boril s Sirci iz Mezopotamije in s Sirci Zobejskimi in se je Joab vrnil in pobil Edomcev v Solni dolini dvanajst tisoč.} O Bog, zavrgel si nas, razkropil nas, srdit si bil, a zopet nas ustanovi!

²Abalaste a terra, e a fendeste; sara as suas fendas, pois ela treme.

²Zmajal si deželo, raztrgal jo, zaceli razpoke njene, ker omahuje!

³Ao teu povo fizeste ver duras coisas; fizeste-nos beber o vinho de aturdimento.

³Storil si, da je ljudstvo tvoje čutilo trdost, dal si nam piti vina omotnega.

⁴Deste um estandarte aos que te temem, para o qual possam fugir de diante do arco.

⁴Dal si njim, ki se tebe bojé, zastavo, da naj se povzdigne zaradi resnice. (Sela.)

⁵Para que os teus amados sejam livres, salva-nos com a tua destra, e responde-nos.

⁵Da bodo oteti ljubljenci tvoji, stóri rešenje z desnico svojo in usliši nas!

⁶Deus falou na sua santidade: Eu exultarei; repartirei Siquém e medirei o vale de Sucote.

⁶Bog je govoril v svetosti svoji: Radoval se bom, razdelim Sihem in dolino Sukotsko premerim.

⁷Meu é Gileade, e meu é Manassés; Efraim é o meu capacete; Judá é o meu cetro.

⁷Moj je Gilead in moj Manase in Efraim glave moje bramba, Juda moje žezlo,

⁸Moabe é a minha bacia de lavar; sobre Edom lançarei o meu sapato; sobre a Filístia darei o brado de vitória.

⁸Moab umivalnica moja, na Edoma vržem obuvalo svoje, nad mano, o Filisteja, ukaj!

⁹Quem me conduzirá � cidade forte? Quem me guiará até Edom?

⁹Kdo me popelje v mesto utrjeno, kdo me pripelje noter do Edomeje?

¹⁰Não nos rejeitaste, ó Deus? e tu, ó Deus, não deixaste de sair com os nossos exércitos?

¹⁰Ali ne ti, o Bog, ki si nas bil zavrgel, in nisi hodil, Bog, z našimi vojskami?

¹¹Dá-nos auxílio contra o adversário, pois vão é o socorro da parte do homem.

¹¹Daj nam pomoč zoper sovražnika, ker ničeva je pomoč človeška.V Bogu delajmo junaške čine, in on bo poteptal zatiralce naše.

¹²Em Deus faremos proezas; porque é ele quem calcará aos pés os nossos inimigos.

¹²V Bogu delajmo junaške čine, in on bo poteptal zatiralce naše.