¹Que os homens nos considerem, pois, como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.

¹Тако да нас држе људи као слуге Христове и приставе тајна Божијих.

²Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que cada um seja encontrado fiel.

²А од пристава се не тражи више ништа, него да се ко веран нађе.

³Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por qualquer tribunal humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.

³А ја мало марим што ме судите ви или човечији дан; а ни сам себе не судим.

⁴Porque, embora em nada me sinta culpado, nem por isso sou justificado; pois quem me julga é o Senhor.

⁴Јер не знам ништа на себи; но зато нисам оправдан, али Онај који мене суди Господ је.

⁵Portanto nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não só trará � luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o seu louvor.

⁵Зато не судите ништа пре времена, докле Господ не дође, који ће изнети на видело што је сакривено у тами и објавиће савете срдачне и тада ће похвала бити сваком од Бога.

⁶Ora, irmãos, estas coisas eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, de modo que nenhum de vós se ensoberbeça a favor de um contra outro.

⁶А ово, браћо моја, приговорих себи и Аполу вас ради, да се од нас научите да не мислите за себе више него што је написано, и да се кога ради не надимате један на другог.

⁷Pois, quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?

⁷Јер ко тебе повишује? Шта ли имаш што ниси примио? А ако си примио, што се хвалиш као да ниси примио?

⁸Já estais fartos! já estais ricos! sem nós já chegastes a reinar! e oxalá reinásseis de fato, para que também nós reinássemos convosco!

⁸Ето сте сити, ето се обогатисте, без нас царујете. О да бисте царовали, да бисмо и ми с вама царовали!

⁹Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados � morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens.

⁹Јер мислим да Бог нас апостоле најстражње постави, као оне који су на смрт осуђени; јер бисмо гледање и свету и анђелима и људима.

¹⁰Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós desprezíveis.

¹⁰Ми смо будале Христа ради, а ви сте мудри у Христу; ми слаби, а ви јаки; ви славни, а ми срамотни.

¹¹Até a presente hora padecemos fome, e sede; estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,

¹¹До овог часа и гладујемо, и трпимо жеђ, и голотињу, и муке и потуцамо се,

¹²e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e o suportamos;

¹²И трудимо се радећи својим рукама. Кад нас псују, благосиљамо; кад нас гоне трпимо;

¹³somos difamados, e exortamos; até o presente somos considerados como o refugo do mundo, e como a escória de tudo.

¹³Кад хуле на нас, молимо; постасмо као сметлиште света, по коме сви газе досад.

¹⁴Não escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas para vos admoestar, como a filhos meus amados.

¹⁴Не пишем ја ово да посрамим вас, него вас учим као своју љубазну децу.

¹⁵Porque ainda que tenhais dez mil aios em Cristo, não tendes contudo muitos pais; pois eu pelo evangelho vos gerei em Cristo Jesus.

¹⁵Јер ако имате и триста учитеља у Христу, али немате много отаца. Јер вас ја у Христу Исусу родих јеванђељем.

¹⁶Rogo-vos, portanto, que sejais meus imitadores.

¹⁶Него вас молим, угледајте се на мене као и ја на Христа.

¹⁷Por isso mesmo vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor; o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte eu ensino em cada igreja.

¹⁷Зато послах к вама Тимотија, који ми је син љубазни и верни у Господу; он ће вам опоменути путеве моје који су у Христу Исусу, као што свуда и у свакој цркви учим.

¹⁸Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.

¹⁸Неки се надуше као да ја нећу доћи к вама.

¹⁹Em breve, porém, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas o poder.

¹⁹Али ћу вам доћи скоро, ако Бог да, и нећу гледати на речи оних што су се надули, него на силу.

²⁰Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.

²⁰Јер царство Божије није у речи него у сили.

²¹Que quereis? Irei a vós com vara, ou com amor e espírito de mansidão?

²¹Шта хоћете? Да дођем к вама с прутом или с љубави и духом кротости?