¹Deixando, pois, toda a malícia, todo o engano, e fingimentos, e invejas, e toda a maledicência,

¹Одбаците дакле сваку пакост и сваку превару и лицемерје и завист и сва опадања,

²desejai como meninos recém-nascidos, o puro leite espiritual, a fim de por ele crescerdes para a salvação,

²И будите жељни разумног и правог млека, као новорођена деца, да о њему узрастете за спасење;

³se é que já provastes que o Senhor é bom;

³Јер окусисте да је благ Господ.

⁴e, chegando-vos para ele, pedra viva, rejeitada, na verdade, pelos homens, mas, para com Deus eleita e preciosa,

⁴А кад дођете к Њему, као камену живом, који је, истина, од људи одбачен, али од Бога изабран и прибран:

⁵vós também, quais pedras vivas, sois edificados como casa espiritual para serdes sacerdócio santo, a fim de oferecerdes sacrifícios espirituais, aceitáveis a Deus por Jesus Cristo.

⁵И ви као живо камење зидајте се у кућу духовну и свештенство свето, да се приносе приноси духовни, који су Богу повољни, кроз Исуса Христа.

⁶Por isso, na Escritura se diz: Eis que ponho em Sião uma principal pedra angular, eleita e preciosa; e quem nela crer não será confundido.

⁶Јер у писму стоји написано: Ево мећем у Сиону камен крајеугалан избрани, и скупоцени; и ко Њега верује неће се постидети.

⁷E assim para vós, os que credes, é a preciosidade; mas para os descrentes, a pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta como a principal da esquina,

⁷Вама, дакле, који верујете част је; а онима који се противе камен који одбацише зидари он поста глава од угла, и камен спотицања и стена саблазни:

⁸e: Como uma pedra de tropeço e rocha de escândalo; porque tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.

⁸На који се и спотичу који се противе речи, на шта су и одређени.

⁹Mas vós sois a geração eleita, o sacerdócio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as grandezas daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;

⁹А ви сте избрани род, царско свештенство, свети народ, народ добитка, да објавите добродетељи Оног који вас дозва из таме к чудном виделу свом;

¹⁰vós que outrora nem éreis povo, e agora sois de Deus; vós que não tínheis alcançado misericórdia, e agora a tendes alcançado.

¹⁰Који некад не бејасте народ, а сад сте народ Божји; који не бејасте помиловани, а сад сте помиловани.

¹¹Amados, exorto-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências da carne, as quais combatem contra a alma;

¹¹Љубазни! Молим вас, као дошљаке и госте, да се чувате од телесних жеља, које војују на душу.

¹²tendo o vosso procedimento correto entre os gentios, para que naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, observando as vossas boas obras, glorifiquem a Deus no dia da visitação.

¹²А владајте се добро међу незнабошцима, да би за оно за шта вас опадају као злочинце, видевши ваша добра дела, хвалили Бога у дан похођења.

¹³Sujeitai-vos a toda autoridade humana por amor do Senhor, quer ao rei, como soberano,

¹³Будите дакле покорни свакој власти човечијој, Господа ради: ако цару, као господару;

¹⁴quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores, e para louvor dos que fazem o bem.

¹⁴Ако ли кнезовима, као његовим посланицима за освету злочинцима, а за хвалу добротворима.

¹⁵Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, façais emudecer a ignorância dos homens insensatos,

¹⁵Јер је тако воља Божија да добрим делима задржавате незнање безумних људи.

¹⁶como livres, e não tendo a liberdade como capa da malícia, mas como servos de Deus.

¹⁶Као слободни, а не као да бисте имали слободу за покривач пакости, него као слуге Божије.

¹⁷Honrai a todos. Amai aos irmãos. Temei a Deus. Honrai ao rei.

¹⁷Поштујте сваког: браћу љубите, Бога се бојте, цара поштујте.

¹⁸Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor aos vossos senhores, não somente aos bons e moderados, mas também aos maus.

¹⁸Слуге! Будите покорни са сваким страхом господарима не само добрима и кроткима него и злима.

¹⁹Porque isto é agradável, que alguém, por causa da consciência para com Deus, suporte tristezas, padecendo injustamente.

¹⁹Јер је ово угодно пред Богом ако Бога ради поднесе ко жалости, страдајући на правди.

²⁰Pois, que glória é essa, se, quando cometeis pecado e sois por isso esbofeteados, sofreis com paciência? Mas se, quando fazeis o bem e sois afligidos, o sofreis com paciência, isso é agradável a Deus.

²⁰Јер каква је хвала ако за кривицу муке трпите? Него ако добро чинећи муке трпите, ово је угодно пред Богом.

²¹Porque para isso fostes chamados, porquanto também Cristo padeceu por vós, deixando-vos exemplo, para que sigais as suas pisadas.

²¹Јер сте на то и позвани, јер и Христос пострада за нас, и нама остави углед да идемо Његовим трагом:

²²Ele não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano;

²²Који греха не учини, нити се нађе превара у устима Његовим;

²³sendo injuriado, não injuriava, e quando padecia não ameaçava, mas entregava-se �quele que julga justamente;

²³Који не псова кад Га псоваше; не прети кад страда; него се ослањаше на Оног који право суди;

²⁴levando ele mesmo os nossos pecados em seu corpo sobre o madeiro, para que mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.

²⁴Који грехе наше сам изнесе на телу свом на дрво, да за грехе умремо, и за правду живимо; ког се раном исцелисте.

²⁵Porque éreis desgarrados, como ovelhas; mas agora tendes voltado ao Pastor e Bispo das vossas almas.

²⁵Јер бејасте као изгубљене овце, које немају пастира; но сад се обратисте к пастиру и владици душа својих.