¹Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;

¹У оно пак време подиже Ирод цар руке да мучи неке од цркве.

²e matou � espada Tiago, irmão de João.

²И погуби Јакова брата Јовановог мачем.

³Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. (Eram então os dias dos pães ázimos.)

³И видевши да је то по вољи Јеврејима настави да ухвати и Петра (а беху дани пресних хлебова),

⁴E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.

⁴Ког и ухвати и баци у тамницу и предаде га четворици четвртника војничких да га чувају, и мишљаше га по пасхи извести пред народ.

⁵Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.

⁵И тако Петра чуваху у тамници; а црква мољаше се за њега Богу без престанка.

⁶Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.

⁶А кад хтеде Ирод да га изведе, ону ноћ спаваше Петар међу двојицом војника, окован у двоје вериге, а стражари пред вратима чуваху тамницу.

⁷E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.

⁷И гле, анђео Господњи приступи, и светлост обасја по соби, и куцнувши Петра у ребра пробуди га говорећи: Устани брже. И спадоше му вериге с руку.

⁸Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.

⁸А анђео му рече: Опаши се, и обуј опанке своје. И учини тако. И рече му анђео: Обуци хаљину своју, па хајде за мном.

⁹Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.

⁹И изишавши иђаше за њим, и не знаше да је то истина што анђео чињаше, него мишљаше да види утвару.

¹⁰Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram � porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.

¹⁰А кад прођоше прву стражу и другу и дођоше к вратима гвозденим која вођаху у град, она им се сама отворише; и изишавши прођоше једну улицу, и анђео одмах одступи од њега.

¹¹Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.

¹¹И кад дође Петар к себи рече: Сад заиста видим да Бог посла анђела свог те ме избави из руку Иродових и од свега чекања народа јеврејског.

¹²Depois de assim refletir foi � casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.

¹²И размисливши дође кући Марије матере Јована који се зваше Марко, где беху многи сабрани и мољаху се Богу.

¹³Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;

¹³А кад куцну Петар у врата од двора, приступи девојка по имену Рода, да чује.

¹⁴e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.

¹⁴И познавши глас Петров од радости не отвори врата, него утрча и каза да Петар стоји пред вратима.

¹⁵Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.

¹⁵А они јој рекоше: Јеси ли ти луда? А она потврђиваше да је тако. А они говораху: Анђео је његов.

¹⁶Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.

¹⁶А Петар једнако куцаше. А кад отворише, видеше га, и удивише се.

¹⁷Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.

¹⁷А он махнувши на њих руком да ћуте, каза им како га Господ изведе из тамнице; и рече: јавите ово Јакову и браћи. И изишавши отиде на друго место.

¹⁸Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.

¹⁸А кад би дан, беше не мала буна међу војницима, шта то би од Петра.

¹⁹E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.

¹⁹А кад га Ирод заиска и не нађе, онда испита стражаре, и заповеди да их одведу; и изишавши из Јудеје у Ћесарију онамо живљаше.

²⁰Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.

²⁰Јер се Ирод срђаше на Тирце и Сидонце. Али они једнодушно дођоше к њему, и узевши на своју руку Власта, постељника царевог, искаху мира, јер се њихове земље храњаху од његовог царства.

²¹num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou- se no trono e dirigia-lhes a palavra.

²¹А у одређени дан обуче се Ирод у царску хаљину, и седавши на престо говораше им;

²²E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.

²²А народ викаше: Ово је глас Божји, а не човечији.

²³No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.

²³Али уједанпут удари га анђео Господњи: јер не даде славе Богу; и будући изједен од црви издахну.

²⁴E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.

²⁴А реч Божија растијаше и множаше се.

²⁵Barnabé e Saulo, havendo terminando aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

²⁵А Варнава и Савле предавши помоћ вратише се из Јерусалима у Антиохију, узевши са собом Јована који се зваше Марко.