¹Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,

¹А кад они говораху народу, наиђоше на њих свештеници и војвода црквени и садукеји;

²doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,

²И расрдише се, што они уче људе и јављају у Исусу васкрсење из мртвих.

³deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.

³И дигоше на њих руке, и метнуше их у затвор до ујутру: јер већ беше вече.

⁴Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.

⁴А од оних који слушаху реч многи вероваше, и постаде број људи око пет хиљада.

⁵No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,

⁵А кад би ујутру, скупише се кнезови њихови и старешине и књижевници у Јерусалим,

⁶e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.

⁶А Ана поглавар свештенички и Кајафа и Јован и Александар и колико их год беше од рода свештеничког;

⁷E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?

⁷И метнувши их на средину питаху: Каквом силом или у чије име учинисте ви ово?

⁸Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,

⁸Тада Петар напунивши се Духа Светог рече им: Кнезови народни и старешине Израиљеве!

⁹se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,

⁹Ако нас данас питате за добро дело које учинисмо болесном човеку те он оздрави:

¹⁰seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.

¹⁰Да је на знање свима вама и свему народу Израиљевом да у име Исуса Христа Назарећанина, ког ви распесте, ког Бог подиже из мртвих, стоји овај пред вама здрав.

¹¹Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.

¹¹Ово је камен који ви зидари одбацисте, а постаде глава од угла: и нема ни у једном другом спасења;

¹²E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.

¹²Јер нема другог имена под небом даног људима којим би се ми могли спасти.

¹³Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.

¹³А кад видеше слободу Петрову и Јованову, и знајући да су људи некњижевни и прости, дивљаху се, и знаху их да беху с Исусом.

¹⁴E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.

¹⁴А видећи исцељеног човека где с њима стоји не могаху ништа противу рећи.

¹⁵Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,

¹⁵Онда им заповедише да изиђу напоље из савета, па питаху један другог

¹⁶dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.

¹⁶Говорећи: Шта ћете чинити овим људима? Јер велики знак што учинише они познат је свима који живе у Јерусалиму, и не можемо одрећи;

¹⁷Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo- los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.

¹⁷Али да се даље не разилази по народу, да им оштро запретимо да више не говоре за име ово никоме.

¹⁸E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.

¹⁸И дозвавши их заповедише им да ништа не спомињу нити да уче у име Исусово.

¹⁹Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;

¹⁹Петар и Јован одговарајући рекоше им: Судите је ли право пред Богом да вас већма слушамо неголи Бога?

²⁰pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.

²⁰Јер ми не можемо не говорити шта видесмо и чусмо.

²¹Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;

²¹А они запретивши им пустише их, не нашавши ништа како би их мучили, народа ради; јер сви хваљаху Бога за оно што се беше догодило.

²²pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.

²²Јер оном човеку беше више од четрдесет година на коме се догоди ово чудо здравља.

²³E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.

²³А кад их отпустише, дођоше к својима, и јавише им шта рекоше главари свештенички и старешине.

²⁴Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;

²⁴А они кад чуше, једнодушно подигоше глас к Богу и рекоше: Господе Боже, Ти који си створио небо и земљу и море и све што је у њима;

²⁵que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?

²⁵Који устима Давида слуге свог рече: Зашто се буне незнабошци, и народи измишљају празне речи?

²⁶Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram- se � uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.

²⁶Састаше се цареви земаљски, и кнезови се сабраше уједно на Господа и на Христа Његовог.

²⁷Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;

²⁷Заиста се сабраше у овом граду на светог Сина Твог Исуса, ког си помазао, Ирод и понтијски Пилат с незнабошцима и с народом Израиљевим,

²⁸para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.

²⁸Да учине шта рука Твоја и савет Твој напред одреди да буде.

²⁹Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falam com toda a intrepidez a tua palavra,

²⁹И сад Господе! Погледај на њихове претње, и дај слугама својим да говоре са сваком слободом реч Твоју;

³⁰enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.

³⁰И пружај руку своју на исцељивање и да знаци и чудеса буду именом светог Сина Твог Исуса.

³¹E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.

³¹И пошто се они помолише Богу затресе се место где беху сабрани, и напунише се сви Духа Светог, и говораху реч Божју са слободом.

³²Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.

³²А у народа који верова беше једно срце и једна душа; и ниједан не говораше за имање своје да је његово, него им све беше заједничко.

³³Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.

³³И апостоли с великом силом сведочаху за васкрсење Господа Исуса Христа; и благодат велика беше на свима њима:

³⁴Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.

³⁴Јер ниједан међу њима не беше сиромашан, јер колико их год беше који имаху њиве или куће, продаваху и доношаху новце што узимаху зато,

³⁵E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.

³⁵И метаху пред ноге апостолима; и даваше се свакоме као што ко требаше.

³⁶então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé (que quer dizer, filho de consolação), levita, natural de Chipre,

³⁶А Јосија, прозвани од апостола Варнава, које значи Син утехе, Левит родом из Кипра,

³⁷possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

³⁷Он имаше њиву, и продавши је донесе новце и метну апостолима пред ноге.