¹Pedro e João subiam ao templo � hora da oração, a nona.

¹А Петар и Јован иђаху заједно горе у цркву на молитву у девети сат.

²E, era carregado um homem, coxo de nascença, o qual todos os dias punham � porta do templo, chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.

²И беше један човек хром од утробе матере своје, ког ношаху и сваки дан метаху пред врата црквена која се зову Красна да проси милостињу од људи који улазе у цркву;

³Ora, vendo ele a Pedro e João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.

³Који видевши Петра и Јована да хоће да уђу у цркву прошаше милостињу.

⁴E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.

⁴А Петар погледавши на њ с Јованом, рече: Погледај на нас.

⁵E ele os olhava atentamente, esperando receber deles alguma coisa.

⁵А он гледаше у њих мислећи да ће му они шта дати.

⁶Disse-lhe Pedro: Não tenho prata nem ouro; mas o que tenho, isso te dou; em nome de Jesus Cristo, o nazareno, anda.

⁶А Петар рече: Сребра и злата нема у мене, него шта имам ово ти дајем: у име Исуса Христа Назарећанина устани и ходи.

⁷Nisso, tomando-o pela mão direita, o levantou; imediatamente os seus pés e artelhos se firmaram

⁷И узе га за десницу и подиже. И одмах се утврдише његова стопала и глежњи.

⁸e, dando ele um salto, pôs-se em pé. Começou a andar e entrou com eles no templo, andando, saltando e louvando a Deus.

⁸И скочивши устаде, и хођаше, и уђе с њима у цркву идући и скачући и хвалећи Бога.

⁹Todo o povo, ao vê-lo andar e louvar a Deus,

⁹И видеше га сви људи где иде и хвали Бога.

¹⁰reconhecia-o como o mesmo que estivera sentado a pedir esmola � Porta Formosa do templo; e todos ficaram cheios de pasmo e assombro, pelo que lhe acontecera.

¹⁰А знаху га да онај беше што милостиње ради сеђаше код Красних врата црквених, и напунише се чуда и страха за то што би од њега.

¹¹Apegando-se o homem a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles, ao pórtico chamado de Salomão.

¹¹А кад се исцељени хроми држаше Петра и Јована, навалише к њима сви људи у трем, који се зваше Соломунов, и чуђаху се.

¹²Pedro, vendo isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos admirais deste homem? Ou, por que fitais os olhos em nós, como se por nosso próprio poder ou piedade o tivéssemos feito andar?

¹²А кад виде Петар, одговараше људима: Људи Израиљци! Што се чудите овоме? Или шта гледате на нас, као да смо својом силом или побожношћу учинили да он иде?

¹³O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Servo Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, quando este havia resolvido soltá-lo.

¹³Бог Авраамов и Исаков и Јаковљев, Бог отаца наших, прослави Сина свог Исуса, ког ви предадосте и одрекосте Га се пред лицем Пилатовим кад он суди да Га пусти.

¹⁴Mas vós negastes o Santo e Justo, e pedistes que se vos desse um homicida;

¹⁴А ви Свеца и Праведника одрекосте се, и испросисте човека крвника да вам поклони;

¹⁵e matastes o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.

¹⁵А Начелника живота убисте, кога Бог васкрсе из мртвих, чему смо ми сведоци.

¹⁶E pela fé em seu nome fez o seu nome fortalecer a este homem que vedes e conheceis; sim, a fé, que vem por ele, deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.

¹⁶И за веру имена Његовог, овога ког видите и познајете, утврди име Његово; и вера која је кроза Њ даде му цело здравље ово пред свима вама.

¹⁷Agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também as vossas autoridades.

¹⁷И сад, браћо, знам да из незнања оно учинисте, као и кнезови ваши.

¹⁸Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado que o seu Cristo havia de padecer.

¹⁸А Бог како унапред јави устима свих пророка својих да ће Христос пострадати, изврши тако.

¹⁹Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, de sorte que venham os tempos de refrigério, da presença do Senhor,

¹⁹Покајте се дакле, и обратите се да се очистите од греха својих, да дођу времена одмарања од лица Господњег,

²⁰e envie ele o Cristo, que já dantes vos foi indicado, Jesus,

²⁰И да пошаље унапред нареченог вам Христа Исуса,

²¹ao qual convém que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, das quais Deus falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio.

²¹Ког ваља дакле небо да прими до оног времена кад се све поправи, што Бог говори устима свих светих пророка својих од постања света.

²²Pois Moisés disse: Suscitar-vos-á o Senhor vosso Deus, dentre vossos irmãos, um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.

²²Мојсије дакле очевима нашим рече: Господ Бог ваш подигнуће вам пророка из ваше браће, као мене; њега послушајте у свему што вам каже.

²³E acontecerá que toda alma que não ouvir a esse profeta, será exterminada dentre o povo.

²³И биће да ће се свака душа која не послуша тог пророка истребити из народа.

²⁴E todos os profetas, desde Samuel e os que sucederam, quantos falaram, também anunciaram estes dias.

²⁴А и сви пророци од Самуила и потом колико их год говори, и за ове дане јављаше.

²⁵Vós sois os filhos dos profetas e do pacto que Deus fez com vossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra.

²⁵Ви сте синови пророка и завета који учини Бог с очевима вашим говорећи Аврааму: и у семену твом благословиће се сви народи на земљи.

²⁶Deus suscitou a seu Servo, e a vós primeiramente vo-lo enviou para que vos abençoasse, desviando-vos, a cada um, das vossas maldades.

²⁶Вама најпре Бог подиже Сина свог Исуса, и посла Га да вас благосиља да се сваки од вас обрати од пакости својих.