¹Naquele dia levantou-se grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judéia e da Samária.

¹Савле пак беше пристао на његову смрт. А у тај дан постаде велико гоњење на цркву јерусалимску, и сви се расејаше по крајевима јудејским и самаријским осим апостола.

²E uns homens piedosos sepultaram a Estêvão, e fizeram grande pranto sobre ele.

²А људи побожни укопаше Стефана и велики плач учинише над њим.

³Saulo porém, assolava a igreja, entrando pelas casas e, arrastando homens e mulheres, os entregava � prisão.

³А Савле досађиваше цркви, јер иђаше по кућама, и вуцијаше људе и жене те предаваше у тамницу.

⁴No entanto os que foram dispersos iam por toda parte, anunciando a palavra.

⁴А они што се беху расејали пролажаху проповедајући реч.

⁵E descendo Filipe � cidade de Samária, pregava-lhes a Cristo.

⁵А Филип сишавши у град самаријски проповедаше им Христа.

⁶As multidões escutavam, unânimes, as coisas que Filipe dizia, ouvindo-o e vendo os sinais que operava;

⁶А народ пажаше једнодушно на оно што говораше Филип, слушајући и гледајући знаке које чињаше:

⁷pois saíam de muitos possessos os espíritos imundos, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados;

⁷Јер духови нечисти с великом виком излажаху из многих у којима беху, и многи узети и хроми оздравише.

⁸pelo que houve grande alegria naquela cidade.

⁸И би велика радост у граду оном.

⁹Ora, estava ali certo homem chamado Simão, que vinha exercendo naquela cidade a arte mágica, fazendo pasmar o povo da Samária, e dizendo ser ele uma grande personagem;

⁹А беше један човек, по имену Симон, који пре чараше у граду и довођаше у чудо народ самаријски, говорећи да је он нешто велико;

¹⁰ao qual todos atendiam, desde o menor até o maior, dizendo: Este é o Poder de Deus que se chama Grande.

¹⁰На ког гледаху сви, и мало и велико, говорећи: Ово је велика сила Божја.

¹¹Eles o atendiam porque já desde muito tempo os vinha fazendo pasmar com suas artes mágicas.

¹¹А зато гледаху на њега што их много времена чинима удивљаваше.

¹²Mas, quando creram em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus e do nome de Jesus, batizavam-se homens e mulheres.

¹²Кад пак вероваше Филипу који проповедаше јеванђеље о царству Божјем, и о имену Исуса Христа, крштаваху се и људи и жене.

¹³E creu até o próprio Simão e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e admirava-se, vendo os sinais e os grandes milagres que se faziam.

¹³Тада и Симон верова, и крстивши се оста код Филипа; и видећи дела и знаке велике који се чињаху дивљаше се врло.

¹⁴Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, tendo ouvido que os da Samária haviam recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;

¹⁴А кад чуше апостоли који беху у Јерусалиму да Самарија прими реч Божју, послаше к њима Петра и Јована.

¹⁵os quais, tendo descido, oraram por eles, para que recebessem o Espírito Santo.

¹⁵Који сишавши помолише се Богу за њих да приме Духа Светог;

¹⁶Porque sobre nenhum deles havia ele descido ainda; mas somente tinham sido batizados em nome do Senhor Jesus.

¹⁶Јер још ни на једног не беше дошао, него беху само крштени у име Господа Исуса.

¹⁷Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.

¹⁷Тада апостоли метнуше руке на њих, и они примише Духа Светог.

¹⁸Quando Simão viu que pela imposição das mãos dos apóstolos se dava o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,

¹⁸А кад виде Симон да се даје Дух Свети кад апостоли метну руке, донесе им новце

¹⁹dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos, receba o Espírito Santo.

¹⁹Говорећи: Дајте и мени ову власт да кад метнем руке на кога прими Духа Светог.

²⁰Mas disse-lhe Pedro: Vá tua prata contigo � perdição, pois cuidaste adquirir com dinheiro o dom de Deus.

²⁰А Петар му рече: Новци твоји с тобом да буду у погибао, што си помислио да се дар Божји може добити за новце.

²¹Tu não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.

²¹Нема теби дела ни исета у овој речи; јер срце твоје није право пред Богом.

²²Arrepende-te, pois, dessa tua maldade, e roga ao Senhor para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;

²²Покај се дакле од ове своје пакости, и моли се Богу да би ти се опростила помисао срца твог.

²³pois vejo que estás em fel de amargura, e em laços de iniquidade.

²³Јер те видим да си у горкој жучи и у свези неправде.

²⁴Respondendo, porém, Simão, disse: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha sobre mim.

²⁴А Симон одговарајући рече: Помолите се ви Господу за мене да не наиђе на мене ништа од овог што рекосте.

²⁵Eles, pois, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltando para Jerusalém, evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.

²⁵Тако они посведочивши и говоривши реч Господњу вратише се у Јерусалим, и многим селима самаријским проповедише јеванђеље.

²⁶Mas um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai em direção do sul pelo caminho que desce de Jerusalém a Gaza, o qual está deserto.

²⁶А анђео Господњи рече Филипу говорећи: Устани и иди у подне на пут који силази од Јерусалима у Газу и пуст је.

²⁷E levantou-se e foi; e eis que um etíope, eunuco, mordomo- mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adorar,

²⁷И уставши пође. И гле, човек Арапин, ушкопљеник, властелин Кандакије царице арапске, што беше над свим њеним ризницама, који беше дошао у Јерусалим да се моли Богу,

²⁸regressava e, sentado no seu carro, lia o profeta Isaías.

²⁸Па се враћаше, и седећи на колима својим читаше пророка Исаију.

²⁹Disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.

²⁹А Дух рече Филипу: Приступи и прилепи се тим колима.

³⁰E correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes, porventura, o que estás lendo?

³⁰А Филип притрчавши чу га где чита пророка Исаију, и рече: А разумеш ли шта читаш?

³¹Ele respondeu: Pois como poderei entender, se alguém não me ensinar? e rogou a Filipe que subisse e com ele se sentasse.

³¹А он рече: Како бих могао разумети ако ме ко не упути? И умоли Филипа те се попе и седе с њим.

³²Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como a ovelha ao matadouro, e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim ele não abre a sua boca.

³²А место из писма које читаше беше ово: Као овца на заклање одведе се, и нем као јагње пред оним који га стриже, тако не отвори уста својих.

³³Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; quem contará a sua geração? porque a sua vida é tirada da terra.

³³У Његовом понижењу укиде се суд Његов. А род Његов ко ће исказати? Јер се Његов живот узима од земље.

³⁴Respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? de si mesmo, ou de algum outro?

³⁴Онда ушкопљеник одговори Филипу и рече: Молим те, за кога ово говори пророк? Или за себе или за кога другог?

³⁵Então Filipe tomou a palavra e, começando por esta escritura, anunciou-lhe a Jesus.

³⁵А Филип отворивши уста своја, и почевши од писма овог, приповеди му јеванђеље Исусово.

³⁶E indo eles caminhando, chegaram a um lugar onde havia água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?

³⁶Како иђаху путем дођоше на некакву воду; и рече ушкопљеник: Ево воде, шта брани мени да се крстим?

³⁷[E disse Felipe: é lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]

³⁷А Филип му рече: Ако верујеш од свега срца свог, можеш. А он одговарајући рече: Верујем да је Исус Христос Син Божји.

³⁸mandou parar o carro, e desceram ambos � água, tanto Filipe como o eunuco, e Filipe o batizou.

³⁸И заповеди да стану кола, и сиђоше оба на воду, и Филип и ушкопљеник, и крсти га.

³⁹Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco, que jubiloso seguia o seu caminho.

³⁹А кад изиђоше из воде, Дух Свети паде на ушкопљеника, а анђео Господњи узе Филипа, и више га не виде ушкопљеник; него отиде путем својим радујући се.

⁴⁰Mas Filipe achou-se em Azoto e, indo passando, evangelizava todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

⁴⁰А Филип се обрете у Азоту; и пролазећи проповедаше јеванђеље свима градовима, док не дође у Ћесарију.