¹Ainda veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:

¹Опет ми дође реч Господња говорећи:

²Filho do homem, tu habitas no meio da casa rebelde, que tem olhos para ver e não vê, e tem ouvidos para ouvir e não ouve; porque é casa rebelde.

²Сине човечји, усред дома одметничког седиш, који има очи да види и не види, има уши да чује и не чује; јер су дом одметнички.

³Tu, pois, ó filho do homem, prepara-te os trastes para mudares para o exílio, e de dia muda � vista deles; e do teu lugar mudarás para outro lugar � vista deles; bem pode ser que reparem nisso, ainda que eles são casa rebelde.

³Зато ти, сине човечји, спреми шта треба за сеобу, и сели се обдан на њихове очи; и исели се из свог места на друго место на њихове очи, не би ли видели, јер су дом одметнички.

⁴Â vista deles, pois, tirarás para fora, de dia, os teus trastes, como para mudança; então tu sairás de tarde � vista deles, como quem sai para o exílio.

⁴И изнеси ствари своје као кад се ко сели обдан на њихове очи, а сам изиђи увече на њихове очи као они који се селе.

⁵Faze para ti, � vista deles, uma abertura na parede, e por ali sairás.

⁵На њихове очи прокопај зид и изнеси своје ствари.

⁶Â vista deles levarás aos ombros os teus trastes, e �s escuras os transportarás, e cobrirás o teu rosto, para que não vejas o chão; porque te pus por sinal � casa de Israel.

⁶На њихове очи дигни на рамена и изнеси по мраку, лице своје покриј да не видиш земље, јер те дадох да будеш знак у дому Израиљевом.

⁷E fiz assim, como se me deu ordem: os meus trastes tirei para fora de dia, como para o exílio; então � tarde fiz com a mão uma abertura na parede; �s escuras saí, carregando-os aos ombros, � vista deles.

⁷И учиних тако како ми се заповеди; ствари своје изнесох обдан као кад се сели; а увече прокопах зид руком; и по мраку изнесох на раменима носећи на њихове очи.

⁸E veio a mim a palavra do Senhor, pela manhã, dizendo:

⁸А у јутру дође ми реч Господња говорећи:

⁹Filho do homem, não te perguntou a casa de Israel, aquela casa rebelde: Que fazes tu?

⁹Сине човечји, рече ли ти дом Израиљев, дом одметнички: Шта радиш?

¹⁰Dize-lhes: Assim diz o Senhor Deus: Este oráculo se refere ao príncipe em Jerusalém, e a toda a casa de Israel que está no meio dela.

¹⁰Реци им: Овако вели Господ Господ: Ово је бреме за кнеза, који је у Јерусалиму, и за сав дом Израиљев што је онде.

¹¹Dize: Eu sou o vosso sinal: Assim como eu fiz, assim se lhes fará a eles; irão para o exilio para o cativeiro,

¹¹Реци: Ја сам вам знак, како ја учиних тако ће им бити; преселиће се и отићи у ропство.

¹²E o príncipe que está no meio deles levará aos ombros os trastes, e �s escuras sairá; ele fará uma abertura na parede e sairá por ela; ele cobrirá o seu rosto, pois com os seus olhos não verá o chão.

¹²И кнез који је међу њима носећи на раменима по мраку ће изаћи; они ће прокопати зид да изнесу, он ће покрити лице своје да не види земље очима.

¹³Também estenderei a minha rede sobre ele, e ele será apanhado no meu laço; e o levarei para Babilônia, para a terra dos caldeus; contudo não a verá, ainda que ali morrerá.

¹³Али ћу му разапети мрежу своју и ухватиће се у замку моју, и одвешћу га у Вавилон, у земљу халдејску, али је неће видети, а онде ће умрети.

¹⁴E todos os que estiverem ao redor dele para seu socorro e todas as suas tropas, espalhá-los-ei a todos os ventos; e desembainharei a espada atrás deles.

¹⁴И све који су око њега, помоћнике његове, и сву војску његову, расејаћу у све ветрове, и извући ћу мач за њима.

¹⁵Assim saberão que eu sou o Senhor, quando eu os dispersar entre as nações e os espalhar entre os países.

¹⁵И познаће да сам ја Господ, кад их расејем по народима, и разаспем по земљама.

¹⁶Mas deles deixarei ficar alguns poucos, escapos da espada, da fome, e da peste, para que confessem todas as suas abominações entre as nações para onde forem; e saberão que eu sou o Senhor.

¹⁶А оставићу их неколико људи који ће остати од мача и од глади и од помора да приповедају све гадове своје међу народима у које отиду; и познаће да сам ја Господ.

¹⁷Ainda veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:

¹⁷Опет ми дође реч Господња говорећи:

¹⁸Filho do homem, come o teu pão com tremor, e bebe a tua água com estremecimento e com receio.

¹⁸Сине човечји, хлеб свој једи презајући и воду своју пиј дрхћући и бринући се.

¹⁹E dirás ao povo da terra: Assim diz o Senhor Deus acerca dos habitantes de Jerusalém, na terra de Israel: O seu pão comerão com receio, e a sua água beberão com susto pois a sua terra será despojada de sua abundância, por causa da violência de todos os que nela habitam.

¹⁹И реци народу земаљском: Овако вели Господ Господ за становнике јерусалимске, за земљу Израиљеву: хлеб ће свој јести у бризи и воду ће своју пити препадајући се, јер ће земља опустети и остати без свега што је у њој за безакоње свих који живе у њој.

²⁰E as cidades habitadas serão devastadas, e a terra se tornará em desolação; e sabereis que eu sou o Senhor.

²⁰И градови у којима живе опустеће, и земља ће бити пуста, и познаћете да сам ја Господ.

²¹E veio ainda a mim a palavra do Senhor, dizendo:

²¹Опет ми дође реч Господња говорећи:

²²Filho do homem, que provérbio é este que vós tendes na terra de Israel, dizendo: Dilatam-se os dias, e falha toda a visão?

²²Сине човечји, каква је то прича у вас о земљи Израиљевој што говорите: Протежу се дани, и од утваре неће бити ништа?

²³Portanto, dize-lhes: Assim diz o Senhor Deus: Farei cessar este provérbio, e não será mais usado em Israel; mas dize-lhes: Estão próximos os dias, e o cumprimento de toda a visão.

²³Зато им реци: Овако вели Господ Господ: Укинућу ту причу и нећу је више говорити у Израиљу; него им реци: Близу су дани и реч сваке утваре.

²⁴Pois não haverá mais nenhuma visão vã, nem adivinhação lisonjeira, no meio da casa de Israel.

²⁴Јер неће више бити у дому Израиљевом залудне утваре ни гатања којим се ласка.

²⁵Porque eu sou o Senhor; falarei, e a palavra que eu falar se cumprirá. Não será mais adiada; pois em nossos dias, ó casa rebelde, falarei a palavra e a cumprirei, diz o Senhor Deus.

²⁵Јер ћу ја, Господ, говорити и шта кажем збиће се; неће се више одгађати, него за вашег времена, доме одметнички, рећи ћу реч и извршићу је, говори Господ Господ.

²⁶Veio mais a mim a palavra do Senhor, dizendo:

²⁶Опет ми дође реч Господња говорећи:

²⁷Filho do homem, eis que os da casa de Israel dizem: A visão que este vê é para muitos dias no futuro, e ele profetiza de tempos que estão longe.

²⁷Сине човечји, гле, дом Израиљев говори: Утвара коју тај види, до ње има много времена, и за далеко време тај пророкује.

²⁸Portanto dize-lhes: Assim diz o Senhor Deus: Não será mais adiada nenhuma das minhas palavras, mas a palavra que falei se cumprirá, diz o Senhor Deus.

²⁸Зато им реци: Овако вели Господ Господ: Неће се више одгађати ни једна моја реч; реч коју кажем збиће се, говори Господ Господ.