¹O Senhor visitou a Sara, como tinha dito, e lhe fez como havia prometido.

¹И Господ походи Сару, као што беше рекао и учини Господ Сари као што беше казао.

²Sara concebeu, e deu a Abraão um filho na sua velhice, ao tempo determinado, de que Deus lhe falara;

²Јер затрудне и роди Сара Авраму сина у старости његовој у исто време кад каза Господ.

³e, Abraão pôs no filho que lhe nascera, que Sara lhe dera, o nome de Isaque.

³И Аврам надеде име сину који му се роди, ког му роди Сара, Исак.

⁴E Abraão circuncidou a seu filho Isaque, quando tinha oito dias, conforme Deus lhe ordenara.

⁴И обреза Аврам сина свог Исака кад би од осам дана, као што му заповеди Бог.

⁵Ora, Abraão tinha cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.

⁵А Авраму беше сто година кад му се роди син Исак.

⁶Pelo que disse Sara: Deus preparou riso para mim; todo aquele que o ouvir, se rirá comigo.

⁶А Сара рече: Бог ми учини смех; ко год чује, смејаће ми се.

⁷E acrescentou: Quem diria a Abraão que Sara havia de amamentar filhos? no entanto lhe dei um filho na sua velhice.

⁷И рече: Ко би рекао Авраму да ће Сара дојити децу? Ипак му родих сина у старости његовој.

⁸cresceu o menino, e foi desmamado; e Abraão fez um grande banquete no dia em que Isaque foi desmamado.

⁸А кад дете дорасте да се одбије од сисе, учини Аврам велику гозбу онај дан кад одбише Исака од сисе.

⁹Ora, Sara viu brincando o filho de Agar a egípcia, que esta dera � luz a Abraão.

⁹И Сара виде сина Агаре Мисирке, која га роди Авраму, где се подсмева;

¹⁰Pelo que disse a Abraão: Deita fora esta serva e o seu filho; porque o filho desta serva não será herdeiro com meu filho, com Isaque.

¹⁰Па рече Авраму: Отерај ову робињу са сином њеним, јер син ове робиње неће бити наследник с мојим сином, с Исаком.

¹¹Pareceu isto bem duro aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.

¹¹А то Авраму би врло криво ради сина његовог.

¹²Deus, porém, disse a Abraão: Não pareça isso duro aos teus olhos por causa do moço e por causa da tua serva; em tudo o que Sara te diz, ouve a sua voz; porque em Isaque será chamada a tua descendência.

¹²Али Бог рече Авраму: Немој да ти је криво ради детета и ради робиње твоје. Шта ти је год казала Сара, послушај; јер ће ти се у Исаку семе прозвати.

¹³Mas também do filho desta serva farei uma nação, porquanto ele é da tua linhagem.

¹³Али ћу и од сина робињиног учинити народ, јер је твоје семе.

¹⁴Então se levantou Abraão de manhã cedo e, tomando pão e um odre de �gua, os deu a Agar, pondo-os sobre o ombro dela; também lhe deu o menino e despediu-a; e ela partiu e foi andando errante pelo deserto de Beer-Seba.

¹⁴И Аврам устав ујутру рано, узе хлеба и мешину воде, и даде Агари метнувши јој на леђа, и дете, и отпусти је. А она отишавши луташе по пустињи вирсавској.

¹⁵E consumida a água do odre, Agar deitou o menino debaixo de um dos arbustos,

¹⁵А кад неста воде у мешини, она баци дете под једно дрво,

¹⁶e foi assentar-se em frente dele, a boa distância, como a de um tiro de arco; porque dizia: Que não veja eu morrer o menino. Assim sentada em frente dele, levantou a sua voz e chorou.

¹⁶Па отиде колико се може стрелом добацити, и седе према њему; јер говораше: Да не гледам како ће умрети дете. И седећи према њему стаде гласно плакати.

¹⁷Mas Deus ouviu a voz do menino; e o anjo de Deus, bradando a Agar desde o céu, disse-lhe: Que tens, Agar? não temas, porque Deus ouviu a voz do menino desde o lugar onde está.

¹⁷А Бог чу глас детињи, и анђео Божји викну с неба Агару, и рече јој: Шта ти је Агаро? Не бој се, јер Бог чу глас детињи оданде где је.

¹⁸Ergue-te, levanta o menino e toma-o pela mão, porque dele farei uma grande nação.

¹⁸Устани, дигни дете и узми га у наручје; јер ћу од њега учинити велик народ.

¹⁹E abriu-lhe Deus os olhos, e ela viu um poço; e foi encher de água o odre e deu de beber ao menino.

¹⁹И Бог јој отвори очи, те угледа студенац; и отишавши напуни мешину воде, и напоји дете.

²⁰Deus estava com o menino, que cresceu e, morando no deserto, tornou-se flecheiro.

²⁰И Бог беше с дететом, те одрасте, и живеше у пустињи и поста стрелац.

²¹Ele habitou no deserto de Parã; e sua mãe tomou-lhe uma mulher da terra do Egito.

²¹А живеше у пустињи Фарану. И мати га ожени из земље мисирске.

²²Naquele mesmo tempo Abimeleque, com Ficol, o chefe do seu exército, falou a Abraão, dizendo: Deus é contigo em tudo o que fazes;

²²У то време рече Авимелех и Фихол војвода његов Авраму говорећи: Бог је с тобом у свему што радиш.

²³agora pois, jura-me aqui por Deus que não te haverás falsamente comigo, nem com meu filho, nem com o filho do meu filho; mas segundo a beneficência que te fiz, me farás a mim, e � terra onde peregrinaste.

²³Закуни ми се сада Богом да нећеш преварити мене ни сина мог ни унука мог него да ћеш добро онако како сам ја теби чинио и ти чинити мени и земљи у којој си дошљак.

²⁴Respondeu Abraão: Eu jurarei.

²⁴А Аврам рече: Хоћу се заклети.

²⁵Abraão, porém, repreendeu a Abimeleque, por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque haviam tomado � força.

²⁵Али Аврам прекори Авимелеха за студенац, који узеше на силу слуге Авимелехове.

²⁶Respondeu-lhe Abimeleque: Não sei quem fez isso; nem tu mo fizeste saber, nem tampouco ouvi eu falar nisso, senão hoje.

²⁶А Авимелех рече: Не знам ко је то учинио; нити ми ти каза, нити чух до данас.

²⁷Tomou, pois, Abraão ovelhas e bois, e os deu a Abimeleque; assim fizeram entre, si um pacto.

²⁷Тада Аврам узе оваца и говеда, и даде Авимелеху, и ухвати веру међу собом.

²⁸Pôs Abraão, porém, � parte sete cordeiras do rebanho.

²⁸А Аврам одлучи седам јагањаца из стада.

²⁹E perguntou Abimeleque a Abraão: Que significam estas sete cordeiras que puseste � parte?

²⁹А Авимелех рече Авраму: Шта ће оно седам јагањаца што си одлучио?

³⁰Respondeu Abraão: Estas sete cordeiras receberás da minha mão para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.

³⁰А он одговори: Да примиш из моје руке оно седам јагањаца, да ми буде сведочанство да сам ја ископао овај студенац.

³¹Pelo que chamou aquele lugar Beer-Seba, porque ali os dois juraram.

³¹Отуда се прозва оно место Вирсавеја, јер се онде заклеше обојица.

³²Assim fizeram uma pacto em Beer-Seba. Depois se levantaram Abimeleque e Ficol, o chefe do seu exército, e tornaram para a terra dos filisteus.

³²Тако ухватише веру на Вирсавеји. Тада се диже Авимелех и Фихол војвода његов, и вратише се у земљу филистејску.

³³Abraão plantou uma tamargueira em Beer-Seba, e invocou ali o nome do Senhor, o Deus eterno.

³³А Аврам посади луг на Вирсавеји, и онде призва име Господа Бога Вечног.

³⁴E peregrinou Abraão na terra dos filisteus muitos dias.

³⁴И Аврам живеше као дошљак у земљи филистејској много времена.