¹Sucedeu, depois destas coisas, que Deus provou a Abraão, dizendo-lhe: Abraão! E este respondeu: Eis-me aqui.

¹После тога хтеде Бог окушати Аврама, па му рече: Авраме! А он одговори: Ево ме.

²Prosseguiu Deus: Toma agora teu filho; o teu único filho, Isaque, a quem amas; vai � terra de Moriá, e oferece-o ali em holocausto sobre um dos montes que te hei de mostrar.

²И рече му Бог: Узми сада сина свог, јединца свог милог, Исака, па иди у земљу Морију, и спали га на жртву тамо на брду где ћу ти казати.

³Levantou-se, pois, Abraão de manhã cedo, albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e, tendo cortado lenha para o holocausto, partiu para ir ao lugar que Deus lhe dissera.

³И сутрадан рано уставши Аврам осамари магарца свог, и узе са собом два момка и Исака сина свог; и нацепавши дрва за жртву подиже се и пође на место које му каза Бог.

⁴Ao terceiro dia levantou Abraão os olhos, e viu o lugar de longe.

⁴Трећи дан подигавши очи своје Аврам угледа место из далека.

⁵E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o mancebo iremos até lá; depois de adorarmos, voltaremos a vós.

⁵И рече Аврам момцима својим: Останите ви овде с магарцем, а ја и дете идемо онамо, па кад се помолимо Богу, вратићемо се к вама.

⁶Tomou, pois, Abraão a lenha do holocausto e a pôs sobre Isaque, seu filho; tomou também na mão o fogo e o cutelo, e foram caminhando juntos.

⁶И узевши Аврам дрва за жртву напрти Исаку сину свом, а сам узе у своје руке огња и нож; па отидоше обојица заједно.

⁷Então disse Isaque a Abraão, seu pai: Meu pai! Respondeu Abraão: Eis-me aqui, meu filho! Perguntou-lhe Isaque: Eis o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?

⁷Тада рече Исак Авраму оцу свом: Оче! А он рече: Шта је, сине! И рече Исак: Ето огња и дрва, а где је јагње за жртву?

⁸Respondeu Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois iam caminhando juntos.

⁸А Аврам одговори: Бог ће се, синко, постарати за јагње себи на жртву. И иђаху обојица заједно.

⁹Havendo eles chegado ao lugar que Deus lhe dissera, edificou Abraão ali o altar e pôs a lenha em ordem; o amarrou, a Isaque, seu filho, e o deitou sobre o altar em cima da lenha.

⁹А кад дођоше на место које му Бог каза, Аврам начини онде жртвеник, и метну дрва на њ, и свезавши Исака сина свог метну га на жртвеник врх дрва;

¹⁰E, estendendo a mão, pegou no cutelo para imolar a seu filho.

¹⁰И измахну Аврам руком својом и узе нож да закоље сина свог.

¹¹Mas o anjo do Senhor lhe bradou desde o céu, e disse: Abraão, Abraão! Ele respondeu: Eis-me aqui.

¹¹Али анђео Господњи викну га с неба, и рече: Авраме! Авраме! А он рече: Ево ме.

¹²Então disse o anjo: Não estendas a mão sobre o mancebo, e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus, visto que não me negaste teu filho, o teu único filho.

¹²А анђео рече: Не дижи руку своју на дете, и не чини му ништа; јер сада познах да се бојиш Бога, кад ниси пожалио сина свог, јединца свог, мене ради.

¹³Nisso levantou Abraão os olhos e olhou, e eis atrás de si um carneiro embaraçado pelos chifres no mato; e foi Abraão, tomou o carneiro e o ofereceu em holocausto em lugar de seu filho.

¹³И Аврам подигавши очи своје погледа; и гле, ован иза њега заплео се у чести роговима; и отишавши Аврам узе овна и спали га на жртву место сина свог.

¹⁴Pelo que chamou Abraão �quele lugar Jeová-Jiré; donde se diz até o dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.

¹⁴И назва Аврам оно место Господ ће се постарати. Зато се и данас каже: На брду, где ће се Господ постарати.

¹⁵Então o anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde o céu,

¹⁵И анђео Господњи опет викну с неба Аврама.

¹⁶e disse: Por mim mesmo jurei, diz o Senhor, porquanto fizeste isto, e não me negaste teu filho, o teu único filho,

¹⁶И рече: Собом се заклех, вели Господ: кад си тако учинио, и ниси пожалио сина свог, јединца свог,

¹⁷que deveras te abençoarei, e grandemente multiplicarei a tua descendência, como as estrelas do céu e como a areia que está na praia do mar; e a tua descendência possuirá a porta dos seus inimigos;

¹⁷Заиста ћу те благословити и семе твоје веома умножити, да га буде као звезда на небу и као песка на брегу морском; и наследиће семе твоје врата непријатеља својих;

¹⁸e em tua descendência serão benditas todas as nações da terra; porquanto obedeceste � minha voz.

¹⁸И благословиће се у семену твом сви народи на земљи, кад си послушао глас мој.

¹⁹Então voltou Abraão aos seus moços e, levantando-se, foram juntos a Beer-Seba; e Abraão habitou em Beer-Seba.

¹⁹Тада се Аврам врати к момцима својим, те се дигоше, и отидоше заједно у Вирсавеју, јер Аврам живеше у Вирсавеји.

²⁰Depois destas coisas anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca tem dado � luz filhos a Naor, teu irmão:

²⁰После тога јавише Авраму говорећи: Гле, и Мелха роди синове брату твом Нахору:

²¹Uz o seu primogênito, e Buz seu irmão, e Quemuel, pai de Arão,

²¹Уза првенца и Вуза брата му, и Камуила, оца Арамовог,

²²e Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.

²²И Хазада и Азава и Фалдеса и Јелдафа и Ватуила.

²³E Betuel gerou a Rebeca. Esses oito deu � luz Milca a Naor, irmão de Abraão.

²³А Ватуило роди Ревеку. Осам их роди Мелха Нахору брату Аврамовом.

²⁴E a sua concubina, que se chamava Reumá, também deu � luz a Teba, Gaão, Taás e Maacá.

²⁴И иноча његова, по имену Ревма, роди и она Тавека и Гама и Тохоса и Моха.