¹Então Jó respondeu:

¹А Јов одговори и рече:

²Como tens ajudado ao que não tem força e sustentado o braço que não tem vigor!

²Како си помогао слабоме! Како си избавио руку нејаку!

³como tens aconselhado ao que não tem sabedoria, e plenamente tens revelado o verdadeiro conhecimento!

³Како си световао оног који је без мудрости и показао разум изобила!

⁴Para quem proferiste palavras? E de quem é o espírito que saiu de ti?

⁴Коме си говорио те речи? И чији је дух изашао из тебе?

⁵Os mortos tremem debaixo das águas, com os que ali habitam.

⁵И мртве ствари створене су под водама и становници њихови.

⁶O Seol está nu perante Deus, e não há coberta para o Abadom.

⁶Откривен је пакао пред Њим, нити има покривача погибли.

⁷Ele estende o norte sobre o vazio; suspende a terra sobre o nada.

⁷Он је разастро и север над празнином, и земљу обесио ни о чем.

⁸Prende as águas em suas densas nuvens, e a nuvem não se rasga debaixo delas.

⁸Завезује воде у облацима својим, и не продире се облак под њима.

⁹Encobre a face do seu trono, e sobre ele estende a sua nuvem.

⁹Држи престо свој, разапиње облак свој над њим.

¹⁰Marcou um limite circular sobre a superfície das águas, onde a luz e as trevas se confinam.

¹⁰Међу је поставио око воде докле не буде крај светлости и мраку.

¹¹As colunas do céu tremem, e se espantam da sua ameaça.

¹¹Ступови небески тресу се и дрхћу од претње Његове.

¹²Com o seu poder fez sossegar o mar, e com o seu entendimento abateu a Raabe.

¹²Силом је својом поцепао море и разумом својим разбио беснило његово.

¹³Pelo seu sopro ornou o céu; a sua mão traspassou a serpente veloz.

¹³Духом је својим украсио небеса, и рука је Његова створила пругу змију.

¹⁴Eis que essas coisas são apenas as orlas dos seus caminhos; e quão pequeno é o sussurro que dele, ouvimos! Mas o trovão do seu poder, quem o poderá entender?

¹⁴Гле, то су делови путева Његових; али како је мали део што чусмо о Њему? И ко ће разумети гром силе Његове?