¹Depois disto andava Jesus pela Galiléia; pois não queria andar pela Judéia, porque os judeus procuravam matá-lo.

¹И потом хођаше Исус по Галилеји; јер по Јудеји не хтеде да ходи, јер гледаху Јевреји да Га убију.

²Ora, estava próxima a festa dos judeus, a dos tabernáculos.

²Беше пак близу празник јеврејски, грађење сеница.

³Disseram-lhe, então, seus irmãos: Retira-te daqui e vai para a Judéia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.

³Тада Му рекоше браћа Његова: Изиђи одавде и иди у Јудеју, да и ученици Твоји виде дела која чиниш;

⁴Porque ninguém faz coisa alguma em oculto, quando procura ser conhecido. Já que fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.

⁴Јер нико не чини шта тајно, а сам тражи да је познат. Ако то чиниш јави себе свету.

⁵Pois nem seus irmãos criam nele.

⁵Јер ни браћа Његова не вероваху Га.

⁶Disse-lhes, então, Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo; mas o vosso tempo sempre está presente.

⁶Тада им рече Исус: Време моје још није дошло, а време је ваше свагда готово.

⁷O mundo não vos pode odiar; mas ele me odeia a mim, porquanto dele testifico que as suas obras são más.

⁷Не може свет мрзети на вас: а на мене мрзи, јер ја сведочим за њ да су дела његова зла.

⁸Subi vós � festa; eu não subo ainda a esta festa, porque ainda não é chegado o meu tempo.

⁸Ви изиђите на празник овај: ја још нећу изићи на празник овај, јер се моје време још није навршило.

⁹E, havendo-lhes dito isto, ficou na Galiléia.

⁹Рекавши им ово оста у Галилеји.

¹⁰Mas quando seus irmãos já tinham subido � festa, então subiu ele também, não publicamente, mas como em secreto.

¹⁰А кад изиђоше браћа Његова на празник, тада и сам изиђе, не јавно него као тајно.

¹¹Ora, os judeus o procuravam na festa, e perguntavam: Onde está ele?

¹¹А Јевреји Га тражаху на празник и говораху: Где је он?

¹²E era grande a murmuração a respeito dele entre as multidões. Diziam alguns: Ele é bom. Mas outros diziam: não, antes engana o povo.

¹²И беху за Њ многе распре у народу: једни говораху да је добар, а други: Није, него вара народ.

¹³Todavia ninguém falava dele abertamente, por medo dos judeus.

¹³Али нико не говораше јавно за Њ од страха јеврејског.

¹⁴Estando, pois, a festa já em meio, subiu Jesus ao templo e começou a ensinar.

¹⁴Али одмах у половини празника изиђе Исус у цркву и учаше.

¹⁵Então os judeus se admiravam, dizendo: Como sabe este letras, sem ter estudado?

¹⁵И дивљаху се Јевреји говорећи: Како овај зна књиге, а није се учио?

¹⁶Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.

¹⁶Тада им одговори Исус и рече: Моја наука није моја, него Оног који ме је послао.

¹⁷Se alguém quiser fazer a vontade de Deus, há de saber se a doutrina é dele, ou se eu falo por mim mesmo.

¹⁷Ко хоће Његову вољу творити, разумеће је ли ова наука од Бога или ја сам од себе говорим.

¹⁸Quem fala por si mesmo busca a sua própria glória; mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.

¹⁸Који говори сам од себе, славу своју тражи; а ко тражи славу оног који га је послао, он је истинит и у њему нема неправде.

¹⁹Não vos deu Moisés a lei? no entanto nenhum de vós cumpre a lei. Por que procurais matar-me?

¹⁹Не даде ли Мојсије вама закон и нико од вас не живи по закону? Зашто тражите да ме убијете?

²⁰Respondeu a multidão: Tens demônio; quem procura matar-te?

²⁰Одговори народ и рече: Је ли ђаво у теби? Ко тражи да те убије?

²¹Replicou-lhes Jesus: Uma só obra fiz, e todos vós admirais por causa disto.

²¹Одговори Исус и рече им: Једно дело учиних и сви се дивите томе.

²²Moisés vos ordenou a circuncisão (não que fosse de Moisés, mas dos pais), e no sábado circuncidais um homem.

²²Мојсије вам даде да се обрезујете (не као да је од Мојсија него од отаца); и у суботу обрезујете човека.

²³Ora, se um homem recebe a circuncisão no sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, como vos indignais contra mim, porque no sábado tornei um homem inteiramente são?

²³Ако се човек у суботу обрезује да се не поквари закон Мојсијев, срдите ли се на мене што свега човека исцелих у суботу?

²⁴Não julgueis pela aparência mas julgai segundo o reto juízo.

²⁴Не гледајте ко је ко кад судите, него праведан суд судите.

²⁵Diziam então alguns dos de Jerusalém: Não é este o que procuram matar?

²⁵Тада говораху неки од Јерусалимљана: Није ли то онај ког траже да убију?

²⁶E eis que ele está falando abertamente, e nada lhe dizem. Será que as autoridades realmente o reconhecem como o Cristo?

²⁶И гле, како говори слободно и ништа му не веле: Да не дознаше наши кнезови да је он заиста Христос?

²⁷Entretanto sabemos donde este é; mas, quando vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.

²⁷Али овог знамо откуда је; а Христос кад дође, нико неће знати откуда је.

²⁸Jesus, pois, levantou a voz no templo e ensinava, dizendo: Sim, vós me conheceis, e sabeis donde sou; contudo eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.

²⁸Тада Исус повика у цркви учећи и рече: и мене познајете и знате откуда сам; и сам од себе не дођох, него има Истинити који ме посла, ког ви не знате.

²⁹Mas eu o conheço, porque dele venho, e ele me enviou.

²⁹Ја Га знам, јер сам од Њега и Он ме посла.

³⁰Procuravam, pois, prendê-lo; mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.

³⁰Тада гледаху да Га ухвате; и нико не метну на Њ руке, јер још не беше дошао час Његов.

³¹Contudo muitos da multidão creram nele, e diziam: Será que o Cristo, quando vier, fará mais sinais do que este tem feito?

³¹А од народа многи Га вероваше, и говораху: Кад дође Христос еда ли ће више чудеса чинити него Овај што чини?

³²Os fariseus ouviram a multidão murmurar estas coisas a respeito dele; e os principais sacerdotes e os fariseus mandaram guardas para o prenderem.

³²Чуше фарисеји од народа такав говор за Њега, и послаше фарисеји и главари свештенички слуге да Га ухвате.

³³Disse, pois, Jesus: Ainda um pouco de tempo estou convosco, e depois vou para aquele que me enviou.

³³Тада рече Исус: Још сам мало времена с вама, па идем к Ономе који ме посла.

³⁴Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir.

³⁴Тражићете ме и нећете ме наћи; и где сам ја ви не можете доћи.

³⁵Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá ele, que não o acharemos? Irá, porventura, � Dispersão entre os gregos, e ensinará os gregos?

³⁵А Јевреји рекоше међу собом: Куда ће овај ићи да га ми не нађемо? Неће ли ићи међу растркане Грке, и Грке учити?

³⁶Que palavra é esta que disse: Buscar-me-eis, e não me achareis; e, Onde eu estou, vós não podeis vir?

³⁶Шта значи ова реч што рече: Тражићете ме и нећете ме наћи; и где сам ја ви не можете доћи?

³⁷Ora, no seu último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou, dizendo: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.

³⁷А у последњи велики дан празника стајаше Исус и викаше говорећи: Ко је жедан нека дође к мени и пије.

³⁸Quem crê em mim, como diz a Escritura, do seu interior correrão rios de água viva.

³⁸Који ме верује, као што писмо рече, из његова тела потећи ће реке живе воде.

³⁹Ora, isto ele disse a respeito do Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito ainda não fora dado, porque Jesus ainda não tinha sido glorificado.

³⁹А ово рече за Духа ког после примише они који верују у име Његово: јер Дух Свети још не беше на њима, јер Исус још не беше прослављен.

⁴⁰Então alguns dentre o povo, ouvindo essas palavras, diziam: Verdadeiramente este é o profeta.

⁴⁰А многи од народа чувши ове речи говораху: Ово је заиста пророк.

⁴¹Outros diziam: Este é o Cristo; mas outros replicavam: Vem, pois, o Cristo da Galiléia?

⁴¹Други говораху: Ово је Христос. А једни говораху: Зар ће Христос из Галилеје доћи?

⁴²Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi, e de Belém, a aldeia donde era Davi?

⁴²Не каза ли писмо да ће Христос доћи од семена Давидовог, и из села Витлејема одакле беше Давид?

⁴³Assim houve uma dissensão entre o povo por causa dele.

⁴³Тако распра постаде у народу Њега ради.

⁴⁴Alguns deles queriam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs as mãos.

⁴⁴А неки од њих хтеше да Га ухвате; али нико не метну руку на Њ.

⁴⁵Os guardas, pois, foram ter com os principais dos sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?

⁴⁵Дођоше пак слуге ка главарима свештеничким и фарисејима; и они им рекоше: Зашто га не доведосте?

⁴⁶Responderam os guardas: Nunca homem algum falou assim como este homem.

⁴⁶А слуге одговорише: Никад човек није тако говорио као овај човек.

⁴⁷Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Também vós fostes enganados?

⁴⁷Тада им одговорише фарисеји: Зар се и ви преваристе?

⁴⁸Creu nele porventura alguma das autoridades, ou alguém dentre os fariseus?

⁴⁸Верова ли га ко од кнезова или од фарисеја?

⁴⁹Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.

⁴⁹Него народ овај, који не зна закон, проклет је.

⁵⁰Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:

⁵⁰Рече им Никодим што долази к Њему ноћу, који беше један од њих:

⁵¹A nossa lei, porventura, julga um homem sem primeiro ouvi-lo e ter conhecimento do que ele faz?

⁵¹Еда ли закон наш суди човеку докле га најпре не саслуша и дозна шта чини?

⁵²Responderam-lhe eles: És tu também da Galiléia? Examina e vê que da Galiléia não surge profeta.

⁵²Одговорише му и рекоше: Ниси ли и ти из Галилеје? Разгледај и види да пророк из Галилеје не долази.

⁵³[E cada um foi para sua casa.

⁵³И отидоше сваки својој кући.