¹E passando Jesus, viu um homem cego de nascença.

¹И пролазећи виде човека слепог од рођења.

²Perguntaram-lhe os seus discípulos: Rabi, quem pecou, este ou seus pais, para que nascesse cego?

²И запиташе Га ученици Његови говорећи: Рави! Ко сагреши, или овај или родитељи његови, те се роди слеп?

³Respondeu Jesus: Nem ele pecou nem seus pais; mas foi para que nele se manifestem as obras de Deus.

³Исус одговори: Ни он сагреши ни родитељи његови, него да се јаве дела Божија на њему.

⁴Importa que façamos as obras daquele que me enviou, enquanto é dia; vem a noite, quando ninguém pode trabalhar.

⁴Мени ваља радити дела Оног који ме посла док је дан: доћи ће ноћ кад нико не може радити.

⁵Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.

⁵Док сам на свету видело сам свету.

⁶Dito isto, cuspiu no chão e com a saliva fez lodo, e untou com lodo os olhos do cego,

⁶Рекавши ово пљуну на земљу и начини као од пљувачке, и помаза калом очи слепоме,

⁷e disse-lhe: Vai, lava-te no tanque de Siloé (que significa Enviado). E ele foi, lavou-se, e voltou vendo.

⁷И рече: Иди умиј се у бањи силоамској (које значи послан). Отиде, дакле, и уми се, и дође гледајући.

⁸Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto, quando mendigo, perguntavam: Não é este o mesmo que se sentava a mendigar?

⁸А суседи и који га беху видели пре да беше слеп говораху: Није ли ово онај што сеђаше и прошаше?

⁹Uns diziam: É ele. E outros: Não é, mas se parece com ele. Ele dizia: Sou eu.

⁹Једни говораху: Он је; а други: Налик је на њ. А он говораше: Ја сам.

¹⁰Perguntaram-lhe, pois: Como se te abriram os olhos?

¹⁰Тада му говораху: Како ти се отворише очи?

¹¹Respondeu ele: O homem que se chama Jesus fez lodo, untou-me os olhos, e disse-me: Vai a Siloé e lava-te. Fui, pois, lavei-me, e fiquei vendo.

¹¹Он одговори и рече: Човек који се зове Исус начини као, и помаза очи моје, и рече ми: Иди у бању силоамску и умиј се. А кад отидох и умих се, прогледах.

¹²E perguntaram-lhe: Onde está ele? Respondeu: Não sei.

¹²Тада му рекоше: Где је он? Рече: Не знам.

¹³Levaram aos fariseus o que fora cego.

¹³Тада га поведоше к фарисејима, оног што беше некад слеп.

¹⁴Ora, era sábado o dia em que Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.

¹⁴А беше субота кад начини Исус као и отвори му очи.

¹⁵Então os fariseus também se puseram a perguntar-lhe como recebera a vista. Respondeu-lhes ele: Pôs-me lodo sobre os olhos, lavei-me e vejo.

¹⁵Тада га опет питаху и фарисеји како прогледа. А он им рече: Као метну ми на очи, и умих се и видим.

¹⁶Por isso alguns dos fariseus diziam: Este homem não é de Deus; pois não guarda o sábado. Diziam outros: Como pode um homem pecador fazer tais sinais? E havia dissensão entre eles.

¹⁶Тада говораху неки од фарисеја: Није овај човек од Бога јер не светкује суботе. Други говораху: Како може човек грешан таква чудеса чинити? И поста распра међу њима.

¹⁷Tornaram, pois, a perguntar ao cego: Que dizes tu a respeito dele, visto que te abriu os olhos? E ele respondeu: É profeta.

¹⁷Рекоше, дакле, опет слепцу: Шта кажеш ти за њега што ти отвори очи твоје? А он рече: Пророк је.

¹⁸Os judeus, porém, não acreditaram que ele tivesse sido cego e recebido a vista, enquanto não chamaram os pais do que fora curado,

¹⁸Тада Јевреји не вероваше за њега да беше слеп и прогледа, док не дозваше родитеље оног што је прогледао,

¹⁹e lhes perguntaram: É este o vosso filho, que dizeis ter nascido cego? Como, pois, vê agora?

¹⁹И запиташе их говорећи: Је ли ово ваш син за кога ви говорите да се роди слеп? Како, дакле, сад види?

²⁰Responderam seus pais: Sabemos que este é o nosso filho, e que nasceu cego;

²⁰А родитељи његови одговорише им и рекоше: Знамо да је ово син наш и да се роди слеп,

²¹mas como agora vê, não sabemos; ou quem lhe abriu os olhos, nós não sabemos; perguntai a ele mesmo; tem idade; ele falará por si mesmo.

²¹А како сад види не знамо: или ко му отвори очи ми не знамо; он је велики, питајте њега, нека сам каже за себе.

²²Isso disseram seus pais, porque temiam os judeus, porquanto já tinham estes combinado que se alguém confessasse ser Jesus o Cristo, fosse expulso da sinagoga.

²²Ово рекоше родитељи његови, јер се бојаху Јевреја; јер се Јевреји беху договорили да буде искључен из зборнице ко Га призна за Христа.

²³Por isso é que seus pais disseram: Tem idade, perguntai-lho a ele mesmo.

²³Зато рекоше родитељи његови: Он је велики, питајте њега.

²⁴Então chamaram pela segunda vez o homem que fora cego, e lhe disseram: Dá glória a Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.

²⁴Тада, по други пут дозваше човека који је био слеп и рекоше му: Дај Богу славу; ми знамо да је човек овај грешан.

²⁵Respondeu ele: Se é pecador, não sei; uma coisa sei: eu era cego, e agora vejo.

²⁵А он одговори и рече: Је ли грешан не знам; само знам да ја бејах слеп, а сад видим.

²⁶Perguntaram-lhe pois: Que foi que te fez? Como te abriu os olhos?

²⁶Тада му опет рекоше: Шта ти учини, како отвори очи твоје?

²⁷Respondeu-lhes: Já vo-lo disse, e não atendestes; para que o quereis tornar a ouvir? Acaso também vós quereis tornar-vos discípulos dele?

²⁷Одговори им: Ја вам већ казах, и не слушасте; шта ћете опет слушати? Већ ако и ви хоћете ученици његови да будете?

²⁸Então o injuriaram, e disseram: Discípulo dele és tu; nós porém, somos discípulos de Moisés.

²⁸А они га укорише, и рекоше му: Ти си ученик његов, а ми смо ученици Мојсијеви.

²⁹Sabemos que Deus falou a Moisés; mas quanto a este, não sabemos donde é.

²⁹Ми знамо да с Мојсијем говори Бог; а овог не знамо откуда је

³⁰Respondeu-lhes o homem: Nisto, pois, está a maravilha: não sabeis donde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos;

³⁰А човек одговори и рече им: То и јесте за чудо што ви не знате откуд је, а Он отвори очи моје.

³¹sabemos que Deus não ouve a pecadores; mas, se alguém for temente a Deus, e fizer a sua vontade, a esse ele ouve.

³¹А знамо да Бог не слуша грешника; него ако ко поштује Бога и вољу Његову твори, оног слуша.

³²Desde o princípio do mundo nunca se ouviu que alguém abrisse os olhos a um cego de nascença.

³²Откако је света није чувено да ко отвори очи рођеном слепцу.

³³Se este não fosse de Deus, nada poderia fazer.

³³Кад Он не би био од Бога не би могао ништа чинити.

³⁴Replicaram-lhe eles: Tu nasceste todo em pecados, e vens nos ensinar a nós? E expulsaram-no.

³⁴Одговорише и рекоше му: Ти си се родио сав у гресима, па зар ти нас да учиш? И истераше га напоље.

³⁵Soube Jesus que o haviam expulsado; e achando-o perguntou- lhe: Crês tu no Filho do homem?

³⁵Исус чу да га истераше напоље; и нашавши га рече му; верујеш ли ти Сина Божијег?

³⁶Respondeu ele: Quem é, senhor, para que nele creia?

³⁶Он одговори и рече: Ко је, Господе, да Га верујем?

³⁷Disse-lhe Jesus: Já o viste, e é ele quem fala contigo.

³⁷А Исус му рече: и видео си га, и који говори с тобом Га је.

³⁸Disse o homem: Creio, Senhor! E o adorou.

³⁸А он рече: Верујем Господе! И поклони Му се.

³⁹Prosseguiu então Jesus: Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.

³⁹И рече Исус: Ја дођох на суд на овај свет, да виде који не виде, и који виде да постану слепи.

⁴⁰Alguns fariseus que ali estavam com ele, ouvindo isso, perguntaram-lhe: Porventura somos nós também cegos?

⁴⁰И чуше ово неки од фарисеја који беху с Њим, и рекоше Му: Еда ли смо ми слепи?

⁴¹Respondeu-lhes Jesus: Se fosseis cegos, não teríeis pecado; mas como agora dizeis: Nós vemos, permanece o vosso pecado.

⁴¹Рече им Исус: Када бисте били слепи не бисте имали греха, а сад говорите да видите, тако ваш грех остаје.