¹Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.

¹Заиста, заиста вам кажем: ко не улази на врата у тор овчији него прелази на другом месту он је лупеж и хајдук;

²Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.

²А који улази на врата јесте пастир овцама.

³A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.

³Њему вратар отвара, и овце глас његов слушају, и своје овце зове по имену, и изгони их;

⁴Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;

⁴И кад своје овце истера, иде пред њима, и овце иду за њим, јер познају глас његов.

⁵mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.

⁵А за туђином неће да иду, него беже од њега, јер не познају глас туђи.

⁶Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.

⁶Ову причу каза им Исус, али они не разумеше шта то беше што им каза.

⁷Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.

⁷Тада им рече Исус опет: Заиста, заиста вам кажем: ја сам врата к овцама.

⁸Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.

⁸Сви колико их год дође пре мене лупежи су и хајдуци; али их овце не послушаше.

⁹Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.

⁹Ја сам врата; ко уђе кроза ме спашће се, и ући ће и изићи ће, и пашу ће наћи.

¹⁰O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.

¹⁰Лупеж не долази низашта друго него да украде и убије и погуби; ја дођох да имају живот и изобиље.

¹¹Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.

¹¹Ја сам пастир добри; пастир добри душу своју полаже за овце.

¹²Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.

¹²А најамник, који није пастир, коме нису овце своје, види вука где иде, и оставља овце, и бежи: и вук зграби овце и распуди их;

¹³Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.

¹³А најамник бежи, јер је најамник и не мари за овце.

¹⁴Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,

¹⁴Ја сам пастир добри и знам своје, и моје мене знају.

¹⁵assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.

¹⁵Као што мене зна Отац и ја знам Оца; и душу своју полажем за овце.

¹⁶Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.

¹⁶И друге овце имам које нису из овог тора, и оне ми ваља довести; и чуће глас мој, и биће једно стадо и један пастир.

¹⁷Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.

¹⁷Зато ме Отац љуби, јер ја душу своју полажем да је опет узмем.

¹⁸Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.

¹⁸Нико је не отима од мене, него је ја сам од себе полажем. Власт имам положити је и власт имам узети је опет. Ову сам заповест примио од Оца свог.

¹⁹Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.

¹⁹Тада опет поста распра међу Јеврејима за ове речи.

²⁰E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?

²⁰Многи од њих говораху: У њему је ђаво, и полудео је; шта га слушате?

²¹Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?

²¹Други говораху: Ове речи нису лудога; зар може ђаво слепима очи отварати?

²²Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.

²²А беше тада празник обновљења у Јерусалиму, и беше зима.

²³Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.

²³И ходаше Исус у цркви по трему Соломуновом.

²⁴Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.

²⁴А Јевреји Га опколише, и говораху Му: Докле ћеш мучити душе наше? Ако си ти Христос, кажи нам слободно.

²⁵Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.

²⁵Исус им одговори: Ја вам казах, па не верујете. Дела која творим ја у име Оца свог она сведоче за ме.

²⁶Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.

²⁶Али ви не верујете; јер нисте од мојих оваца, као што вам казах.

²⁷As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;

²⁷Овце моје слушају глас мој, и ја познајем њих, и за мном иду.

²⁸eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.

²⁸И ја ћу им дати живот вечни, и никад неће изгинути, и нико их неће отети из руке моје.

²⁹Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.

²⁹Отац мој који ми их даде већи је од свих; и нико их не може отети из руке Оца мог.

³⁰Eu e o Pai somos um.

³⁰Ја и Отац једно смо.

³¹Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.

³¹А Јевреји опет узеше камење да Га убију.

³²Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?

³²Исус им одговори: Многа вам добра дела јавих од Оца свог; за које од оних дела бацате камење на ме?

³³Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.

³³Одговорише Му Јевреји говорећи: За добро дело не бацамо камење на те, него за хулу на Бога, што ти, човек будући, градиш се Бог.

³⁴Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?

³⁴Исус им одговори: Не стоји ли написано у закону вашем: Ја рекох: богови сте?

³⁵Se a lei chamou deuses �queles a quem a palavra de Deus foi dirigida (e a Escritura não pode ser anulada),

³⁵Ако оне назва боговима којима реч Божија би, и писмо се не може покварити;

³⁶�quele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?

³⁶Како ви говорите Ономе ког Отац посвети и посла на свет: Хулу на Бога говориш, што рекох: Ја сам Син Божји?

³⁷Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.

³⁷Ако не творим дела Оца свог не верујте ми.

³⁸Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.

³⁸Ако ли творим, ако мени и не верујете, делима мојим верујте, да познате и верујете да је Отац у мени и ја у Њему.

³⁹Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.

³⁹Тада опет гледаху да Га ухвате; али им се измаче из руку.

⁴⁰E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.

⁴⁰И отиде опет преко Јордана на оно место где Јован пре крштаваше; и оста онде.

⁴¹Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.

⁴¹И многи дођоше к Њему и говораху: Јован не учини ни једног чуда, али све што каза Јован за Овог истина беше.

⁴²E muitos ali creram nele.

⁴²И многи вероваше Га онде.