¹Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!

¹А ученицима рече: Није могуће да не дођу саблазни; али тешко ономе с кога долазе;

²Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.

²Боље би му било да му се воденични камен обеси о врату, и да га баце у море, него да саблазни једног од ових малих.

³Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.

³Чувајте се. Ако ти сагреши брат твој, накарај га; па ако се покаје, опрости му.

⁴Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.

⁴И ако ти седам пута на дан сагреши, и седам пута на дан дође к теби и рече: Кајем се, опрости му.

⁵Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.

⁵И рекоше апостоли Господу: Дометни нам вере.

⁶Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.

⁶А Господ рече: Кад бисте имали вере колико зрно горушичино, и рекли бисте овом дубу: Ишчупај се и усади се у море, и послушао би вас.

⁷Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te � mesa?

⁷Који пак од вас кад има слугу који оре или чува стоку па кад дође из поља, каже му: Ходи брзо и седи за трпезу?

⁸Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?

⁸Него не каже ли му: Уготови ми да вечерам, и запрегни се те ми служи док једем и пијем, па онда и ти једи и пиј?

⁹Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?

⁹Еда ли ће он захвалити слузи том кад сврши шта му се заповеди? Не верујем.

¹⁰Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.

¹⁰Тако и ви кад свршите све што вам је заповеђено, говорите: Ми смо залудне слуге, јер учинисмо шта смо били дужни чинити.

¹¹E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.

¹¹И кад иђаше у Јерусалим, Он пролажаше између Самарије и Галилеје.

¹²Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,

¹²И кад улажаше у једно село сретоше Га десет губавих људи, који сташе издалека,

¹³e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!

¹³И подигоше глас говорећи: Исусе учитељу! Помилуј нас.

¹⁴Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.

¹⁴И видевши их рече им: Идите и покажите се свештеницима. И они идући очистише се.

¹⁵Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;

¹⁵А један од њих видевши да се исцели поврати се хвалећи Бога гласно,

¹⁶e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.

¹⁶И паде ничице пред ноге Његове, и захвали Му. И то беше Самарјанин.

¹⁷Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?

¹⁷А Исус одговарајући рече: Не исцелише ли се десеторица? Где су дакле деветорица?

¹⁸Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?

¹⁸Како се међу њима који не нађе да се врати да захвали Богу, него сам овај туђин?

¹⁹E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.

¹⁹И рече му: Устани, иди; вера твоја поможе ти.

²⁰Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;

²⁰А кад Га упиташе фарисеји: Кад ће доћи царство Божије? Одговарајући рече им: Царство Божије неће доћи да се види;

²¹nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Eí-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.

²¹Нити ће се казати: Ево га овде или онде; јер гле, царство је Божије унутра у вама.

²²Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.

²²А ученицима рече: Доћи ће време кад ћете зажелети да видите један дан Сина човечијег, и нећете видети.

²³Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;

²³И рећи ће вам: Ево овде је, или: Ено онде; али не излазите, нити тражите.

²⁴pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.

²⁴Јер као што муња сине с неба, и засветли се преко свега што је под небом, тако ће бити и Син човечији у свој дан.

²⁵Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.

²⁵Али Му најпре треба много пострадати, и окривљеном бити од рода овог.

²⁶Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.

²⁶И како је било у време Нојево онако ће бити у дане Сина човечијег:

²⁷Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.

²⁷Јеђаху, пијаху, жењаху се, удаваху се до оног дана кад Ноје уђе у ковчег, и дође потоп и погуби све.

²⁸Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;

²⁸Тако као што би у дане Лотове: јеђаху, пијаху, куповаху, продаваху, сађаху, зидаху;

²⁹mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;

²⁹А у дан кад изиђе Лот из Содома, удари огањ и сумпор из неба и погуби све.

³⁰assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.

³⁰Тако ће бити и у онај дан кад ће се јавити Син човечији.

³¹Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.

³¹У онај дан који се деси на крову, а покућство његово у кући, нека не силази да га узме; и који се деси у пољу, тако нека се не враћа натраг.

³²Lembrai-vos da mulher de Ló.

³²Опомињите се жене Лотове.

³³Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.

³³Који пође да сачува душу своју, изгубиће је; а који је изгуби, оживеће је.

³⁴Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.

³⁴Кажем вам: у ону ноћ биће два на једном одру, један ће се узети а други ће се оставити;

³⁵Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.

³⁵Две ће млети заједно, једна ће се узети а друга ће се оставити;

³⁶[Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.]

³⁶Два ће бити на њиви, један ће се узети а други ће се оставити.

³⁷Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.

³⁷И одговарајући рекоше Му: Где, Господе? А Он им рече: Где је стрвина онамо ће се и орлови скупити.