¹Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.

¹У то време пак изиђе заповест од ћесара Августа да се препише сав свет.

²Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.

²Ово је био први препис за владања Киринова Сиријом.

³E todos iam alistar-se, cada um � sua própria cidade.

³И пођоше сви да се препишу, сваки у свој град.

⁴Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, � cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,

⁴Тада пође и Јосиф из Галилеје, из града Назарета у Јудеју у град Давидов који се зваше Витлејем, јер он беше из дома и племена Давидовог,

⁵a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.

⁵Да се препише с Маријом, испрошеном за њега женом, која беше трудна.

⁶Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar � luz,

⁶И кад онамо беху, дође време да она роди.

⁷e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.

⁷И роди Сина свог првенца, и пови Га, и метну Га у јасле; јер им не беше места у гостионици.

⁸Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.

⁸И беху пастири у оном крају који чуваху ноћну стажу код стада свог.

⁹E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.

⁹И гле, анђео Господњи стаде међу њима, и слава Господња обасја их; и уплашише се врло.

¹⁰O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:

¹⁰И рече им анђео: Не бојте се; јер гле, јављам вам велику радост која ће бити свему народу.

¹¹É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.

¹¹Јер вам се данас роди спас, који је Христос Господ, у граду Давидовом.

¹²E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.

¹²И ето вам знака: Наћи ћете дете повито где лежи у јаслама.

¹³Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:

¹³И уједанпут постаде с анђелом мноштво војника небеских, који хваљаху Бога говорећи:

¹⁴Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.

¹⁴Слава на висини Богу, и на земљи мир, међу људима добра воља.

¹⁵E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.

¹⁵И кад анђели отидоше од њих на небо, пастири говораху један другом: Хајдемо до Витлејема, да видимо то што се тамо догодило шта нам каза Господ.

¹⁶Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;

¹⁶И дођоше брзо, и нађоше Марију и Јосифа и дете где лежи у јаслама.

¹⁷e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;

¹⁷А кад видеше, казаше све што им је казано за то дете.

¹⁸e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.

¹⁸И сви који чуше дивише се томе што им казаше пастири.

¹⁹Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.

¹⁹А Марија чуваше све речи ове и слагаше их у срцу свом.

²⁰E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.

²⁰И вратише се пастири славећи и хвалећи Бога за све што чуше и видеше, као што им би казано.

²¹Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.

²¹И кад се наврши осам дана да Га обрежу, наденуше Му име Исус, као што је анђео рекао док се још није био ни заметнуо у утроби.

²²Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor

²²И кад дође време да иду на молитву по закону Мојсијевом, донеше Га у Јерусалим да Га метну пред Господа,

²³(conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor),

²³(Као што је написано у закону Господњем: Да се свако дете мушко које најпре отвори материцу посвети Господу;)

²⁴e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.

²⁴И да принесу прилог, као што је речено у закону Господњем, две грлице, или два голубића.

²⁵Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.

²⁵И гле, беше у Јерусалиму човек по имену Симеун, и тај човек беше праведан и побожан, који чекаше утехе Израиљеве, и Дух Свети беше у њему.

²⁶E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.

²⁶И њему беше Свети Дух казао да неће видети смрт док не види Христа Господњег.

²⁷Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,

²⁷И каза му Дух те дође у цркву; и кад донесоше родитељи дете Исуса да сврше за Њега закон по обичају,

²⁸Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:

²⁸И он Га узе на руке своје, и хвали Бога и рече:

²⁹Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;

²⁹Сад отпушташ с миром слугу свог, Господе, по речи својој;

³⁰pois os meus olhos já viram a tua salvação,

³⁰Јер видеше очи моје спасење Твоје,

³¹a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;

³¹Које си уготовио пред лицем свих народа,

³²luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.

³²Видело, да обасја незнабошце, и славу народа Твог Израиља.

³³Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.

³³И Јосиф и мати Његова чуђаху се томе што се говораше за Њега.

³⁴E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,

³⁴И благослови их Симеун, и рече Марији, матери Његовој: Гле, Овај лежи да многе обори и подигне у Израиљу, и да буде знак против кога ће се говорити

³⁵sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.

³⁵(А и теби самој пробошће нож душу), да се открију мисли многих срца.

³⁶Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;

³⁶И беше Ана пророчица, кћи Фануилова, од колена Асировог; она је остарела, а седам је година живела с мужем од девојаштва свог,

³⁷e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.

³⁷И удова око осамдесет и четири године, која не одлажаше од цркве, и служаше Богу дан и ноћ постом и молитвама.

³⁸Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.

³⁸И она у тај час дође, и хваљаше Господа и говораше за Њега свима који чекаху спасења у Јерусалиму.

³⁹Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram � Galiléia, para sua cidade de Nazaré.

³⁹И кад свршише све по закону Господњем, вратише се у Галилеју у град свој Назарет.

⁴⁰E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.

⁴⁰А дете растијаше и јачаше у духу, и пуњаше се премудрости, и благодат Божија беше на Њему.

⁴¹Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, � festa da páscoa.

⁴¹И родитељи Његови иђаху сваке године у Јерусалим о празнику пасхе.

⁴²Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;

⁴²И кад Му би дванаест година, дођоше они у Јерусалим по обичају празника;

⁴³e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;

⁴³И кад дане проведоше и они се вратише, оста дете Исус у Јерусалиму; и не знаде Јосиф и мати Његова;

⁴⁴julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;

⁴⁴Него мислећи да је с друштвом, отидоше дан хода, и стадоше Га тражити по родбини и по знанцима.

⁴⁵e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.

⁴⁵И не нашавши Га вратише се у Јерусалим да Га траже.

⁴⁶E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.

⁴⁶И после три дана нађоше Га у цркви где седи међу учитељима, и слуша их, и пита их,

⁴⁷E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.

⁴⁷И сви који Га слушаху дивљаху се Његовом разуму и одговорима.

⁴⁸Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.

⁴⁸И видевши Га зачудише се, и мати Његова рече Му: Сине! Шта учини нама тако? Ево отац твој и ја са страхом тражисмо те.

⁴⁹Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?

⁴⁹И рече им: Зашто сте ме тражили? Зар не знате да мени треба у оном бити што је Оца мог?

⁵⁰Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.

⁵⁰И они не разумеше речи што им рече.

⁵¹Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.

⁵¹И сиђе с њима и дође у Назарет; и беше им послушан. И мати Његова чуваше све речи ове у срцу свом.

⁵²E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.

⁵²И Исус напредоваше у премудрости и у расту и у милости код Бога и код људи.