¹Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,

¹Будући да многи почеше описивати догађаје који се испунише међу нама,

²segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,

²Као што нам предаше који испрва сами видеше и слуге речи бише:

³também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.

³Намислих и ја, испитавши све од почетка, по реду писати теби, честити Теофиле,

⁴para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.

⁴Да познаш темељ оних речи којима си се научио.

⁵Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.

⁵У време Ирода цара јудејског беше неки свештеник од реда Авијиног, по имену Зарија, и жена његова од племена Ароновог, по имену Јелисавета.

⁶Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.

⁶А беху обоје праведни пред Богом, и живљаху у свему по заповестима и уредбама Господњим без мане.

⁷Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.

⁷И не имаху деце; јер Јелисавета беше нероткиња, и беху обоје већ стари.

⁸Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,

⁸И догоди се, кад он служаше по свом реду пред Богом,

⁹segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;

⁹Да по обичају свештенства дође на њега да изиђе у цркву Господњу да кади.

¹⁰e toda a multidão do povo orava da parte de fora, � hora do incenso.

¹⁰И све мноштво народа беше напољу и мољаше се Богу у време кађења.

¹¹Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé � direita do altar do incenso.

¹¹А њему се показа анђео Господњи који стајаше с десне стране олтара кадионог.

¹²E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.

¹²И кад га виде Зарија уплаши се и страх нападе на њ.

¹³Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará � luz um filho, e lhe porás o nome de João;

¹³А анђео рече му: Не бој се, Зарија; јер је услишена твоја молитва: и жена твоја Јелисавета родиће ти сина, и надени му име Јован.

¹⁴e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;

¹⁴И биће теби радост и весеље, и многи ће се обрадовати његовом рођењу.

¹⁵porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;

¹⁵Јер ће бити велики пред Богом, и неће пити вино ни сикер; и напуниће се Духа Светог још у утроби матере своје;

¹⁶converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;

¹⁶И многе ће синове Израиљеве обратити ка Господу Богу њиховом;

¹⁷irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes � prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.

¹⁷И он ће напред доћи пред Њим у духу и сили Илијиној да обрати срца отаца к деци и невернике к мудрости праведника, и да приправи Господу народ готов.

¹⁸Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.

¹⁸И рече Зарија анђелу: По чему ћу ја то познати? Јер сам стар и жена је моја временита.

¹⁹Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;

¹⁹И одговарајући анђео рече му: Ја сам Гаврило што стојим пред Богом, и послан сам да говорим с тобом и да ти јавим ову радост.

²⁰e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.

²⁰И ево, онемећеш и нећеш моћи говорити до оног дана док се то не збуде; јер ниси веровао мојим речима које ће се збити у своје време.

²¹O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.

²¹И народ чекаше Зарију, и чуђаху се што се забави у цркви.

²²Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.

²²А изишавши не могаше да им говори; и разумеше да му се нешто утворило у цркви; и он намигиваше им; и оста нем.

²³E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.

²³И кад се навршише дани његове службе отиде кући својој.

²⁴Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:

²⁴А после ових дана, затрудне Јелисавета жена његова, и кријаше се пет месеци говорећи:

²⁵Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.

²⁵Тако ми учини Господ у дане ове у које погледа на ме да ме избави од укора међу људима.

²⁶Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,

²⁶А у шести месец посла Бог анђела Гаврила у град галилејски по имену Назарет

²⁷a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.

²⁷К девојци испрошеној за мужа, по имену Јосифа из дома Давидовог; и девојци беше име Марија.

²⁸E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.

²⁸И ушавши к њој анђео рече: Радуј се, благодатна! Господ је с тобом, благословена си ти међу женама.

²⁹Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.

²⁹А она, видевши га, поплаши се од речи његове и помисли: Какав би ово био поздрав?

³⁰Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.

³⁰И рече јој анђео: Не бој се, Марија! Јер си нашла милост у Бога.

³¹Eis que conceberás e darás � luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.

³¹И ево затруднећеш, и родићеш Сина, и надени Му име Исус.

³²Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;

³²Он ће бити велики, и назваће се Син Највишега, и даће Му Господ Бог престо Давида оца Његовог;

³³e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.

³³И цароваће у дому Јаковљевом вавек, и царству Његовом неће бити краја.

³⁴Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?

³⁴А Марија рече анђелу: Како ће то бити кад ја не знам за мужа?

³⁵Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.

³⁵И одговарајући анђео рече јој: Дух Свети доћи ће на тебе, и сила Највишег осениће те; зато и оно што ће се родити биће свето, и назваће се Син Божји.

³⁶Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;

³⁶И ево Јелисавета, твоја тетка, и она затрудне сином у старости својој, и ово је шести месец њој, коју зову нероткињом.

³⁷porque para Deus nada será impossível.

³⁷Јер у Бога све је могуће што каже.

³⁸Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.

³⁸А Марија рече: Ево слушкиње Господње; нека ми буде по речи твојој. И анђео отиде од ње.

³⁹Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente � região montanhosa, a uma cidade de Judá,

³⁹А Марија уставши оних дана, отиде брзо у горњу земљу, у град Јудин.

⁴⁰entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.

⁴⁰И уђе у кућу Заријину, и поздрави се с Јелисаветом.

⁴¹Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,

⁴¹И кад Јелисавета чу честитање Маријино, заигра дете у утроби њеној, и Јелисавета се напуни Духа Светог,

⁴²e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!

⁴²И повика здраво и рече: Благословена си ти међу женама, и благословен је плод утробе твоје.

⁴³E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?

⁴³И откуд мени ово да дође мати Господа мог к мени?

⁴⁴Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.

⁴⁴Јер гле, кад дође глас честитања твог у уши моје, заигра дете радосно у утроби мојој.

⁴⁵Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.

⁴⁵И благо оној која верова, јер ће се извршити шта јој каза Господ.

⁴⁶Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,

⁴⁶И рече Марија: Велича душа моја Господа;

⁴⁷e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;

⁴⁷И обрадова се дух мој Богу Спасу мом,

⁴⁸porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,

⁴⁸Што погледа на понижење слушкиње своје; јер гле, одсад ће ме звати блаженом сви нараштаји;

⁴⁹porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.

⁴⁹Што ми учини величину силни, и свето име Његово;

⁵⁰E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.

⁵⁰И милост је Његова од кољена на кољено онима који Га се боје.

⁵¹Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;

⁵¹Показа силу руком својом; разасу поносите у мислима срца њихових.

⁵²depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.

⁵²Збаци силне с престола, и подиже понижене.

⁵³Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.

⁵³Гладне напуни блага, и богате отпусти празне.

⁵⁴Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia

⁵⁴Прими Израиља, слугу свог, да се опомене милости.

⁵⁵(como falou a nossos pais) para com Abraão e a sua descendência para sempre.

⁵⁵Као што говори оцима нашим, Аврааму и семену његовом довека.

⁵⁶E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.

⁵⁶Марија пак седи с њом око три месеца, и врати се кући својој.

⁵⁷Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar � luz, e teve um filho.

⁵⁷А Јелисавети дође време да роди, и роди сина.

⁵⁸Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.

⁵⁸И чуше њени суседи и родбина да је Господ показао велику милост своју на њој, и радоваху се с њом.

⁵⁹Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.

⁵⁹И у осми дан дођоше да обрежу дете, и хтеше да му надену име оца његовог, Зарија.

⁶⁰Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.

⁶⁰И одговарајући мати његова рече: Не, него да буде Јован.

⁶¹Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.

⁶¹И рекоше јој: Никога нема у родбини твојој да му је такво име.

⁶²E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.

⁶²И намигиваху оцу његовом како би он хтео да му надену име.

⁶³E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.

⁶³И заискавши дашчицу, написа говорећи: Јован му је име. И зачудише се сви.

⁶⁴Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.

⁶⁴И одмах му се отворише уста и језик његов и говораше хвалећи Бога.

⁶⁵Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.

⁶⁵И уђе страх у све суседе њихове; и по свој горњој Јудеји разгласи се сав овај догађај.

⁶⁶E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.

⁶⁶И сви који чуше метнуше у срце своје говорећи: Шта ће бити из овог детета? И рука Господња беше са њим.

⁶⁷Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:

⁶⁷И Зарија отац његов напуни се Духа Светог, и пророкова говорећи:

⁶⁸Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,

⁶⁸Благословен Господ Бог Јаковљев што походи и избави народ свој,

⁶⁹e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;

⁶⁹И подиже нам рог спасења у дому Давида слуге свог,

⁷⁰assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;

⁷⁰Као што говори устима светих пророка својих од века

⁷¹para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;

⁷¹Да ће нас избавити од наших непријатеља и из руку свих који мрзе на нас;

⁷²para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto

⁷²Учинити милост оцима нашим, и опоменути се светог завета свог,

⁷³e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,

⁷³Клетве којом се клео Аврааму оцу нашем да ће нам дати

⁷⁴de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,

⁷⁴Да се избавимо из руку непријатеља својих, и да му служимо без страха,

⁷⁵em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.

⁷⁵И у светости и у правди пред Њим док смо год живи.

⁷⁶E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;

⁷⁶И ти, дете, назваћеш се пророк Највишега; јер ћеш ићи напред пред лицем Господњим да Му приправиш пут;

⁷⁷para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,

⁷⁷Да даш разум спасења народу његовом за опроштење греха њихових,

⁷⁸graças � entrenhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,

⁷⁸По дубокој милости Бога нашег, по којој нас је походио исток с висине;

⁷⁹para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.

⁷⁹Да обасјаш оне који седе у тами и у сену смртном; да упутиш ноге наше на пут мира.

⁸⁰Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

⁸⁰А дете растијаше и јачаше духом, и беше у пустињи дотле док се не показа Израиљу.