¹Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos

¹И кад се приближи к Јерусалиму, к Витфази и Витанији, код горе Маслинске, посла двојицу од ученика својих

²e disse-lhes: Ide � aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.

²И рече им: Идите у село што је пред вама, и одмах како уђете у њега наћи ћете магаре привезано, на које нико од људи није уседао; одрешите га и доведите.

³E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.

³И ако вам ко рече: Шта то чините? Кажите: Треба Господу; и одмах ће га послати овамо.

⁴Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.

⁴А они одоше, и нађоше магаре привезано код врата напољу на раскршћу, и одрешише га.

⁵E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?

⁵И неко од оних што стајаху онде рекоше им: Зашто дрешите магаре?

⁶Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.

⁶А они рекоше им као што им заповеди Исус; и оставише их.

⁷Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.

⁷И доведоше магаре к Исусу, и метнуше на њ хаљине своје; и уседе на њ.

⁸Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.

⁸А многи простреше хаљине своје по путу; а једни резаху грање од дрвета, и простираху по путу.

⁹E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!

⁹А који иђаху пред Њим и за Њим, викаху говорећи: Осана! Благословен који иде у име Господње!

¹⁰Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!

¹⁰Благословено царство оца нашег Давида који иде у име Господње! Осана на висини!

¹¹Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.

¹¹И уђе Исус у Јерусалим, и у цркву; и промотривши све, кад би увече, изађе у Витанију с дванаесторицом.

¹²No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,

¹²И сутрадан кад изађоше из Витаније, огладне.

¹³e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.

¹³И видевши издалека смокву с лишћем дође не би ли шта нашао на њој; и дошавши к њој ништа не нађе осим лишћа; јер још не беше време смоквама.

¹⁴E Jesus, falando, disse � figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.

¹⁴И одговарајући Исус рече јој: Да одсад од тебе нико не једе рода довека. И слушаху ученици Његови.

¹⁵Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;

¹⁵И дођоше опет у Јерусалим; и ушавши Исус у цркву стаде изгонити оне који продаваху и куповаху по цркви; и испремета трпезе оних што мењаху новце, и клупе оних што продаваху голубове.

¹⁶e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;

¹⁶И не даде да ко пронесе суда кроз цркву.

¹⁷e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.

¹⁷И учаше говорећи им: Није ли писано: Дом мој нека се зове дом молитве свим народима? А ви начинисте од њега хајдучку пећину.

¹⁸Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.

¹⁸И чуше књижевници и главари свештенички, и тражаху како би Га погубили; плашили су Га се, јер Га је народ слушао.

¹⁹Ao cair da tarde, saíam da cidade.

¹⁹И кад би увече изађе напоље из града.

²⁰Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.

²⁰И у јутру пролазећи видеше смокву где се посушила из корена.

²¹Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.

²¹И опоменувши се Петар рече Му: Рави! Гле, смоква што си је проклео, посушила се.

²²Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.

²²И одговарајући Исус рече им:

²³Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.

²³Имајте веру Божју; јер вам заиста кажем: ако ко рече гори овој: Дигни се и баци се у море, и не посумња у срцу свом, него узверује да ће бити као што говори: биће му шта год рече.

²⁴Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.

²⁴Зато вам кажем: све што иштете у својој молитви верујте да ћете примити; и биће вам.

²⁵Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.

²⁵И кад стојите на молитви, праштајте ако шта имате на кога: да и Отац ваш који је на небесима опрости вама погрешке ваше.

²⁶[Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.]

²⁶Ако ли, пак, ви не опраштате, ни Отац ваш који је на небесима неће опростити вама погрешке ваше.

²⁷Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,

²⁷И дођоше опет у Јерусалим; и кад хођаше по цркви дођоше к Њему главари свештенички и књижевници и старешине,

²⁸que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?

²⁸И рекоше Му: Каквом власти то чиниш? И ко ти даде власт ту, да то чиниш?

²⁹Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.

²⁹А Исус одговарајући рече им: и ја ћу вас да упитам једну реч, и одговорите ми; па ћу вам казати каквом власти ово чиним.

³⁰O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.

³⁰Крштење Јованово или би с неба или од људи? Одговорите ми.

³¹Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?

³¹И мишљаху у себи говорећи: Ако кажемо: С неба, рећи ће: Зашто му дакле не веровасте?

³²Mas diremos, porventura: Dos homens? - É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.

³²Ако ли кажемо: Од људи, бојимо се народа; јер сви мишљаху за Јована да заиста пророк беше.

³³Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

³³И одговарајући рекоше Исусу: Не знамо. И Исус одговарајући рече њима: Ни ја вама нећу казати каквом власти ово чиним.