¹Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.

¹И одмах ујутру учинише веће главари свештенички са старешинама и књижевницима, и сав сабор, и свезавши Исуса одведоше Га и предадоше Пилату.

²Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.

²И упита Га Пилат: Јеси ли ти цар јудејски? А Он одговарајући рече му: Ти кажеш.

³e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.

³И тужаху Га главари свештенички врло.

⁴Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.

⁴А Пилат опет упита Га говорећи: Зар ништа не одговараш? Гледај шта сведоче на тебе.

⁵Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.

⁵Али Исус више не одговори ништа тако да се дивљаше Пилат.

⁶Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.

⁶А о сваком празнику пушташе им по једног сужња кога искаху.

⁷E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.

⁷А беше један затворен, по имену Варава, са својим другарима који су у буни пролили крв.

⁸E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.

⁸И повикавши народ стаде искати што им свагда чињаше.

⁹Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?

⁹А Пилат им одговори говорећи: Хоћете ли да вам пустим цара јудејског?

¹⁰Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.

¹⁰Јер знаше да су Га из зависти предали главари свештенички.

¹¹Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.

¹¹Али главари свештенички подговорише народ боље Вараву да траже да им пусти.

¹²E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?

¹²А Пилат опет одговарајући рече им: А шта хоћете да чиним с тим што га зовете царем јудејским?

¹³Novamente clamaram eles: Crucifica-o!

¹³А они опет повикаше: Распни га.

¹⁴Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!

¹⁴А Пилат им рече: А какво је зло учинио? А они гласно викаху: Распни га.

¹⁵Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.

¹⁵А Пилат желећи угодити народу пусти им Вараву, а Исуса шибавши предаде да Га разапну.

¹⁶Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a coorte;

¹⁶А војници Га одведоше у судницу, и сазваше сву чету војника,

¹⁷vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;

¹⁷И обукоше Му скерлетну кабаницу, и оплетавши венац од трња метнуше на Њ.

¹⁸e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!

¹⁸И стадоше Га поздрављати говорећи: Здраво, царе јудејски!

¹⁹Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.

¹⁹И бијаху Га по глави трском, и пљуваху на Њ, и падајући на колена поклањаху Му се.

²⁰Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.

²⁰И кад Му се наругаше, свукоше с Њега скерлетну кабаницу, и обукоше Га у Његове хаљине и изведоше Га да Га разапну.

²¹E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.

²¹И натераше неког Симона из Кирине, оца Александровог и Руфовог, који иђаше из поља, да Му понесе крст.

²²Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.

²²И доведоше Га на место Голготу, које ће рећи: Костурница.

²³E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.

²³И даваху Му да пије вино са смирном, а Он не узе.

²⁴Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.

²⁴И кад Га разапеше, разделише хаљине Његове бацајући коцке за њих ко ће шта узети.

²⁵E era a hora terceira quando o crucificaram.

²⁵А беше сат трећи кад Га разапеше.

²⁶Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.

²⁶И беше натпис Његове кривице написан: Цар јудејски.

²⁷Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um � sua direita, e outro � esquerda.

²⁷И с Њим распеше два хајдука, једног с десне, а једног с леве стране Њему.

²⁸[E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.]

²⁸И изврши се писмо које говори: и метнуше Га међу злочинце.

²⁹E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.

²⁹И који пролажаху, хуљаху на Њ машући главама својим и говорећи: Аха! Ти што цркву разваљујеш и за три дана начињаш,

³⁰salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.

³⁰Помози сам себи и сиђи с крста.

³¹De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;

³¹Тако и главари свештенички с књижевницима ругаху се говорећи један другом: Другима поможе, а себи не може помоћи.

³²desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.

³²Христос цар Израиљев нека сиђе сад с крста да видимо, па ћемо му веровати. И они што беху с Њим разапети ругаху Му се.

³³E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.

³³А у шестом сату би тама по свој земљи до сата деветог.

³⁴E, � hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?

³⁴И у деветом сату повика Исус гласно говорећи: Елои! Елои! Лама савахтани? Које значи: Боже мој! Боже мој! Зашто си ме оставио?

³⁵Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.

³⁵И неко од оних што стајаху онде чувши то говораху: Ено зове Илију.

³⁶Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.

³⁶А један отрча те напуни сунђер оцта, па натакнувши на трску појаше Га говорећи: Станите да видимо хоће ли доћи Илија да га скине.

³⁷Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.

³⁷А Исус повика гласно, и издахну.

³⁸Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.

³⁸И завеса црквена раздре се на двоје с врха до на дно.

³⁹Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.

³⁹А кад виде капетан који стајаше према Њему да с таквом виком издахну, рече: Заиста човек овај Син Божји беше.

⁴⁰Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;

⁴⁰А беху и жене које гледаху издалека, међу којима беше и Марија Магдалина и Марија Јакова малог и Јосије мати, и Соломија,

⁴¹as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.

⁴¹Које иђаху за Њим и кад беше у Галилеји, и служаху Му; и друге многе које беху дошле с Њим у Јерусалим.

⁴²Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,

⁴²И кад би увече (јер беше петак, то јест уочи суботе),

⁴³José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.

⁴³Дође Јосиф из Ариматеје, поштен саветник, који и сам царство Божје чекаше, и усуди се те уђе к Пилату и заиска тело Исусово.

⁴⁴Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.

⁴⁴А Пилат се зачуди да је већ умро; и дозвавши капетана запита га: Је ли давно умро?

⁴⁵E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;

⁴⁵И дознавши од капетана, даде тело Јосифу.

⁴⁶o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.

⁴⁶И купивши платно, и скинувши Га, обави платном, и метну Га у гроб који беше исечен у камену, и навали камен на врата од гроба.

⁴⁷E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

⁴⁷А Марија Магдалина и Марија Јосијина гледаху где Га метаху.