¹Chegaram então ao outro lado do mar, � terra dos gerasenos.

¹И дођоше преко мора у околину гадаринску.

²E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,

²И кад изиђе из лађе, одмах Га срете човек с духом нечистим,

³o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;

³Који живљаше у гробовима и нико га не могаше свезати ни веригама;

⁴porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;

⁴Јер је много пута био метнут у пута и у вериге, па је искидао вериге и пута изломио; и нико га не могаше укротити.

⁵e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,

⁵И једнако дан и ноћ бављаше се у гробовима и у горама вичући и бијући се камењем.

⁶Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;

⁶А кад виде Исуса из далека, потече и поклони Му се.

⁷e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.

⁷И повикавши гласно рече: Шта је Теби до мене, Исусе Сине Бога Вишњег? Заклињем Те Богом, не мучи ме.

⁸Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.

⁸Јер му говораше: Изађи, душе нечисти, из човека.

⁹E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.

⁹И питаше га: Како ти је име? И одговори Му: Легеон ми је име; јер нас је много.

¹⁰E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.

¹⁰И молише Га веома да их не шаље из оне околине.

¹¹Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.

¹¹А онде по брегу пасло је велико крдо свиња.

¹²Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.

¹²И молише Га сви ђаволи говорећи: Пошаљи нас у свиње да у њих уђемо.

¹³E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.

¹³И допусти им Исус одмах. И изашавши духови нечисти уђоше у свиње; и навали крдо с брега у море; а беше их око две хиљаде: и потопише се у мору.

¹⁴Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.

¹⁴А свињари побегоше, и јавише у граду и по селима. И изађоше људи да виде шта је било.

¹⁵Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.

¹⁵И дођоше к Исусу, и видеше беснога у коме је био легеон где седи обучен и паметан; и уплашише се.

¹⁶E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.

¹⁶А они што су видели казаше им шта би од беснога и од свиња.

¹⁷Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.

¹⁷И почеше Га молити да иде из њихових крајева.

¹⁸E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.

¹⁸И кад уђе у лађу, мољаше Га онај што је био бесан да буде с Њим.

¹⁹Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.

¹⁹А Исус не даде му, већ му рече: Иди кући својој к својима и кажи им шта ти Господ учини, и како те помилова.

²⁰Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.

²⁰И оде и поче приповедати у Десет градова шта му учини Исус; и сви се дивљаху.

²¹Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava � beira do mar.

²¹И кад пређе Исус у лађи опет на оне стране, скупи се народ многи око Њега; и беше крај мора.

²²Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.

²²И гле, дође један од старешина зборничких по имену Јаир; и видевши Га паде пред ноге Његове.

²³e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.

²³И мољаше Га врло говорећи: Кћи је моја на самрти; да дођеш и да метнеш на њу руке да оздрави и живи.

²⁴Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.

²⁴И пође с њим; и за Њим иђаше народа много и туркаху Га.

²⁵Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,

²⁵И жена некаква која је дванаест година боловала од течења крви

²⁶e que tinha sofrido bastante �s mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,

²⁶И велику муку поднела од многих лекара, и потрошила све што је имала, и ништа јој нису помогли, него још горе начинили,

²⁷tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;

²⁷Кад је чула за Исуса, дође у народу састраг, и дотаче се хаљине Његове.

²⁸porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.

²⁸Јер говораше: Ако се само дотакнем хаљина Његових оздравићу.

²⁹E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.

²⁹И одмах пресахну извор крви њене, и осети у телу да оздрави од болести.

³⁰E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?

³⁰И одмах Исус осети у себи силу што изађе из Њега, и обазревши се на народ рече: Ко се то дотаче мојих хаљина?

³¹Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?

³¹И рекоше Му ученици Његови: Видиш народ где Те турка, па питаш: Ко се дотаче мене?

³²Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.

³²И Он се обазираше да види ону која то учини.

³³Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.

³³А жена уплашивши се дрхташе, и знајући шта јој се догоди, дође и клече пред Њим, и каза Му сву истину.

³⁴Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.

³⁴А Он рече јој: Кћери! Вера твоја поможе ти; иди с миром, и буди здрава од болести своје.

³⁵Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?

³⁵Још Он говораше, а дођоше од старешине зборничког говорећи: Кћи твоја умре; што већ трудиш учитеља?

³⁶O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.

³⁶А Исус одмах чувши реч што рекоше рече старешини: Не бој се, само веруј.

³⁷E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.

³⁷И не даде за собом ићи никоме осим Петра и Јакова и Јована брата Јаковљевог.

³⁸Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.

³⁸И дође у кућу старешине зборничког, и виде вреву и плач и јаук велики.

³⁹E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.

³⁹И ушавши рече им: Шта сте узаврели те плачете? Девојка није умрла, него спава.

⁴⁰E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.

⁴⁰И подсмеваху Му се. А Он истеравши све узе оца девојчиног и матер и који беху с Њим, и уђе где лежаше девојка.

⁴¹E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.

⁴¹И узевши девојку за руку рече јој: Талита куми, које значи: Девојко, теби говорим, устани.

⁴²Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.

⁴²И одмах уста девојка и хођаше; а беше од дванаест година. И зачудише се чудом великим.

⁴³Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

⁴³И запрети им врло да нико не дозна за то, и рече: Подајте јој нек једе.