¹Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,

¹У то време дође глас до Ирода четворовласника о Исусу;

²e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.

²И рече слугама својим: То је Јован крститељ; он устаде из мртвих, и зато чини чудеса.

³Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;

³Јер Ирод ухвати Јована, свеза га и баци у тамницу Иродијаде ради жене Филипа брата свог.

⁴porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.

⁴Јер му говораше Јован: Не можеш ти ње имати.

⁵E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.

⁵И хтеде да га убије, али се побоја народа; јер га држаху за пророка.

⁶Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,

⁶А кад беше дан рођења Иродовог, игра кћи Иродијадина пред њима и угоди Ироду.

⁷pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.

⁷Зато и с клетвом обећа јој дати шта год заиште.

⁸E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.

⁸А она научена од матере своје: Дај ми, рече, овде на кругу главу Јована крститеља.

⁹Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam � mesa com ele, ordenou que se lhe desse,

⁹И забрину се цар; али клетве ради и оних који се гошћаху с њим, заповеди јој дати.

¹⁰e mandou degolar a João no cárcere;

¹⁰И посла те посекоше Јована у тамници.

¹¹e a cabeça foi trazida num prato, e dada � jovem, e ela a levou para a sua mãe.

¹¹И донесоше главу његову на кругу, и дадоше девојци, и однесе је матери својој.

¹²Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.

¹²И дошавши ученици његови, узеше тело његово и укопаше га; и дођоше Исусу те јавише.

¹³Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, � parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.

¹³И чувши Исус, отиде оданде у лађи у пусто место насамо. А кад то чуше људи, идоше за Њим пешице из градова.

¹⁴E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.

¹⁴И изашавши Исус виде многи народ, и сажали му се за њих, и исцели болеснике њихове.

¹⁵Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão �s aldeias, e comprem o que comer.

¹⁵А пред вече приступише к Њему ученици Његови говорећи: Овде је пусто место, а доцкан је већ; отпусти народ нека иде у села да купи себи хране.

¹⁶Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.

¹⁶А Исус рече им: Не треба да иду; подајте им ви нека једу.

¹⁷Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.

¹⁷А они рекоше Му: Немамо овде до само пет хлебова и две рибе.

¹⁸E ele disse: trazei-mos aqui.

¹⁸А Он рече: Донесите ми их овамо.

¹⁹Tendo mandado �s multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos �s multidões.

¹⁹И заповеди народу да поседају по трави; па узе оних пет хлебова и две рибе, и погледавши на небо благослови, и преломивши даде ученицима својим, а ученици народу.

²⁰Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.

²⁰И једоше сви, и наситише се, и накупише комада што претече дванаест котарица пуних.

²¹Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.

²¹А оних што су јели беше људи око пет хиљада, осим жена и деце.

²²Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.

²²И одмах натера Исус ученике своје да уђу у лађу и напред да иду на оне стране док Он отпусти народ.

²³Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar � parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.

²³И отпустивши народ попе се на гору сам да се моли Богу. И увече беше онде сам.

²⁴Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.

²⁴А лађа беше насред мора у невољи од валова, јер беше противан ветар.

²⁵Â quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.

²⁵А у четврту стражу ноћи отиде к њима Исус идући по мору.

²⁶Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.

²⁶И видевши Га ученици по мору где иде, поплашише се говорећи: То је утвара; и од страха повикаше.

²⁷Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.

²⁷А Исус одмах рече им говорећи: Не бојте се; ја сам, не плашите се.

²⁸Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.

²⁸А Петар одговарајући рече: Господе! Ако си Ти, реци ми да дођем к Теби по води.

²⁹Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.

²⁹А Он рече: Ходи. И изишавши из лађе Петар иђаше по води да дође к Исусу.

³⁰Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.

³⁰Но видећи ветар велики уплаши се, и почевши се топити, повика говорећи: Господе, помагај!

³¹Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?

³¹И одмах Исус пруживши руку ухвати Петра, и рече му: Маловерни! Зашто се посумња?

³²E logo que subiram para o barco, o vento cessou.

³²И кад уђоше у лађу, преста ветар.

³³Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.

³³А који беху у лађи приступише и поклонише Му се говорећи: Ваистину Ти си Син Божји.

³⁴Ora, terminada a travessia, chegaram � terra em Genezaré.

³⁴И прешавши дођоше у земљу генисаретску.

³⁵Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;

³⁵И познавши Га људи из оног места, послаше по свој оној околини, и донесоше к Њему све болеснике.

³⁶e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.

³⁶И мољаху Га да се само дотакну скута од Његове хаљине; и који се дотакоше оздравише.