¹Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:

¹Тада приступише к Исусу књижевници и фарисеји од Јерусалима говорећи:

²Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.

²Зашто ученици твоји преступају обичаје старих? Јер не умивају руке своје кад хлеб једу.

³Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?

³А Он одговарајући рече им: Зашто и ви преступате заповест Божју за обичаје своје?

⁴Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.

⁴Јер Бог заповеда говорећи: Поштуј оца и матер; и који опсује оца или матер смрћу да умре.

⁵Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.

⁵А ви кажете: Ако који рече оцу или матери: Прилог је чим бих ти ја могао помоћи;

⁶E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.

⁶Може и да не поштује оца свог или матере. И укидосте заповест Божју за обичаје своје.

⁷Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:

⁷Лицемери! Добро је за вас пророковао Исаија говорећи:

⁸Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.

⁸Ови људи приближавају се к мени устима својим, и уснама поштују ме; а срце њихово далеко стоји од мене.

⁹Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.

⁹Но залуду ме поштују учећи наукама и заповестима људским.

¹⁰E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:

¹⁰И дозвавши људе, рече им: Слушајте и разумите.

¹¹Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.

¹¹Не погани човека шта улази у уста; него шта излази из уста оно погани човека.

¹²Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?

¹²Тада приступише ученици Његови и рекоше Му: Знаш ли да фарисеји чувши ту реч саблазнише се?

¹³Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.

¹³А Он одговарајући рече: Свако дрво које није усадио Отац мој небески, искорениће се.

¹⁴Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.

¹⁴Оставите их: они су слепе вође слепцима; а слепац слепца ако води, оба ће у јаму пасти.

¹⁵E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.

¹⁵А Петар одговарајући рече Му: Кажи нам причу ову.

¹⁶Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?

¹⁶А Исус рече: Еда ли сте и ви још неразумни?

¹⁷Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?

¹⁷Зар још не знате да све што улази у уста у трбух иде, и избацује се напоље?

¹⁸Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.

¹⁸А шта излази из уста из срца излази, и оно погани човека.

¹⁹Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.

¹⁹Јер од срца излазе зле мисли, убиства, прељубе, курварства, крађе, лажна сведочанства, хуле на Бога.

²⁰São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.

²⁰И ово је што погани човека, а неумивеним рукама јести не погани човека.

²¹Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.

²¹И изишавши оданде Исус отиде у крајеве тирске и сидонске.

²²E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.

²²И гле, жена Хананејка изађе из оних крајева, и повика к Њему говорећи: Помилуј ме Господе сине Давидов! Моју кћер врло мучи ђаво.

²³Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.

²³А Он јој не одговори ни речи. И приступивши ученици Његови мољаху Га говорећи: Отпусти је, како виче за нама.

²⁴Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão �s ovelhas perdidas da casa de Israel.

²⁴А Он одговарајући рече: Ја сам послан само к изгубљеним овцама дома Израиљевог.

²⁵Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.

²⁵А она приступивши поклони Му се говорећи: Господе помози ми!

²⁶Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.

²⁶А Он одговарајући рече: Није добро узети од деце хлеб и бацити псима.

²⁷Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.

²⁷А она рече: Да, Господе, али и пси једу од мрва што падају с трпезе њихових господара.

²⁸Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ç mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.

²⁸Тада одговори Исус, и рече јој: О жено! Велика је вера твоја; нека ти буде како хоћеш. И оздрави кћи њена од оног часа.

²⁹Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.

²⁹И отишавши Исус оданде, дође к мору галилејском, и попевши се на гору, седе онде.

³⁰E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;

³⁰И приступише к Њему људи многи који имаху са собом хромих, слепих, немих, узетих и других многих, и положише их к ногама Исусовим, и исцели их,

³¹de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.

³¹Тако да се народ дивљаше, видећи неме где говоре, узете здраве, хроме где иду, и слепе где гледају; и хвалише Бога Израиљевог.

³²Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.

³²А Исус дозвавши ученике своје рече: Жао ми је овог народа, јер већ три дана стоје код мене и немају шта јести; а нисам их рад отпустити гладне да не ослабе на путу.

³³Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?

³³И рекоше Му ученици Његови: Откуда нам у пустињи толики хлеб да се насити толики народ?

³⁴Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.

³⁴И рече им Исус: Колико хлебова имате? А они рекоше: Седам, и мало рибице.

³⁵E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,

³⁵И заповеди народу да поседају по земљи.

³⁶tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.

³⁶И узевши оних седам хлебова и рибе, и давши хвалу, преломи, и даде ученицима својим, а ученици народу.

³⁷Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.

³⁷И једоше сви, и наситише се; и накупише комада што претече седам котарица пуних.

³⁸Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.

³⁸А оних што су јели беше четири хиљаде људи, осим жена и деце.

³⁹E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

³⁹И отпустивши народ уђе у лађу, и дође у околине магдалске.