¹Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu � parte a um alto monte;

¹И после шест дана узе Исус Петра и Јакова и Јована брата његовог, и изведе их на гору високу саме.

²e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.

²И преобрази се пред њима, и засја се лице Његово као сунце а хаљине Његове постадоше беле као светлост.

³E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.

³И гле, указаше им се Мојсије и Илија, који с Њим говораху.

⁴Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.

⁴А Петар одговарајући рече Исусу: Господе! Добро нам је овде бити; ако хоћеш да начинимо овде три сенице: Теби једну, а Мојсију једну, а једну Илији.

⁵Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.

⁵Док он још говораше, гле, облак сјајан заклони их; и гле, глас из облака говорећи: Ово је Син мој љубазни, који је по мојој вољи; Њега послушајте.

⁶Os discípulos, ouvindo isso, cairam com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.

⁶И чувши ученици падоше ничице, и уплашише се врло.

⁷Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.

⁷И приступивши Исус дохвати их се, и рече: Устаните, и не бојте се.

⁸E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.

⁸А они подигнувши очи своје никога не видеше до Исуса самог.

⁹Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.

⁹И силазећи с горе заповеди им Исус говорећи: Ником не казујте шта сте видели док Син човечији из мртвих не устане.

¹⁰Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?

¹⁰И запиташе Га ученици Његови говорећи: Зашто дакле књижевници кажу да Илија најпре треба да дође?

¹¹Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;

¹¹А Исус одговарајући рече им: Илија ће доћи најпре и уредити све.

¹²digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer �s mãos deles.

¹²Али вам кажем да је Илија већ дошао, и не познаше га; него учинише с њиме шта хтеше: тако и Син човечији треба да пострада од њих.

¹³Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.

¹³Тада разумеше ученици да им говори за Јована крститеља.

¹⁴Quando chegaram � multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:

¹⁴И кад дођоше к народу, приступи к Њему човек клањајући Му се,

¹⁵Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.

¹⁵И говорећи: Господе! Помилуј сина мог; јер о мени бесни и мучи се врло; јер много пута пада у ватру, и много пута у воду.

¹⁶Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.

¹⁶И доведох га ученицима Твојим, и не могоше га исцелити.

¹⁷E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.

¹⁷А Исус одговарајући рече: О роде неверни и покварени! Докле ћу бити с вама? Докле ћу вас трпети? Доведите ми га амо.

¹⁸Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.

¹⁸И запрети му Исус; и ђаво изиђе из њега, и оздрави момче од оног часа.

¹⁹Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?

¹⁹Тада приступише ученици к Исусу и насамо рекоше Му: Зашто га ми не могасмо изгнати?

²⁰Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.

²⁰А Исус рече им: За неверство ваше. Јер вам кажем заиста: ако имате вере колико зрно горушичино, рећи ћете гори овој: Пређи одавде тамо, и прећи ће, и ништа неће вам бити немогуће.

²¹[mas esta casta de demônios não se expulsa senão � força de oração e de jejum.]

²¹А овај се род изгони само молитвом и постом.

²²Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;

²²А кад су ходили по Галилеји, рече им Исус: Предаће се Син човечији у руке људске;

²³e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.

²³И убиће Га, и трећи дан устаће. И невесели беху врло.

²⁴Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?

²⁴А кад дођоше у Капернаум, приступише к Петру они што купе дидрахме, и рекоше: Зар ваш учитељ неће дати дидрахме?

²⁵Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?

²⁵Петар рече: Хоће. И кад уђе у кућу, претече га Исус говорећи: Шта мислиш Симоне? Цареви земаљски од кога узимају порезе и хараче, или од својих синова или од туђих?

²⁶Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.

²⁶Рече Њему Петар: Од туђих. Рече му Исус: Дакле не плаћају синови.

²⁷Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

²⁷Али да их не саблазнимо, иди на море, и баци удицу, и коју прво ухватиш рибу, узми је; и кад јој отвориш уста наћи ћеш статир; узми га те им подај за ме и за се.