¹Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?

¹У тај час приступише к Исусу ученици говорећи: Ко је дакле највећи у царству небеском?

²Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,

²И дозва Исус дете, и постави га међу њих,

³e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.

³И рече им: Заиста вам кажем, ако се не повратите и не будете као деца, нећете ући у царство небеско.

⁴Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.

⁴Који се дакле понизи као дете ово, онај је највећи у царству небеском.

⁵E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.

⁵И који прими такво дете у име моје, мене прима.

⁶Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.

⁶А који саблазни једног од ових малих који верују мене, боље би му било да се обеси камен воденични о врату његовом, и да потоне у дубину морску.

⁷Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!

⁷Тешко свету од саблазни! Јер је потребно да дођу саблазни; али тешко оном човеку кроз кога долази саблазан.

⁸Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.

⁸Ако ли те рука твоја или нога твоја саблажњава, одсеци је и баци од себе: боље ти је ући у живот хром или кљаст, него ли с две руке и две ноге да те баце у огањ вечни.

⁹E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.

⁹И ако те око твоје саблажњава, извади га и баци од себе: боље ти је с једним оком у живот ући, него с два ока да те баце у пакао огњени.

¹⁰Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.

¹⁰Гледајте да не презрете једног од малих ових; јер вам кажем да анђели њихови на небесима једнако гледају лице Оца мог небеског.

¹¹[Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.]

¹¹Јер Син човечији дође да изнађе и спасе изгубљено.

¹²Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?

¹²Шта вам се чини? Кад има један човек сто оваца па зађе једна од њих, не остави ли он деведесет и девет у планини, и иде да тражи ону што је зашла?

¹³E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.

¹³И ако се догоди да је нађе, заиста вам кажем да се њој више радује него онима деведесет и девет што нису зашле.

¹⁴Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.

¹⁴Тако није воља Оца вашег небеског да погине један од ових малих.

¹⁵Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;

¹⁵Ако ли ти сагреши брат твој, иди и покарај га међу собом и њим самим; ако те послуша, добио си брата свог.

¹⁶mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.

¹⁶Ако ли те не послуша, узми са собом још једног или двојицу да све речи остану на устима два или три сведока.

¹⁷Se recusar ouvi-los, dize-o � igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.

¹⁷Ако ли њих не послуша, кажи цркви; а ако ли не послуша ни цркву, да ти буде као незнабожац и цариник.

¹⁸Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.

¹⁸Јер вам кажем заиста: шта год свежете на земљи биће свезано на небу, и шта год разрешите на земљи биће разрешено на небу.

¹⁹Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.

¹⁹Још вам кажем заиста: ако се два од вас сложе на земљи у чему му драго, зашто се узмоле, даће им Отац мој који је на небесима.

²⁰Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.

²⁰Јер где су два или три сабрани у име моје онде сам ја међу њима.

²¹Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?

²¹Тада приступи к Њему Петар и рече: Господе! Колико пута ако ми сагреши брат мој да му опростим? До седам пута?

²²Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.

²²Рече њему Исус: Не велим ти до седам пута, него до седам пута седамдесет.

²³Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;

²³Зато је царство небеско као човек цар који намисли да се прорачуна са својим слугама.

²⁴e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;

²⁴И кад се поче рачунати, доведоше му једног дужника од десет хиљада таланата.

²⁵mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.

²⁵И будући да немаше чим платити, заповеди господар његов да га продаду, и жену његову и децу, и све што има; и да му се плати.

²⁶Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.

²⁶Но слуга тај паде и клањаше му се говорећи: Господару! Причекај ме, и све ћу ти платити.

²⁷O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.

²⁷А господару се сажали за тим слугом, пусти га и дуг опрости му.

²⁸Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.

²⁸А кад изиђе слуга тај, нађе једног од својих другара који му је дужан сто гроша, и ухвативши га дављаше га говорећи: Дај ми шта си дужан.

²⁹Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.

²⁹Паде другар његов пред ноге његове и мољаше га говорећи: Причекај ме, и све ћу ти платити.

³⁰Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.

³⁰А он не хте, него га одведе и баци у тамницу док не плати дуга.

³¹Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.

³¹Видевши пак другари његови тај догађај жао им би врло, и отишавши казаше господару свом сав догађај.

³²Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;

³²Тада га дозва господар његов, и рече му: Зли слуго! Сав дуг овај опростих теби, јер си ме молио.

³³não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?

³³Није ли требало да се и ти смилујеш на свог другара, као и ја на те што се смиловах?

³⁴E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.

³⁴И разгневи се господар његов, и предаде га мучитељима док не плати сав дуг свој.

³⁵Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.

³⁵Тако ће и Отац мој небески учинити вама, ако не опростите сваки брату свом од срца својих.