¹Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;

¹А кад би ујутру, учинише веће сви главари свештенички и старешине народне за Исуса да Га погубе.

²e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.

²И свезавши Га одведоше, и предаше Га Понтију Пилату, судији.

³Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:

³Тада видевши Јуда издајник Његов да Га осудише раскаја се, и врати тридесет сребрника главарима свештеничким и старешинама

⁴Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.

⁴Говорећи: Ја сагреших што издадох крв праву. А они рекоше: Шта ми маримо за то? Ти ћеш видети.

⁵E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.

⁵И бацивши сребрнике у цркви изиђе, и отиде те се обеси.

⁶Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.

⁶А главари свештенички узевши сребрнике рекоше: Не ваља их метнути у црквену хазну, јер је узето за крв.

⁷E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.

⁷Него се договорише те купише за њих лончареву њиву за гробље гостима.

⁸Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.

⁸Од тога се и прозва она њива крвна њива и до данас.

⁹Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,

⁹Тада се изврши шта је казао пророк Јеремија говорећи: И узеше тридесет сребрника, цену цењенога кога су ценили синови Израиљеви;

¹⁰e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.

¹⁰И дадоше их за њиву лончареву, као што ми каза Господ.

¹¹Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.

¹¹А Исус стаде пред судијом, и запита Га судија говорећи: Ти ли си цар јудејски? А Исус рече му: Ти кажеш.

¹²Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.

¹²И кад Га тужаху главари свештенички и старешине, ништа не одговори.

¹³Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?

¹³Тада рече ми Пилат: Чујеш ли шта на тебе сведоче?

¹⁴E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.

¹⁴И не одговори му ни једну реч тако да се судија дивљаше врло.

¹⁵Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.

¹⁵А о сваком празнику пасхе беше обичај у судије да пусти народу по једног сужња кога они хоће.

¹⁶Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.

¹⁶А тада имаху знатног сужња по имену Варава.

¹⁷Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?

¹⁷И кад се сабраше, рече им Пилат: Кога хоћете да вам пустим? Вараву или Исуса прозваног Христа?

¹⁸Pois sabia que por inveja o haviam entregado.

¹⁸Јер знаше да су Га из зависти предали.

¹⁹E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.

¹⁹А кад сеђаше у суду, поручи му жена његова говорећи: Немој се ти ништа мешати у суд тог праведника, јер сам данас у сну много пострадала њега ради.

²⁰Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.

²⁰А главари свештенички и старешине наговорише народ да ишту Вараву, а Исуса да погубе.

²¹O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.

²¹А судија одговарајући рече им: Кога хоћете од ове двојице да вам пустим? А они рекоше: Вараву.

²²Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.

²²Рече им Пилат: А шта ћу чинити с Исусом прозваним Христом? Рекоше му сви: Да се разапне.

²³Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.

²³Судија пак рече: А какво је зло учинио? А они гласно повикаше говорећи: Да се разапне.

²⁴Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.

²⁴А кад виде Пилат да ништа не помаже него још већа буна бива, узе воду те уми руке пред народом говорећи: Ја нисам крив у крви овог праведника: ви ћете видети.

²⁵E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.

²⁵И одговарајући сав народ рече: Крв његова на нас и на децу нашу.

²⁶Então lhes soltou Barrabás; mas a Jesus mandou açoitar, e o entregou para ser crucificado.

²⁶Тада пусти им Вараву, а Исуса шибавши предаде да се разапне.

²⁷Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a coorte.

²⁷Тада војници судијини узеше Исуса у судницу и скупише на Њ сву чету војника.

²⁸E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;

²⁸И свукавши Га обукоше Му скерлетну кабаницу.

²⁹e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!

²⁹И оплетавши венац од трња метнуше Му на главу, и дадоше Му трску у десницу; и клекнувши на колена пред Њим ругаху Му се говорећи: Здраво, царе јудејски!

³⁰E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.

³⁰И пљунувши на Њ узеше трску и бише Га по глави.

³¹Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.

³¹И кад Му се наругаше, свукоше с Њега кабаницу, и обукоше Га у хаљине Његове, и поведоше Га да Га разапну.

³²Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.

³²И излазећи нађоше човека из Кирине по имену Симона и натераше га да Му понесе крст.

³³Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,

³³И дошавши на место које се зове Голгота, то јест костурница,

³⁴deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.

³⁴Дадоше Му да пије сирће помешано са жучи, и окусивши не хте да пије.

³⁵Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, [para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.]

³⁵А кад Га разапеше, разделише хаљине Његове бацивши коцке;

³⁶E, sentados, ali o guardavam.

³⁶И сеђаху онде те Га чуваху.

³⁷Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.

³⁷И метнуше Му више главе кривицу Његову написану: Ово је Исус цар јудејски.

³⁸Então foram crucificados com ele dois salteadores, um � direita, e outro � esquerda.

³⁸Тада распеше с Њиме два хајдука, једног с десне а једног с леве стране.

³⁹E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça

³⁹А који пролажаху хуљаху на Њ машући главама својим.

⁴⁰e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.

⁴⁰И говорећи: Ти који цркву разваљујеш и за три дана начињаш помози сам себи; ако си син Божји, сиђи с крста.

⁴¹De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:

⁴¹А тако и главари свештенички с књижевницима и старешинама подсмевајући се говораху:

⁴²A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;

⁴²Другима поможе, а себи не може помоћи. Ако је цар Израиљев, нека сиђе сад с крста па ћемо га веровати.

⁴³confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.

⁴³Он се уздао у Бога: нека му помогне сад, ако му је по вољи, јер говораше: Ја сам син Божји.

⁴⁴O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.

⁴⁴Тако исто и хајдуци разапети с Њим ругаху Му се.

⁴⁵E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.

⁴⁵А од шестог сата би тама по свој земљи до сата деветог.

⁴⁶Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?

⁴⁶А око деветог сата повика Исус гласно говорећи: Или! Или! Лама савахтани? То јест: Боже мој! Боже мој! Зашто си ме оставио?

⁴⁷Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.

⁴⁷А неки од оних што стајаху онде чувши то говораху: Овај зове Илију.

⁴⁸E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.

⁴⁸И одмах отрча један од њих те узе сунђер, и напуни оцта, па натаче на трску, те Га појаше.

⁴⁹Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.

⁴⁹А остали говораху: Стани да видимо хоће ли доћи Илија да му помогне.

⁵⁰De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.

⁵⁰А Исус опет повика гласно и испусти душу.

⁵¹E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,

⁵¹И гле, завеса црквена раздре се надвоје од горњег краја до доњег; и земља се потресе, и камење се распаде;

⁵²os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;

⁵²И гробови се отворише, и усташе многа тела светих који су помрли;

⁵³e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.

⁵³И изашавши из гробова, по васкрсењу Његовом, уђоше у свети град и показаше се многима.

⁵⁴ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.

⁵⁴А капетан и који с њим чуваху Исуса видевши да се земља тресе и шта би, поплашише се врло говорећи: Заиста овај беше Син Божји.

⁵⁵Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;

⁵⁵И онде беху и гледаху издалека многе жене које су ишле за Исусом из Галилеје и служиле Му.

⁵⁶entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.

⁵⁶Међу којима беше Марија Магдалина и Марија мати Јаковљева и Јосијина и мати синова Зеведејевих.

⁵⁷Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.

⁵⁷А кад би увече, дође човек богат из Ариматеје, по имену Јосиф, који је такође био ученик Исусов.

⁵⁸Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.

⁵⁸Овај приступивши к Пилату замоли га за тело Исусово. Тада Пилат заповеди да му даду тело.

⁵⁹E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,

⁵⁹И узевши Јосиф тело зави Га у платно чисто;

⁶⁰e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou- se.

⁶⁰И метну Га у нови свој гроб што је био исекао у камену; и наваливши велики камен на врата од гроба отиде.

⁶¹Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.

⁶¹А онде беше Марија Магдалина и друга Марија, и сеђаху према гробу.

⁶²No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,

⁶²Сутрадан пак по петку сабраше се главари свештенички и фарисеји код Пилата,

⁶³e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.

⁶³И рекоше: Господару! Ми се опоменусмо да овај лажа каза још за живота: После три дана устаћу.

⁶⁴Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.

⁶⁴Зато заповеди да се утврди гроб до трећег дана да не дођу како ученици његови ноћу и да га не украду и не кажу народу: Уста из мртвих; и биће последња превара гора од прве.

⁶⁵Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.

⁶⁵Рече им Пилат: Ево вам страже, па идите те утврдите како знате.

⁶⁶Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

⁶⁶А они отишавши са стражом утврдише гроб, и запечатише камен.