¹Que diremos, pois? Permaneceremos no pecado, para que abunde a graça?

¹Шта ћемо дакле рећи? Хоћемо ли остати у греху да се благодат умножи? Боже сачувај!

²De modo nenhum. Nós, que já morremos para o pecado, como viveremos ainda nele?

²Јер који умресмо греху како ћемо још живети у њему?

³Ou, porventura, ignorais que todos quantos fomos batizados em Cristo Jesus fomos batizados na sua morte?

³Или не знате да сви који се крстисмо у Исуса Христа, у смрт Његову крстисмо се?

⁴Fomos, pois, sepultados com ele pelo batismo na morte, para que, como Cristo foi ressuscitado dentre os mortos pela glória do Pai, assim andemos nós também em novidade de vida.

⁴Тако се с Њим погребосмо крштењем у смрт да као што уста Христос из мртвих славом Очевом, тако и ми у новом животу да ходимо.

⁵Porque, se temos sido unidos a ele na semelhança da sua morte, certamente também o seremos na semelhança da sua ressurreição;

⁵Јер кад смо једнаки с Њим једнаком смрћу, бићемо и васкрсењем;

⁶sabendo isto, que o nosso homem velho foi crucificado com ele, para que o corpo do pecado fosse desfeito, a fim de não servirmos mais ao pecado.

⁶Знајући ово да се стари наш човек разапе с Њиме, да би се тело грешно покварило, да више не бисмо служили греху.

⁷Pois quem está morto está justificado do pecado.

⁷Јер који умре опрости се од греха.

⁸Ora, se já morremos com Cristo, cremos que também com ele viveremos,

⁸А ако умресмо с Христом, верујемо да ћемо и живети с Њим,

⁹sabendo que, tendo Cristo ressurgido dentre os mortos, já não morre mais; a morte não mais tem domínio sobre ele.

⁹Знајући да Христос уста из мртвих, већ више не умире; смрт више неће овладати њиме.

¹⁰Pois quanto a ter morrido, de uma vez por todas morreu para o pecado, mas quanto a viver, vive para Deus.

¹⁰Јер шта умре, греху умре једанпут; а шта живи, Богу живи.

¹¹Assim também vós considerai-vos como mortos para o pecado, mas vivos para Deus, em Cristo Jesus.

¹¹Тако и ви, дакле, држите себе да сте мртви греху а живи Богу у Христу Исусу Господу нашем.

¹²Não reine, portanto, o pecado em vosso corpo mortal, para obedecerdes �s suas concupiscências;

¹²Да не царује, дакле, грех у вашем смртном телу, да га слушате у сластима његовим;

¹³nem tampouco apresenteis os vossos membros ao pecado como instrumentos de iniqüidade; mas apresentai-vos a Deus, como redivivos dentre os mortos, e os vossos membros a Deus, como instrumentos de justiça.

¹³Нити дајте удова својих греху за оружје неправде; него дајте себе Богу, као који сте живи из мртвих, и уде своје Богу за оружје правде.

¹⁴Pois o pecado não terá domínio sobre vós, porquanto não estais debaixo da lei, mas debaixo da graça.

¹⁴Јер грех неће вама овладати, јер нисте под законом него под благодаћу.

¹⁵Pois quê? Havemos de pecar porque não estamos debaixo da lei, mas debaixo da graça? De modo nenhum.

¹⁵Шта дакле? Хоћемо ли грешити кад нисмо под законом него под благодаћу? Боже сачувај!

¹⁶Não sabeis que daquele a quem vos apresentais como servos para lhe obedecer, sois servos desse mesmo a quem obedeceis, seja do pecado para a morte, ou da obediência para a justiça?

¹⁶Не знате ли да коме дајете себе за слуге у послушање, слуге сте оног кога слушате, или греха за смрт, или послушања за правду?

¹⁷Mas graças a Deus que, embora tendo sido servos do pecado, obedecestes de coração � forma de doutrina a que fostes entregues;

¹⁷Хвала, дакле, Богу што бивши робови греху послушасте од срца ту науку којој се и предадосте.

¹⁸e libertos do pecado, fostes feitos servos da justiça.

¹⁸Опростивши се, пак, од греха постасте слуге правди.

¹⁹Falo como homem, por causa da fraqueza da vossa carne. Pois assim como apresentastes os vossos membros como servos da impureza e da iniqüidade para iniqüidade, assim apresentai agora os vossos membros como servos da justiça para santificação.

¹⁹Као човек говорим, за слабост вашег тела. Јер као што дадосте уде своје за робове нечистоти и безакоњу на безакоње, тако сад дајте уде своје за слуге правди на посвећење.

²⁰Porque, quando éreis servos do pecado, estáveis livres em relação � justiça.

²⁰Јер кад бејасте робови греху, прости бејасте од правде.

²¹E que fruto tínheis então das coisas de que agora vos envergonhais? pois o fim delas é a morte.

²¹Какав дакле онда имадосте плод за који се сад стидите? Јер је оног крај смрт.

²²Mas agora, libertos do pecado, e feitos servos de Deus, tendes o vosso fruto para santificação, e por fim a vida eterna.

²²А сад опростивши се од греха, и поставши слуге Божје, имате плод свој на посвећење, а крај живот вечни.

²³Porque o salário do pecado é a morte, mas o dom gratuito de Deus é a vida eterna em Cristo Jesus nosso Senhor.

²³Јер је плата за грех смрт, а дар Божји је живот вечни у Христу Исусу Господу нашем.