¹Ou ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?

¹Или не знате, браћо (јер говорим онима који знају закон), да закон влада над човеком докле је жив?

²Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.

²Јер је удата жена привезана законом за мужа докле год он живи; а ако ли муж њен умре, разреши се од закона мужевљег.

³De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.

³Зато, дакле, док јој је муж жив бива прељубочиница ако пође за другог мужа; а ако јој умре муж проста је од закона да не буде прељубочиница ако пође за другог.

⁴Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto � lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, �quele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.

⁴Зато, браћо моја, и ви умресте закону телом Христовим, да будете другог, Оног што уста из мртвих, да плод донесемо Богу.

⁵Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.

⁵Јер кад бејасмо у телу, беху сласти греховне, које закон рађаху у удима нашим да се смрти плод доноси.

⁶Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.

⁶А сад, умревши избависмо се од закона који нас држаше, да служимо Богу у обновљењу Духа а не у старини слова.

⁷Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.

⁷Шта ћемо дакле рећи? Је ли закон грех? Боже сачувај! Него ја греха не познах осим кроз закон; јер не знадох за жељу да закон не каза: Не зажели.

⁸Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.

⁸А грех узе почетак кроз заповест, и начини у мени сваку жељу; јер је грех без закона мртав.

⁹E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;

⁹А ја живљах некад без закона; а кад дође заповест, онда грех оживе,

¹⁰e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.

¹⁰А ја умрех, и нађе се да ми заповест би за смрт која беше дата за живот.

¹¹Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.

¹¹Јер грех узевши почетак кроз заповест превари ме, и уби ме њоме.

¹²De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.

¹²Тако је, дакле, закон свет и заповест света и праведна и добра.

¹³Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.

¹³Добро ли дакле би мени смрт? Боже сачувај! Него грех, да се покаже грех добром чинећи ми смрт, да буде грех одвише грешан заповешћу.

¹⁴Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.

¹⁴Јер знамо да је закон духован; а ја сам телесан, продан под грех:

¹⁵Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.

¹⁵Јер не знам шта чиним, јер не чиним оно шта хоћу, него на шта мрзим оно чиним.

¹⁶E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.

¹⁶Ако ли оно чиним шта нећу, хвалим закон да је добар.

¹⁷Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.

¹⁷А ово више ја не чиним него грех који живи у мени.

¹⁸Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.

¹⁸Јер знам да добро не живи у мени, то јест у телу мом. Јер хтети имам у себи, али учинити добро не налазим.

¹⁹Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.

¹⁹Јер добро што хоћу не чиним, него зло што нећу оно чиним.

²⁰Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.

²⁰А кад чиним оно што нећу, већ ја то не чиним него грех који живи у мени.

²¹Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.

²¹Налазим, дакле закон, кад хоћу добро да чиним, да ме на зло нагони.

²²Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;

²²Јер имам радост у закону Божијем по унутрашњем човеку;

²³mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo � lei do pecado, que está nos meus membros.

²³Али видим други закон у удима својим, који се супроти закону ума мог, и заробљава ме законом греховним који је у удима мојим.

²⁴Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?

²⁴Ја несрећни човек! Ко ће ме избавити од тела смрти ове?

²⁵Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo � lei de Deus, mas com a carne � lei do pecado.

²⁵Захваљујем Богу свом кроз Исуса Христа Господа нашег. Тако, дакле, ја сам умом својим служим закону Божијем а телом закону греховном.