¹(Un psalm al lui Asaf.) Da, bun este Dumnezeu cu Israel, cu cei cu inima curată.

¹Asafs-sálmur. Vissulega er Guð góður við Ísrael, við þá sem hjartahreinir eru.

²Totuş, era să mi se îndoaie piciorul, şi erau să-mi alunece paşii!

²Nærri lá, að fætur mínir hrösuðu, lítið vantaði á, að ég skriðnaði í skrefi,

³Căci mă uitam cu jind la cei nesocotiţi, cînd vedeam fericirea celor răi.

³því að ég fylltist gremju út af hinum hrokafullu, þegar ég sá gengi hinna guðlausu.

⁴Într'adevăr, nimic nu -i turbură pînă la moarte, şi trupul le este încărcat de grăsime.

⁴Þeir hafa engar hörmungar að bera, líkami þeirra er heill og hraustur.

⁵N'au parte de suferinţele omeneşti, şi nu sînt loviţi ca ceilalţi oameni.

⁵Þeim mætir engin mæða sem öðrum mönnum, og þeir verða eigi fyrir neinum áföllum eins og aðrir menn.

⁶Deaceea mîndria le slujeşte ca salbă, şi asuprirea este haina care -i înveleşte.

⁶Fyrir því er hrokinn hálsfesti þeirra, þeir eru sveipaðir ofríki eins og yfirhöfn.

⁷Li se bulbucă ochii de grăsime, şi au mai mult decît le-ar dori inima.

⁷Frá mörhjarta kemur misgjörð þeirra, girndir þeirra ganga fram úr öllu hófi.

⁸Rîd, şi vorbesc cu răutate de asuprire: vorbesc de sus,

⁸Þeir spotta og tala af illsku, mæla kúgunarorð í mikilmennsku sinni.

⁹îşi înalţă gura pînă la ceruri, şi limba le cutreieră pămîntul.

⁹Með munni sínum snerta þeir himininn, en tunga þeirra er tíðförul um jörðina.

¹⁰Deaceea aleargă lumea la ei, înghite apă din plin,

¹⁰Fyrir því aðhyllist lýðurinn þá og teygar gnóttir vatns.

¹¹şi zice: ,,Ce ar putea să ştie Dumnezeu, şi ce ar putea să cunoască Cel Prea Înalt?``

¹¹Þeir segja: ,,Hvernig ætti Guð að vita og Hinn hæsti að hafa nokkra þekkingu?``

¹²Aşa sînt cei răi: totdeauna fericiţi, şi îşi măresc bogăţiile.

¹²Sjá, þessir menn eru guðlausir, og þó lifa þeir ætíð áhyggjulausir og auka efni sín.

¹³Degeaba dar mi-am curăţit eu inima, şi mi-am spălat mînile în nevinovăţie:

¹³Vissulega hefi ég til ónýtis haldið hjarta mínu hreinu og þvegið hendur mínar í sakleysi,

¹⁴căci în fiecare zi sînt lovit, şi în toate dimineţile sînt pedepsit.

¹⁴ég þjáist allan daginn, og á hverjum morgni bíður mín hirting.

¹⁵Dacă aş zice: ,,Vreau să vorbesc ca ei,`` iată că n'aş fi credincios neamului copiilor Tăi.

¹⁵Ef ég hefði haft í hyggju að tala þannig, sjá, þá hefði ég brugðið trúnaði við kyn barna þinna.

¹⁶M'am gîndit la aceste lucruri ca să le pricep, dar zădarnică mi -a fost truda,

¹⁶En ég hugsaði um, hvernig ég ætti að skilja það, það var erfitt í augum mínum,

¹⁷pînă ce am intrat în sfîntul locaş al lui Dumnezeu, şi am luat seama la soarta dela urmă a celor răi.

¹⁷uns ég kom inn í helgidóma Guðs og skildi afdrif þeirra:

¹⁸Da, Tu -i pui în locuri alunecoase, şi -i arunci în prăpăd.

¹⁸Vissulega setur þú þá á sleipa jörð, þú lætur þá falla í rústir.

¹⁹Cum sînt nimiciţi într'o clipă! Sînt perduţi, prăpădiţi printr'un sfîrşit năpraznic.

¹⁹Sviplega verða þeir að auðn, líða undir lok, tortímdir af skelfingum.

²⁰Ca un vis la deşteptare, aşa le lepezi chipul, Doamne, la deşteptarea Ta!

²⁰Eins og draum er maður vaknar, þannig fyrirlítur þú, Drottinn, mynd þeirra, er þú ríst á fætur.

²¹Cînd mi se amăra inima, şi mă simţeam străpuns în măruntaie,

²¹Þegar beiskja var í hjarta mínu og kvölin nísti hug minn,

²²eram prost şi fără judecată, eram ca un dobitoc înaintea Ta.

²²þá var ég fáráðlingur og vissi ekkert, var sem skynlaus skepna gagnvart þér.

²³Însă eu sînt totdeauna cu Tine, Tu m'ai apucat de mîna dreaptă;

²³En ég er ætíð hjá þér, þú heldur í hægri hönd mína.

²⁴mă vei călăuzi cu sfatul Tău, apoi mă vei primi în slavă.

²⁴Þú munt leiða mig eftir ályktun þinni, og síðan munt þú taka við mér í dýrð.

²⁵Pe cine altul am eu în cer afară de Tine? Şi pe pămînt nu-mi găsesc plăcerea în nimeni decît în Tine.

²⁵Hvern á ég annars að á himnum? Og hafi ég þig, hirði ég eigi um neitt á jörðu.

²⁶Carnea şi inima pot să mi se prăpădească: fiindcă Dumnezeu va fi pururea stînca inimii mele şi partea mea de moştenire.

²⁶Þótt hold mitt og hjarta tærist, er Guð bjarg hjarta míns og hlutskipti mitt um eilífð.

²⁷Căci iată că ceice se depărtează de Tine, pier; Tu nimiceşti pe toţi ceice-Ţi sînt necredincioşi.

²⁷Því sjá, þeir sem fjarlægjast þig, farast, þú afmáir alla þá, sem eru þér ótrúir.En mín gæði eru það að vera nálægt Guði, ég hefi gjört Drottin að athvarfi mínu og segi frá öllum verkum þínum.

²⁸Cît pentru mine, fericirea mea este să mă apropii de Dumnezeu: pe Domnul Dumnezeu Îl fac locul meu de adăpost, ca să povestesc toate lucrările Tale.

²⁸En mín gæði eru það að vera nálægt Guði, ég hefi gjört Drottin að athvarfi mínu og segi frá öllum verkum þínum.