1(Către mai marele cîntăreţilor. De cîntat pe Ghitit. Un psalm al lui Asaf.) Cîntaţi cu veselie lui Dumnezeu, care este tăria noastră! Înălţaţi strigăte de bucurie Dumnezeului lui Iacov!
1Til söngstjórans. Á gittít. Asafs-sálmur.
2Cîntaţi o cîntare, sunaţi din tobă, din arfa cea plăcută şi din alăută!
2Fagnið fyrir Guði, styrkleika vorum, látið gleðióp gjalla Guði Jakobs.
3Sunaţi din trîmbiţă la luna nouă, la luna plină, în ziua sărbătorii noastre!
3Hefjið lofsöng og berjið bumbur, knýið hinar hugljúfu gígjur og hörpur.
4Căci aceasta este o lege pentru Israel, o poruncă a Dumnezeului lui Iacov.
4Þeytið lúðurinn á tunglkomudögum, við tunglfylling á hátíðisdegi vorum.
5El a rînduit sărbătoarea aceasta pentru Iosif, cînd a mers împotriva ţării Egiptului... Atunci am auzit un glas, pe care nu l-am cunoscut: -
5Því að þetta eru lög fyrir Ísrael, boðorð Jakobs Guðs.
6,,I-am descărcat povara de pe umăr, şi mînile lui nu mai ţin coşul.
6Hann gjörði það að reglu í Jósef, þá er hann fór út í móti Egyptalandi. Ég heyri mál, sem ég þekki eigi:
7Ai strigat în necaz, şi te-am izbăvit; ţi-am răspuns în locul tainic al tunetului, şi te-am încercat la apele Meriba. -
7,,Ég hefi losað herðar hans við byrðina, hendur hans eru sloppnar við burðarkörfuna.
8Ascultă, poporul Meu, şi te voi sfătui, Israele, de M'ai asculta!
8Þú kallaðir í neyðinni, og ég frelsaði þig, ég bænheyrði þig í þrumuskýi, reyndi þig hjá Meríbavötnum. [Sela]
9Niciun dumnezeu străin să nu fie în mijlocul tău, şi să nu te închini înaintea dumnezeilor străini!
9Heyr, lýður minn, að ég megi áminna þig, ó, að þú, Ísrael, vildir heyra mig!
10Eu sînt Domnul, Dumnezeul tău, care te-am scos din ţara Egiptului; deschide-ţi gura larg, şi ţi -o voi umplea!``
10Enginn annar guð má vera meðal þín, og engan útlendan guð mátt þú tilbiðja.
11Dar poporul Meu n'a ascultat glasul Meu, Israel nu M'a ascultat.
11Ég er Drottinn, Guð þinn, sem leiddi þig út af Egyptalandi, opna munn þinn, að ég megi seðja þig.
12Atunci i-am lăsat în voia pornirilor inimii lor, şi au urmat sfaturile lor.
12En lýður minn heyrði eigi raust mína, og Ísrael var mér eigi auðsveipur.
13O! de M'ar asculta poporul Meu, de ar umbla Israel în căile Mele!
13Þá sleppti ég þeim í þrjósku hjartna þeirra, þeir fengu að ganga eftir eigin geðþótta.
14Într'o clipă aş înfrunta pe vrăjmaşii lor, Mi-aş întoarce mîna împotriva protivnicilor lor;
14Ó, að lýður minn vildi heyra mig, Ísrael ganga á mínum vegum,
15ceice urăsc pe Domnul l-ar linguşi, şi fericirea lui Israel ar dăinui în veci.
15þá skyldi ég skjótt lægja óvini þeirra, og snúa hendi minni gegn fjendum þeirra.Hatursmenn Drottins skyldu hræsna fyrir honum og ógæfutími þeirra vara að eilífu. [ (Psalms 81:17) Ég skyldi gefa þér hið kjarnbesta hveiti að eta og seðja þig á hunangi úr klettunum.`` ]
16L-aş hrăni cu cel mai bun grîu, şi l-aş sătura cu miere din stîncă.
16Hatursmenn Drottins skyldu hræsna fyrir honum og ógæfutími þeirra vara að eilífu. [ (Psalms 81:17) Ég skyldi gefa þér hið kjarnbesta hveiti að eta og seðja þig á hunangi úr klettunum.`` ]