¹Слова Екклесиаста, сына Давидова, царя в Иерусалиме.

¹Fjalët e Predikuesit, e birit të Davidit, mbretit të Jeruzalemit.

²Суета сует, сказал Екклесиаст, суета сует, – все суета!

²"Kotësi e kotësive", thotë Predikuesi;

³Что пользы человеку от всех трудов его, которыми трудится он под солнцем?

³"Kotësi e kotësive; gjithçka është kotësi". Çfarë përfitimi ka njeriu nga gjithë mundi i tij, kur mundohet nën rrezet e diellit?

⁴Род проходит, и род приходит, а земля пребывает во веки.

⁴Një brez shkon, një brez vjen, por toka mbetet përjetë.

⁵Восходит солнце, и заходит солнце, и спешит к месту своему, где оно восходит.

⁵Edhe dielli lind e pastaj perëndon, dhe shpejtohet në drejtim të vendit nga del përsëri.

⁶Идет ветер к югу, и переходит к северу, кружится, кружится на ходу своем, и возвращается ветер на круги свои.

⁶Era fryn në drejtim të jugut, pastaj kthehet nga veriu; kthehet dhe rikthehet vazhdimisht dhe bën po ato rrotullime.

⁷Все реки текут в море, но море не переполняется: к тому месту, откуда реки текут, они возвращаются, чтобы опять течь.

⁷Gjithë lumenjtë derdhen në det, por deti nuk mbushet kurrë; nga vendi prej të cilit lumenjtë vijnë, aty kthehen, përsëri.

⁸Все вещи – в труде: не может человек пересказать всего; не насытится око зрением, не наполнится ухо слушанием.

⁸Tërë gjërat kërkojnë mund, më tepër nga sa mund të thotë njeriu; syri nuk ngopet kurrë duke parë, po kështu veshi nuk ngopet kurrë duke dëgjuar.

⁹Что было, то и будет; и что делалось, то и будет делаться, и нет ничегонового под солнцем.

⁹Ajo që ka qenë është ajo që do të jetë; ajo që është bërë është ajo që do të bëhet; nuk ka asgjë të re nën diell.

¹⁰Бывает нечто, о чем говорят: „смотри, вот это новое"; но это было уже в веках, бывших прежде нас.

¹⁰A ka diçka për të cilën mund të thuhet: "Shiko, kjo është e re!". Kjo gjë ekzistonte që në shekujt që na kanë pararendur.

¹¹Нет памяти о прежнем; да и о том, что будет, не останется памяти у тех, которые будут после.

¹¹Nuk mbetet asnjë kujtim nga gjërat e kaluara, dhe kështu nuk do të mbetet asnjë kujtim nga gjërat që do të ndodhin midis atyre që do të vijnë më pas.

¹²Я, Екклесиаст, был царем над Израилем в Иерусалиме;

¹²Unë, Predikuesi, kam qenë mbret i Izraelit në Jeruzalem,

¹³и предал я сердце мое тому, чтобы исследовать и испытать мудростью все, что делается под небом: это тяжелое занятие дал Бог сынамчеловеческим, чтобы они упражнялись в нем.

¹³dhe kam kërkuar me zemër të zbuloj dhe të hetoj me dituri çdo gjë që ndodh nën qiell; kjo është një punë e rëndë që Perëndia u ka dhënë bijve të njerëzve që ata të lodhen.

¹⁴Видел я все дела, какие делаются под солнцем, и вот, все – суета и томление духа!

¹⁴Unë i kam parë tërë gjërat që bëhen nën diell; dhe ja, të gjitha janë gjëra të kota dhe një kërkim për të kapur erën.

¹⁵Кривое не может сделаться прямым, и чего нет, того нельзя считать.

¹⁵Ajo që është e shtrëmbër nuk mund të drejtohet dhe ajo që mungon nuk mund të numërohet.

¹⁶Говорил я с сердцем моим так: вот, я возвеличился и приобрел мудрости больше всех, которые были прежде меня над Иерусалимом, и сердце мое видело много мудрости и знания.

¹⁶Unë kam folur me zemrën time, duke thënë: "Ja, kam fituar madhështi dhe dituri më të madhe se të gjithë ata që kanë mbretëruar para meje në Jeruzalem dhe zemra ime ka parë shumë dituri dhe njohuri".

¹⁷И предал я сердце мое тому, чтобы познать мудрость и познать безумие и глупость: узнал, что и это – томление духа;

¹⁷Dhe ia kushtova zemrën time për të njojtur diturinë si dhe njohjes së marrëzisë dhe budallallëkut; dhe kuptova që edhe kjo është një kërkim për të kapur erën.

¹⁸потому что во многой мудрости много печали; и кто умножает познания, умножает скорбь.

¹⁸Sepse aty ku ka shumë dituri ka edhe shumë shqetësim dhe kush shton diturinë shton dhembjen.