¹Тогда приходят к Иисусу Иерусалимские книжники и фарисеи и говорят:

¹Atëherë skribët dhe farisenjtë e Jeruzalemit erdhën te Jezusi dhe i thanë:

²зачем ученики Твои преступают предание старцев? ибо не умывают рук своих, когда едят хлеб.

²''Përse dishepujt e tu shkelin traditën e pleqve? Sepse nuk i lajnë duart para se të hanë''.

³Он же сказал им в ответ: зачем и вы преступаете заповедь Божию ради предания вашего?

³Por ai u përgjigj dhe u tha atyre: ''Dhe ju përse shkelni urdhërimin e Perëndisë për shkak të traditës suaj?

⁴Ибо Бог заповедал: почитай отца и мать; и: злословящий отца или мать смертью да умрет.

⁴Perëndia, në fakt, ka urdhëruar kështu: "Ndero atin dhe nënën"; dhe: "Ai që e mallkon të atin ose të ëmën të dënohet me vdekje".

⁵А вы говорите: если кто скажет отцу или матери: дар Богу то, чем бы ты от меня пользовался,

⁵Kurse ju thoni: "Kushdo që i thotë atit ose nënës: "Gjithçka me të cilën mund të të mbaja i është ofruar Perëndisë",

⁶тот может и не почтить отца своего или мать свою; таким образом вы устранили заповедь Божию преданием вашим.

⁶ai nuk është më i detyruar të nderojë atin e vet dhe nënën e vet. Kështu ju keni prapësuar urdhërimin e Perëndisë për shkak të traditës suaj.

⁷Лицемеры! хорошо пророчествовал о вас Исаия, говоря:

⁷Hipokritë, mirë profetizoi Isaia për ju kur tha:

⁸приближаются ко Мне люди сии устами своими, и чтут Меня языком, сердце же их далеко отстоит от Меня;

⁸"Ky popull po më afrohet me gojë dhe më nderon me buzët; por zemra e tyre rri larg meje.

⁹но тщетно чтут Меня, уча учениям, заповедям человеческим.

⁹Dhe më kot më nderojnë, duke i mësuar doktrina që janë urdhërime nga njerëzit"''.

¹⁰И, призвав народ, сказал им: слушайте и разумейте!

¹⁰Pastaj e thirri turmën pranë tij dhe u tha atyre: ''Dëgjoni dhe kuptoni:

¹¹не то, что входит в уста, оскверняет человека, но то,что выходит из уст, оскверняет человека.

¹¹Njeriun nuk e ndot çfarë i hyn në gojë, por ajo që del nga goja e tij e ndot njeriun''.

¹²Тогда ученики Его, приступив, сказали Ему: знаешь ли, что фарисеи, услышав слово сие, соблазнились?

¹²Atëherë dishepujt e tij iu afruan dhe i thanë: ''A e di se farisenjtë, kur i dëgjuan këto fjalë u skandalizuan?''.

¹³Он же сказал в ответ: всякое растение, которое не Отец Мой Небесный насадил, искоренится;

¹³Por ai duke u përgjigjur u tha: ''Çdo bimë që Ati im qiellor nuk e ka mbjellë, do të shkulet me rrënjë.

¹⁴оставьте их: они - слепые вожди слепых; а если слепой ведет слепого, то оба упадут в яму.

¹⁴Hiqni dorë prej tyre; ata janë të verbër, prijës të verbërish; dhe në qoftë se një i verbër i prin një të verbëri tjetër, të dy do të bien në gropë''.

¹⁵Петр же, отвечая, сказал Ему: изъясни нам притчу сию.

¹⁵Atëherë Pjetri iu përgjigj dhe i tha: ''Na e shpjego këtë shëmbëlltyrë''.

¹⁶Иисус сказал: неужели и вы еще неразумеете?

¹⁶Dhe Jezusi tha: ''As juve s'keni kuptuar akoma?

¹⁷еще ли не понимаете, что все, входящеев уста, проходит в чрево и извергается вон?

¹⁷A nuk e kuptoni se çdo gjë që hyn në gojë kalon në bark dhe jashtëqitet në gjiriz?

¹⁸а исходящее из уст - из сердца исходит - сие оскверняет человека,

¹⁸Por gjërat që dalin nga goja, dalin nga zemra; dhe ato ndotin njeriun.

¹⁹ибо из сердца исходят злые помыслы, убийства, прелюбодеяния, любодеяния, кражи, лжесвидетельства, хуления -

¹⁹Sepse nga zemra dalin mendimet e mbrapshta, vrasjet, shkeljet e kurorës; kurvëria, vjedhjet, dëshmitë e rreme, blasfemitë.

²⁰это оскверняет человека; а есть неумытыми руками - не оскверняет человека.

²⁰Këto janë gjërat që e ndotin njeriun, kurse të hash pa i larë duart nuk e ndot njeriun''.

²¹И, выйдя оттуда, Иисус удалился в страны Тирские и Сидонские.

²¹Pastaj Jezusi, pasi u largua që andej, u nis drejt rrethinave të Tiros dhe të Sidonit.

²²И вот, женщина Хананеянка, выйдя из тех мест, кричала Ему: помилуй меня, Господи, сын Давидов, дочь моя жестоко беснуется.

²²Dhe ja, një grua kananease, që kishte ardhur nga ato anë, filloi të bërtasë duke thënë: ''Ki mëshirë për mua, o Zot, o Bir i Davidit! Vajza ime është tmerrësisht e pushtuar nga një demon!''.

²³Но Он не отвечал ей ни слова. И ученики Его, приступив, просили Его: отпусти ее, потому что кричит за нами.

²³Por ai nuk iu përgjigj fare. Dhe dishepujt e tij iu afruan dhe iu lutën duke thënë: ''Lëshoje atë, sepse po bërtet pas nesh''.

²⁴Он же сказал в ответ: Я послан только к погибшим овцам дома Израилева.

²⁴Por ai u përgjigj dhe tha: ''Unë nuk jam dërguar gjetiu, përveç te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit''.

²⁵А она, подойдя, кланялась Ему и говорила: Господи!помоги мне.

²⁵Por ajo erdhi dhe e adhuroi, duke thënë: ''O Zot, ndihmomë!''.

²⁶Он же сказал в ответ: нехорошо взять хлеб у детей и бросить псам.

²⁶Ai u përgjigj, duke thënë: ''Nuk është gjë e mirë të marrësh bukën e fëmijëve dhe t'ua hedhësh këlyshëve të qenve''.

²⁷Она сказала: так, Господи! но и псы едят крохи, которые падают со стола господ их.

²⁷Por ajo tha: ''Éshtë e vërtetë, Zot, sepse edhe këlyshët e qenve hanë thërrimet që bien nga tryeza e zotërinjve të tyre''.

²⁸Тогда Иисус сказал ей в ответ: о, женщина! велика вера твоя; да будет тебе по желанию твоему. И исцелилась дочь ее в тот час.

²⁸Atëherë Jezusi iu përgjigj duke thënë: ''O grua, i madh është besimi yt! T'u bëftë ashtu si dëshiron''. Dhe që në atë çast e bija u shërua.

²⁹Перейдя оттуда, пришел Иисус к морю Галилейскому и, взойдя на гору, сел там.

²⁹Pastaj, mbasi u nis që andej, Jezusi erdhi pranë detit të Galilesë, u ngjit në mal dhe u ul atje.

³⁰И приступило к Нему множество народа, имея с собою хромых, слепых, немых, увечных и иных многих, и повергли их к ногам Иисусовым; и Он исцелил их;

³⁰Dhe iu afruan turma të mëdha që sillnin me vete të çalë, të verbër, memecë, sakatë dhe shumë të tjerë; i ulën përpara këmbëve të Jezusit dhe ai i shëroi.

³¹так что народ дивился, видя немых говорящими, увечных здоровыми, хромых ходящими и слепых видящими; и прославлял Бога Израилева.

³¹Turmat mrrekulloheshin kur shikonin se memecët flisnin, sakatët shëroheshin, të çalët ecnin dhe të verbërit shihnin; dhe lëvdonin Perëndinë e Izraelit.

³²Иисус же, призвав учеников Своих, сказал им: жаль Мне народа, что уже три дня находятся при Мне, и нечего им есть; отпустить же их неевшими не хочу, чтобы не ослабели в дороге.

³²Dhe Jezusi i thirri dishepujt e vet pranë vetes dhe u tha: ''Unë kam mëshirë për turmën, sepse u bënë tri ditë që rri me mua dhe nuk ka asgjë për të ngrënë; nuk dua t'i nis të pangrënë, se mos ligështohen gjatë rrugës''.

³³И говорят Ему ученики Его: откуда нам взять в пустыне столько хлебов, чтобы накормить столько народа?

³³Dhe dishepujt e tij i thanë: ''Po ku mund të gjejmë në këtë vend të shkretë aq bukë sa të ngopim një turmë kaq të madhe?''.

³⁴Говорит им Иисус: сколько у вас хлебов? Они же сказали: семь, и немного рыбок.

³⁴Dhe Jezusi u tha atyre: ''Sa bukë keni?''. Ata thanë: ''Shtatë dhe pak peshq të vegjël''.

³⁵Тогда велел народу возлечь на землю.

³⁵Atëherë ai u dha urdhër turmave që të uleshin për tokë.

³⁶И, взяв семь хлебов и рыбы, воздалблагодарение, преломил и дал ученикам Своим, а ученики народу.

³⁶Pastaj i mori shtatë bukët dhe peshqit, falënderoi, i theu dhe ua dha dishepujve të tij, dhe dishepujt turmës.

³⁷И ели все и насытились; и набралиоставшихся кусков семь корзин полных,

³⁷Dhe të gjithë hëngrën dhe u ngopën; dhe ngritën tepricën e copave, shtatë kosha plot.

³⁸а евших было четыре тысячи человек, кроме женщин и детей.

³⁸Dhe ata që hëngrën ishin katër mijë burra, pa i numëruar gratë dhe fëmijët.

³⁹И, отпустив народ, Он вошел в лодку и прибыл в пределы Магдалинские.

³⁹Pastaj, mbasi e lejoi turmën, hipi në barkë dhe u drejtua për në krahinën e Magdalas.