1(124:1) Песнь восхождения. Надеющийся на Господа, как гора Сион, неподвигнется: пребывает вовек.
1Ata që kanë besim tek Zoti janë si mali i Sionit, që nuk mund të lëvizet, por qëndron përjetë.
2(124:2) Горы окрест Иерусалима, а Господь окрест народа Своего отныне и вовек.
2Ashtu si Jeruzalemi është rrethuar nga male, kështu Zoti rri përreth popullit të tij, tani dhe përjetë.
3(124:3) Ибо не оставит Господь жезла нечестивых над жребием праведных, дабы праведные не простерли рук своих к беззаконию.
3Sepse skeptri i të pabesëve nuk do të pushojë përjetë mbi trashëgiminë e të drejtëve, që të drejtët të mos i shtyjnë duart e tyre për të bërë të keqen.
4(124:4) Благотвори, Господи, добрым и правым в сердцах своих;
4O Zot, bëju të mirë njerëzve të mirë dhe atyre që kanë zemër të ndershme.
5(124:5) а совращающихся на кривые пути свои да оставит Господь ходить с делающими беззаконие. Мир на Израиля!
5Por ata që ndjekin rrugë dredha-dredha, Zoti do t'i bëjë që të ecin bashkë me ata që bëjnë paudhësi. Paqja qoftë mbi Izrael.