1(136:1) При реках Вавилона, там сидели мы и плакали, когда вспоминали о Сионе;
1Atje, pranë lumenjve të Babilonisë, rrinim ulur dhe qanim, duke kujtuar Sionin;
2(136:2) на вербах, посреди его, повесили мы наши арфы.
2mbi shelgjet e kësaj toke kishim varur qestet tona.
3(136:3) Там пленившие нас требовали от нас слов песней, и притеснителинаши – веселья: „пропойте нам из песней Сионских".
3Atje, ata që na kishin çuar në robëri, na kërkonin fjalët e një kënge, po, ata që na shtypnin kërkonin këngë gëzimi, duke thënë: "Na këndoni një këngë të Sionit".
4(136:4) Как нам петь песнь Господню на земле чужой?
4Si mund të këndonim këngët e Zotit në një vend të huaj?
5(136:5) Если я забуду тебя, Иерусалим, – забудь меня десница моя;
5Në rast se të harroj ty, o Jeruzalem, e harroftë dora ime e djathtë çdo shkathtësi;
6(136:6) прилипни язык мой к гортани моей, если не буду помнить тебя, если не поставлю Иерусалима во главе веселия моего.
6m'u lidhtë gjuha me qiellzën, në rast se nuk të kujtoj ty, në rast se nuk e vë Jeruzalemin përmbi gëzimin tim më të madh.
7(136:7) Припомни, Господи, сынам Едомовым день Иерусалима, когда ониговорили: „разрушайте, разрушайте до основания его".
7Mbaji mënd, o Zot, bijtë e Edomit, që ditën e Jeruzalemit thonin: "Shkatërrojini, shkatërrojini që nga themelet".
8(136:8) Дочь Вавилона, опустошительница! блажен, кто воздаст тебе за то,что ты сделала нам!
8O bijë e Babilonisë, që duhet të shkatërrohesh, lum ai që do ta lajë të keqen që na ke bërë!
9(136:9) Блажен, кто возьмет и разобьет младенцев твоих о камень!
9Lum ai që merr foshnjët e tua dhe i përplas kundër shkëmbit!