1(37:1) Псалом Давида. В воспоминание.(37-2) Господи! не в ярости Твоей обличай меня и не во гневе Твоем наказывай меня,
1O Zot, mos më shaj në indinjatën tënde dhe mos më dëno në zemërimin tënd.
2(37:3) ибо стрелы Твои вонзились в меня, и рука Твоя тяготеет на мне.
2Sepse shigjtat e tua më kanë shpuar dhe dora jote më shtyp.
3(37:4) Нет целого места в плоти моей от гнева Твоего; нет мира в костях моих от грехов моих,
3Nuk ka asgjë të shëndoshë në mishin tim për shkak të zemërimit tënd; nuk ka qetësi në kockat e mia për shkak të mëkatit tim.
4(37:5) ибо беззакония мои превысили голову мою, как тяжелое бремя отяготели на мне,
4Paudhësitë e mia e kalojnë në fakt kohën time, janë si një barrë e madhe, shumë e rëndë për mua.
5(37:6) смердят, гноятся раны мои от безумия моего.
5Plagët e mia janë të fëlliqura dhe të qelbëzuara nga marrëzia ime.
6(37:7) Я согбен и совсем поник, весь день сетуя хожу,
6Jam krejt i kërrusur dhe i dëshpëruar; sillem tërë ditën rreth e qark duke mbajtur zi,
7(37:8) ибо чресла мои полны воспалениями, и нет целого места в плоти моей.
7sepse ijet e mia janë të pezmatuara dhe nuk ka asgjë të shëndoshë në mishin tim.
8(37:9) Я изнемог и сокрушен чрезмерно; кричу от терзания сердца моего.
8Jam i sfilitur dhe i vrarë; vrumbulloj nga drithma e zemrës sime.
9(37:10) Господи! пред Тобою все желания мои, и воздыхание мое не сокрыто от Тебя.
9O Zot, çdo dëshirë që kam është para teje dhe psherëtimat e mia nuk të janë fshehur.
10(37:11) Сердце мое трепещет; оставила меня сила моя, и свет очей моих, – и того нет у меня.
10Zemra ime rreh, fuqia po më lë; vetë drita e syve të mi ka ikur.
11(37:12) Друзья мои и искренние отступили от язвы моей, и ближние моистоят вдали.
11Miqtë e mi dhe shokët e mi rrinë larg plagës sime, dhe fqinjët e mi ndalojnë larg meje.
12(37:13) Ищущие же души моей ставят сети, и желающие мне зла говорят о погибели моей и замышляют всякий день козни;
12Ata që kërkojnë jetën time më ngrejnë kurthe dhe ata që duan të më bëjnë të keqen flasin për shkatërrimin dhe mendojnë mashtrime tërë ditën.
13(37:14) а я, как глухой, не слышу, и как немой, который не открывает уст своих;
13Por unë jam si një i shurdhër që nuk dëgjon dhe një memec që nuk e hap gojën.
14(37:15) и стал я, как человек, который не слышит и не имеет в устах своих ответа,
14Po, jam si një njeri që nuk dëgjon dhe që nuk mund të përgjigjet me gojën e tij.
15(37:16) ибо на Тебя, Господи, уповаю я; Ты услышишь, Господи, Боже мой.
15Sepse shpresoj te ti, o Zot, ti do të përgjigjesh, o Zot, Perëndia im.
16(37:17) И я сказал: да не восторжествуют надо мною враги мои ; когда колеблется нога моя, они величаются надо мною.
16Sepse kam thënë: "U gëzofshin me mua, dhe kur këmba ime pengohet, mos u çofshin kundër meje".
17(37:18) Я близок к падению, и скорбь моя всегда предо мною.
17Ndërsa jam duke rënë dhe dhembja ime është vazhdimisht para meje,
18(37:19) Беззаконие мое я сознаю, сокрушаюсь о грехе моем.
18ndërsa rrëfej mëkatin tim dhe jam tepër i shqetësuar për mëkatin,
19(37:20) А враги мои живут и укрепляются, и умножаются ненавидящие меня безвинно;
19armiqtë e mi janë tërë gjallëri dhe janë të fortë, dhe ata që më urrejnë pa shkak shumohen.
20(37:21) и воздающие мне злом за добро враждуют против меня за то, что я следую добру.
20Edhe ata që ma shpërblejnë të mirën me të keqen më përndjekin, sepse unë ndjek rrugën e së mirës.
21(37:22) Не оставь меня, Господи, Боже мой! Не удаляйся от меня;
21O Zot, mos më braktis; Perëndia im, mos u largo nga unë.
22(37:23) поспеши на помощь мне, Господи, Спаситель мой!
22Nxito të më ndihmosh, o Zot, o shpëtimi im.