1(73:1) Учение Асафа. Для чего, Боже, отринул нас навсегда? возгорелся гнев Твой на овец пажити Твоей?
1O Perëndi, pse na ke hedhur poshtë për gjithnjë? Pse vlon zemërimi yt kundër kopesë së kullotës sate?
2(73:2) Вспомни сонм Твой, который Ты стяжал издревле, искупил в жезл достояния Твоего, – эту гору Сион, на которой Ты веселился.
2Kujto popullin tënd, që dikur e more, që ti e shpengove që të ishte fisi i trashëgimisë sate, të këtij mali të Sionit, mbi të cilin ke banuar.
3(73:3) Подвигни стопы Твои к вековым развалинам: все разрушил враг во святилище.
3Drejto hapat e tua në këto rrënoja të pandreqshme; armiku i ka prishur të gjitha në shenjtërore.
4(73:4) Рыкают враги Твои среди собраний Твоих; поставили знаки свои вместо знамений наших ;
4Armiqtë e tu vrumbullojnë në vendin e kuvendeve të tua; kanë vënë aty shenjat e tyre si flamuj.
5(73:5) показывали себя подобными поднимающему вверх секиру на сплетшиеся ветви дерева;
5Dukej sikur godisnin me sëpata në pjesën e dëndur të një pylli.
6(73:6) и ныне все резьбы в нем в один раз разрушили секирами и бердышами;
6Dhe tani me sqeparë dhe çekane po prishin tërë skulpturat e tij.
7(73:7) предали огню святилище Твое; совсем осквернили жилище имени Твоего;
7I kanë vënë zjarrin shenjtërores sate; kanë përdhosur banesën që mban emrin tënd, duke e hedhur poshtë.
8(73:8) сказали в сердце своем: „разорим их совсем", – и сожгли все места собраний Божиих на земле.
8Kanë thënë në zemër të tyre: "T'i shkatërrojmë të gjithë"; kanë djegur tërë qendrat e kuvendeve të shenjta në vend.
9(73:9) Знамений наших мы не видим, нет уже пророка, и нет с нами, кто знал бы, доколе это будет .
9Ne nuk i shohim më shenjat tona; nuk ka më profet dhe midis nesh nuk ka asnjë që të dijë deri kur.
10(73:10) Доколе, Боже, будет поносить враг? вечно ли будет хулить противник имя Твое?
10Deri kur, o Perëndi, kundërshtari do të fyejë? Armiku vallë, do ta përçmojë emrin tënd përjetë?
11(73:11) Для чего отклоняешь руку Твою и десницу Твою? Из среды недра Твоего порази их .
11Pse e tërheq dorën tënde, pikërisht të djathtën? Nxirre nga gjiri yt dhe shkatërroji.
12(73:12) Боже, Царь мой от века, устрояющий спасение посреди земли!
12Por Perëndia është mbreti im qysh prej kohëve të lashta; ai sjell shpëtimin mbi tokë.
13(73:13) Ты расторг силою Твоею море, Ты сокрушил головы змиев в воде;
13Me forcën tënde ndave detin dhe shtype kokën e përbindëshve të detit në ujërat.
14(73:14) Ты сокрушил голову левиафана, отдал его в пищу людям пустыни.
14Copëtove kokat e Levitanëve dhe ia dhe për të ngrënë popullit të shkretëtirës.
15(73:15) Ты иссек источник и поток, Ты иссушил сильные реки.
15Bëre që të dalin burime dhe përrenj dhe thave lumenj të përhershëm.
16(73:16) Твой день и Твоя ночь: Ты уготовал светила и солнце;
16Jotja është dita, jotja është edhe nata; ti ke vendosur dritën dhe diellin.
17(73:17) Ты установил все пределы земли, лето и зиму Ты учредил.
17Ti ke caktuar tërë kufijtë e tokës dhe ke bërë verën dhe dimrin.
18(73:18) Вспомни же: враг поносит Господа, и людибезумные хулят имя Твое.
18Mbaje mend këtë, o Zot, që armiku të ka fyer dhe që një popull i pamend ka përbuzur emrin tënd.
19(73:19) Не предай зверям душу горлицы Твоей; собрания убогих Твоих незабудь навсегда.
19Mos ia braktis bishave jetën e turtulleshës sate; mos harro përjetë jetën e të përvuajturve të tu.
20(73:20) Призри на завет Твой; ибо наполнились все мрачные места землижилищами насилия.
20Respekto besëlidhjen, sepse vendet e errëta të tokës janë plot me strofka dhune.
21(73:21) Да не возвратится угнетенный посрамленным; нищий и убогий давосхвалят имя Твое.
21Mos lejo që i shtypuri të kthehet i turpëruar; bëj që i përvuajturi dhe nevojtari të lëvdojnë emrin tënd.
22(73:22) Восстань, Боже, защити дело Твое, вспомнивседневное поношение Твое от безумного;
22Çohu o Perëndi, mbro kauzën tënde! Mos harro që i pamendi të fyen tërë ditën.
23(73:23) не забудь крика врагов Твоих; шум восстающих против Тебя непрестанно поднимается.
23Mos harro britmën e armiqve të tu; zhurma e tyre që ngrihen kundër teje ngjitet vazhdimisht në qiell.