1(94:1) Приидите, воспоем Господу, воскликнем твердыне спасения нашего;
1Ejani, t'i këndojmë me gëzim Zotit; t'i dërgojmë britma gëzimi kalasë së shpëtimit tonë.
2(94:2) предстанем лицу Его со славословием, в песнях воскликнем Ему,
2Le të shkojmë në prani të tij me lavde, ta kremtojmë me këngë.
3(94:3) ибо Господь есть Бог великий и Царь великий над всеми богами.
3Sepse Zoti është një Perëndi i madh dhe një Mbret i madh mbi gjithë perënditë.
4(94:4) В Его руке глубины земли, и вершины гор – Его же;
4Në duart e tij janë thellësitë e tokës dhe të tijat janë majat e larta të maleve.
5(94:5) Его – море, и Он создал его, и сушу образовали руки Его.
5I tij është deti, sepse ai e ka bërë, dhe dheu i thatë që duart e tij kanë modeluar.
6(94:6) Приидите, поклонимся и припадем, преклоним колени пред лицем Господа, Творца нашего;
6Ejani, të adhurojmë dhe të përkulemi; të gjunjëzohemi përpara Zotit që na ka bërë.
7(94:7) ибо Он есть Бог наш, и мы – народ паствы Его и овцы руки Его. О, если бы вы ныне послушали гласа Его:
7Sepse ai është Perëndia ynë dhe ne jemi populli i kullotës së tij dhe kopeja për të cilën ai kujdeset. Sot, po të jetë se dëgjoni zërin e tij,
8(94:8) „не ожесточите сердца вашего, как в Мериве, как в день искушения в пустыне,
8"mos e fortësoni zemrën tuaj si në Meriba, si ditën e Masas në shkretëtirë,
9(94:9) где искушали Меня отцы ваши, испытывали Меня, и видели дело Мое.
9ku etërit tuaj më tunduan dhe më vunë në provë, edhe pse i kishin parë veprat e mia.
10(94:10) Сорок лет Я был раздражаем родом сим, и сказал: это народ, заблуждающийся сердцем; они не познали путей Моих,
10Për dyzet vjet e pata neveri atë brez dhe thashë: "Janë një popull me zemër të përdalë dhe nuk i njohin rrugët e mia.
11(94:11) и потому Я поклялся во гневе Моем, что они не войдут в покой Мой".
11Prandaj u betova në zemërimin tim: Nuk do të hyjnë në prehjen time".