¹Да лобзает он меня лобзанием уст своих! Ибо ласки твои лучше вина.

¹Kantiku i kantikëve që është i Salomonit.

²От благовония мастей твоих имя твое – как разлитое миро; поэтому девицы любят тебя.

²Më puth me të puthurat e gojës së vet! Sepse dashuria jote është më e mirë se vera.

³Влеки меня, мы побежим за тобою; – царь ввел меня в чертоги свои, – будем восхищаться и радоваться тобою, превозносить ласки твои больше, нежели вино; достойно любят тебя!

³Nga aroma e vajrave të tua të këndshme emri yt është një vaj i parfumuar i derdhur; prandaj të duan vajzat.

⁴Дщери Иерусалимские! черна я, но красива, как шатры Кидарские, как завесы Соломоновы.

⁴Tërhiqmë te ti! Ne do të rendim pas teje! Mbreti më çoi në dhomat e tij. Ne do të kënaqemi dhe do të gëzohemi te ti; ne do ta kujtojmë dashurinë tënde më shumë se verën. Kanë të drejtë që të duan.

⁵Не смотрите на меня, что я смугла, ибо солнце опалило меня: сыновья матери моей разгневались на меня, поставили меня стеречь виноградники, – моего собственного виноградника я не стерегла.

⁵Unë jam e zezë por e bukur, o bija të Jeruzalemit, si çadrat e Kedarit, si perdet e Salomonit.

⁶Скажи мне, ты, которого любит душа моя: где пасешь ты? где отдыхаешь в полдень? к чему мне быть скиталицею возле стад товарищей твоих?

⁶Mos shikoni se jam e zezë, sepse dielli më ka nxirë. Bijtë e nënes sime janë zemëruar me mua; më kanë caktuar të ruaj vreshtat, por vreshtin tim nuk e kam ruajtur.

⁷Если ты не знаешь этого, прекраснейшая из женщин, то иди себе по следам овец и паси козлят твоих подле шатров пастушеских.

⁷Thuamë, o ti që të dashuron zemra ime, ku e kullot kopenë dhe ku e lë të pushojë në mesditë. Pse vallë duhet të jem si një grua e mbuluar me vel pranë kopeve të shokëve të tu?

⁸Кобылице моей в колеснице фараоновой я уподобил тебя, возлюбленная моя.

⁸Në rast se ti nuk e di, o më e bukura e grave, ndiq gjurmët e kopesë dhe kulloti kecat e tua pranë çadrave të barinjve.

⁹Прекрасны ланиты твои под подвесками, шея твоя в ожерельях;

⁹Mikesha ime, ti më ngjan si pela ime midis qerreve të Faraonit.

¹⁰золотые подвески мы сделаем тебе с серебряными блестками.

¹⁰Faqet e tua janë të bukura me ornamente, dhe qafa jote me gjerdane margaritaresh.

¹¹Доколе царь был за столом своим, нард мой издавал благовоние свое.

¹¹Ne do të bëjmë për ty gjerdane të arta me tokëza prej argjendi.

¹²Мирровый пучок – возлюбленный мой у меня, у грудей моих пребывает.

¹²Ndërsa mbreti është ulur në tryezë, livanda ime përhap aromën e saj.

¹³Как кисть кипера, возлюбленный мой у меня в виноградниках Енгедских.

¹³Kënaqësia ime është një qeskë e vogël mirre; ajo do të pushojë tërë natën midis gjive të mia.

¹⁴О, ты прекрасна, возлюбленная моя, ты прекрасна! глаза твои голубиные.

¹⁴Kënaqësia ime është për mua një tufë lulesh alkane në vreshtat e En-gedit.

¹⁵О, ты прекрасен, возлюбленный мой, и любезен! и ложе у нас – зелень;

¹⁵Ti je e bukur, mikja ime, ja, je e bukur! Sytë e tu janë si ato të pëllumbeshave.

¹⁶кровли домов наших – кедры,

¹⁶Sa i bukur je, i dashuri im, madje dhe i dashurueshëm! Për më tepër shtrati ynë është blerosh.

¹⁷потолки наши – кипарисы.

¹⁷Trarët e shtëpive tona janë prej kedri dhe tavanet tona prej qiparisi.