¹Я нарцисс Саронский, лилия долин!

¹Unë jam trëndafili i Sharonit, zambaku i luginave.

²Что лилия между тернами, то возлюбленная моя между девицами.

²Si një zambak midis gjembave, ashtu është mikesha ime midis vajzave.

³Что яблоня между лесными деревьями, то возлюбленный мой между юношами. В тени ее люблю я сидеть, и плоды ее сладки для гортани моей.

³Si një mollë midis pemëve të pyllit kështu është i dashuri im midis të rinjve. Kam dëshëruar shumë të rri në hijen e tij dhe aty jam ulur, fryti i tij ishte i ëmbël në gojën time.

⁴Он ввел меня в дом пира, и знамя его надо мною - любовь.

⁴Më çoi në shtëpinë e banketit dhe flamuri i tij mbi mua është dashuria.

⁵Подкрепите меня вином, освежите меня яблоками, ибо я изнемогаю отлюбви.

⁵Më mbani me pite rrushi, më përtërini me mollë, sepse unë vuaj nga dashuria.

⁶Левая рука его у меня под головою, а правая обнимает меня.

⁶Dora e tij e majtë është poshtë kokës sime, dora e tij e djathtë më përqafon.

⁷Заклинаю вас, дщери Иерусалимские, сернами или полевыми ланями: не будите и не тревожьте возлюбленной, доколе ей угодно.

⁷Ju përgjërohem, o bija të Jeruzalemit, për gazelat dhe sutat fushave, mos e ngacmoni dhe mos e zgjoni dashurinë time, deri sa kështu t'i pëlqejë

⁸Голос возлюбленного моего! вот, он идет, скачет по горам, прыгает по холмам.

⁸Ja zëri i të dashurit tim! Ja, ai vjen duke kërcyer mbi malet, duke u hedhur mbi kodrat.

⁹Друг мой похож на серну или на молодого оленя. Вот, он стоит у насза стеною, заглядывает в окно, мелькает сквозь решетку.

⁹I dashuri im i përngjan një gazele apo një dreri të ri. Ja ku është prapa murit tonë, shikon nga dritaret, hedh vështrime nëpërmjet hekurave të tyre.

¹⁰Возлюбленный мой начал говорить мне: встань, возлюбленная моя, прекрасная моя, выйди!

¹⁰I dashuri im më ka folur dhe më ka thënë: "Çohu, mikja ime, e bukura ime, dhe eja!

¹¹Вот, зима уже прошла; дождь миновал, перестал;

¹¹Sepse, ja, dimri ka kaluar, shiu pushoi, iku.

¹²цветы показались на земле; время пения настало, и голос горлицы слышен в стране нашей;

¹²Lulet duken mbi tokë, koha e të kënduarit erdhi, dhe në vendin tonë dëgjohet zëri i turtulleshës.

¹³смоковницы распустили свои почки, и виноградные лозы, расцветая, издают благовоние. Встань, возлюбленная моя, прекрасная моя, выйди!

¹³Fiku nxjerr fiqtë e tij të papjekur, vreshtat në lulëzim përhapin një aromë të këndshme. Çohu, mikja ime, e bukura ime, dhe eja.

¹⁴Голубица моя в ущелье скалы под кровом утеса! покажи мне лицетвое, дай мне услышать голос твой, потому что голос твой сладок и лице твое приятно.

¹⁴O pëllumbesha ime, që rri në të çarat e shkëmbinjve, në strukat e rrëmoreve, ma trego fytyrën tënde, më bëj ta dëgjoj zërin tënd, sepse zëri yt është i këndshëm dhe fytyra jote është e hijshme".

¹⁵Ловите нам лисиц, лисенят, которые портят виноградники, а виноградники наши в цвете.

¹⁵I zini dhelprat, dhelprat e vogla që dëmtojnë vreshtat, sepse vreshtat tona janë në lulëzim.

¹⁶Возлюбленный мой принадлежит мне, а я ему; он пасет между лилиями.

¹⁶I dashuri im është imi, dhe unë jam e tij; ai e kullot kopenë midis zambakëve.

¹⁷Доколе день дышит прохладою , и убегают тени, возвратись,будь подобен серне или молодому оленю на расселинах гор.

¹⁷Para se të fryjë flladi i ditës dhe hijet të ikin, kthehu, i dashuri im, dhe sillu si një gazelë o një drenushë mbi malet që na ndajnë.