¹Hľa, všetko to videlo moje oko, počulo moje ucho a porozumelo tomu.

¹"Ja, tërë këtë syri im e pa dhe veshi im e dëgjoi dhe e kuptoi.

²Jako čo vy viete, viem i ja; neležím padlý ďalej od svetla ako vy.

²Atë që ju dini e di edhe unë; nuk vij pas jush.

³Ale ja budem hovoriť so Všemohúcim a chcem sa pokonávať so silným Bohom.

³Por do të dëshiroja të flas me të Plotfuqishmin, do të më pëlqente të diskutoja me Perëndinë;

⁴Lež vy kujete lož; lekári ste na nič vy všetci.

⁴sepse ju jeni trillues gënjeshtrash, jeni të gjithë mjekë pa asnjë vlerë.

⁵Oj, aby ste aspoň mlčali, a bolo by vám to za múdrosť!

⁵Oh, sikur të heshtnit fare, kjo do të ishte dituria juaj.

⁶Nože počujte môj dôvod a pozorujte na pravotu mojich rtov!

⁶Dëgjoni tani mbrojtjen time dhe vini re deklaratat e buzëve të mia.

⁷Či za silného Boha budete hovoriť neprávosť alebo či za neho budete hovoriť lesť?

⁷A doni vallë të flisni në mënyrë të mbrapshtë në mbrotje të Perëndisë dhe të flisni në favor të tij me mashtrime?

⁸Či chytajúc mu stranu budete hľadieť na jeho osobu? Či sa budete pravotiť za silného Boha?

⁸A doni të përdorni anësi me të ose të mbroni një kauzë të Perëndisë?

⁹Či vám to bude na dobré, keď vás prezkúma? Alebo či ho oklamete, jako niekto oklame človeka?

⁹Do të ishte më mirë për ju që ai t'ju hetonte, apo talleni me të ashtu si talleni me një njeri?

¹⁰Ba istotne vás bude karhať, jestliže tajne a stranícky hľadíte na osobu.

¹⁰Me siguri ai do t'ju qortojë, në rast se fshehurazi veproni me anësi.

¹¹Či vás nedesí jeho dôstojnosť, ani nepripáda na vás jeho strach?

¹¹Madhëria e tij vallë a nuk do t'ju kallë frikë dhe tmerri i tij a nuk do të bjerë mbi ju?

¹²Vaše pamäti, ktorými ma poučujete, sú príslovia z popola; vaše bašty, za ktoré sa kryjete, budú baštami z hliny.

¹²Thëniet tuaja moralizuese janë proverba prej hiri, argumentet tuaja më të mira nuk janë veçse argumente prej argjila.

¹³Mlčte, nechajte ma, a ja budem hovoriť, nech už prijde na mňa čokoľvek.

¹³Heshtni dhe më lini mua të flas, pastaj le të më ndodhë çfarë të dojë.

¹⁴Prečo by som mal vziať svoje telo do svojich zubov? A prečo vložiť svoju dušu do svojej ruky?

¹⁴Pse duhet ta mbaj mishin tim me dhëmbët dhe ta vë jetën time në duart e mia?

¹⁵Hľa, i keby ma zabil, budem dúfať v neho. A však o svoje cesty sa budem pokonávať pred jeho tvárou.

¹⁵Ja, ai do të më vrasë, nuk kam më shpresë; sidoqoftë, do ta mbroj para tij qëndrimin tim.

¹⁶Aj on sám mi bude záchranou, lebo pokrytec neprijde pred jeho tvár.

¹⁶Ai do të jetë edhe shpëtimi im, sepse një i pabesë nuk do të guxonte të paraqitej para tij.

¹⁷Nože dobre počujte moje reči a pozorujte svojimi ušami na to, čo budem hovoriť!

¹⁷Dëgjoni me vëmendje fjalimin tim dhe deklaratat e mia me veshët tuaj.

¹⁸Tu hľa, usporiadal som súd: viem, že ja budem spravedlivý.

¹⁸Ja, unë e kam përgatitur kauzën time; e di që do të njihem si i drejtë.

¹⁹Kde kto sa bude pravotiť so mnou? Lebo vtedy budem mlčať a zomriem.

¹⁹Kush kërkon, pra, të hahet me mua? Sepse atëherë do të heshtja dhe do të vdisja.

²⁰Len dvoch vecí, ó, Bože, mi neučiň, a vtedy sa nebudem skrývať pred tvojou tvárou:

²⁰Vetëm mos bëj dy gjëra me mua, dhe nuk do t'i fshihem pranisë sate;

²¹Vzdiaľ svoju ruku odo mňa a nech ma nedesí tvoja hrôza!

²¹largoje dorën nga unë dhe tmerri yt të mos më kallë më frikë.

²²A potom volaj, a ja sa ohlásim, alebo budem ja hovoriť, a ty mi odpovedaj.

²²Pastaj mund edhe të më thërrasësh edhe unë do të përgjigjem, ose do të flas unë, dhe ti do të përgjigjesh.

²³Koľko je mojich neprávostí a hriechov? Oznám mi moje prestúpenie a môj hriech!

²³Sa janë fajet e mia dhe mëkatet e mia? Më bëj të ditur shkeljet e mia dhe mëkatin tim!

²⁴Prečo skrývaš svoju tvár a prečo ma považuješ za svojho nepriateľa?

²⁴Pse më fsheh fytyrën tënde dhe më konsideron si armikun tënd?

²⁵Či azda budeš plašiť list, zmietaný vetrom? A či budeš stíhať uschlé steblo?

²⁵Mos do vallë të trembësh një gjethe të shtyrë sa andej dhe këndej dhe të ndjekësh ca kashtë të thatë?

²⁶Lebo zapisuješ horkosti proti mne a dávaš mi do dedičstva neprávosti mojej mladosti.

²⁶Pse shkruan kundër meje gjëra të hidhura dhe bën që të rëndojë mbi mua trashëgimia e fajeve të rinisë sime?

²⁷Dávaš moje nohy do klady a strežieš všetky moje stezky; ideš mi všade v zápätí.

²⁷Ti i vë këmbët e mia në pranga dhe kqyr me kujdes rrugët e mia; ti vendos një cak për tabanin e këmbëve të mia,

²⁸Kým sa človek rozpadáva jako práchnivo, jako rúcho, ktoré žerie moľ.

²⁸Ndërkaq trupi im po shpërbëhet si një send i kalbur, si një rrobë që e ka grirë mola".