¹Žalm Dávidov z času, keď utekal pred Absalomom, svojím synom.

¹O Zot, sa të shumtë janë armiqtë e mi! Shumë ngrihen kundër meje.

²Hospodine, jako mnoho je mojich protivníkov! Ako mnoho je tých, ktorí povstávajú proti mne!

²Shumë thonë për mua: "Nuk ka shpëtim për të pranë Perëndisë". (Sela)

³Mnohí hovoria o mojej duši: Nemá záchrany v Bohu. Sélah.

³Por ti, o Zot, je një mburoje rreth meje; ti je lavdia ime dhe ai më larton kokën.

⁴Ale ty, ó, Hospodine, si štítom vôkol mňa; si mojou slávou a ten, ktorý povyšuješ moju hlavu.

⁴Me zërin tim i thirra Zotit dhe ai m'u përgjigj nga mali i tij i shenjtë. (Sela)

⁵Na Hospodina volám svojím hlasom, a ozve sa mi s vrchu svojej svätosti. Sélah.

⁵Unë rashë e fjeta; pastaj u zgjova, sepse Zoti më përkrah.

⁶Ja ľahnem a budem spať i prebudím sa, lebo ma Hospodin podporuje.

⁶Unë do të kem frikë nga mizëri njerëzish që kanë fushuar rreth e qark kundër meje.

⁷Nebudem sa báť mnoho tisíc ľudí, ktorí sa vôkol kladú proti mne.

⁷Çohu, o Zot, më shpëto, o Perëndia im; sepse ti i ke goditur tërë armiqtë e mi në nofull; u ke thyer dhëmbët të pabesëve.

⁸Povstaň, ó, Hospodine, zachráň ma, môj Bože, lebo ty udrieš všetkých mojich nepriateľov na líce, zuby bezbožným vyrazíš.

⁸Shpëtimi i përket Zotit, bekimi yt qoftë mbi popullin tënd. (Sela)

⁹Hospodinovo je spasenie, nad tvojím ľudom, ó, Bože, tvoje požehnanie. Sélah.