¹Prečo sa búria národy, a ľudia myslia márne veci?

¹Pse ziejnë kombet dhe pse popujt kurdisin gjëra të kota?

²Kráľovia zeme sa postavujú, a kniežatá sa spolu radia proti Hospodinovi a proti jeho pomazanému a hovoria:

²Mbretërit e dheut mblidhen dhe princat këshillohen bashkë kundër Zotit dhe të vajosurit të tij,

³Roztrhajme ich sväzky a zahoďme od seba ich povrazy.

³duke thënë: "Le t'i këputim prangat e tyre dhe t'i heqim qafe litarët e tyre".

⁴Ale ten, ktorý prebýva v nebesiach, smeje sa; Pán sa im vysmieva.

⁴Ai që ulet në qiejtë do të qeshë, Zoti do të tallet me ta.

⁵Vtedy bude hovoriť s nimi vo svojom hneve a svojou prchlivosťou ich predesí a povie:

⁵Atëherë do t'u flasë në zemërimin e tij dhe do t'i trembë në indinjatën e tij të madhe,

⁶Ale ja som ustanovil svojho kráľa nad Sionom, vrchom svojej svätosti.

⁶dhe do të thotë: "E vendosa mbretin tim mbi Sion, malin tim të shenjtë.

⁷Rozprávať budem o ustanovení zákona. Hospodin mi povedal: Ty si môj syn; ja som ťa dnes splodil.

⁷Do të shpallë dekretin e Zotit. Ai më ka thënë: "Ti je biri im, sot më linde.

⁸Požiadaj odo mňa, a dám ti národy, tvoje dedičstvo, tvoje državie, končiny zeme.

⁸Më kërko dhe unë do të jap kombet si trashëgimi për ty dhe mbarë dheun si zotërim tëndin.

⁹Roztlčieš ich železným prútom; roztrieskaš ich ako nádobu hrnčiara.

⁹Ti do t'i copëtosh me një shufër hekuri, do t'i bësh copë-copë si një enë prej argjile"".

¹⁰A tak teraz buďte rozumní, kráľovia; učte sa, sudcovia zeme!

¹⁰Tani, pra, o mbretër, tregohuni të urtë; pranoni ndreqjen, o gjyqtarë të dheut.

¹¹Slúžte Hospodinovi v bázni a veseľte sa s trasením.

¹¹Shërbeni me frikë Zotin dhe gëzohuni me drithma.

¹²Ľúbajte syna, aby sa nerozhneval, a pohynuli by ste na ceste, lebo sa skoro zapáli jeho hnev. Blahoslavení sú všetci, ktorí sa utiekajú k nemu.

¹²Nënshtrohuni Birit, që të mos zemërohet dhe të mos vdisni rrugës, sepse zemërimi i tij mund të ndizet në një çast. Lum ata që gjejnë strehë tek ai.