¹Zavezo sem sklenil s svojimi očmi, in kako bi se bil smel ozirati po devici?

¹Mi faris interligon kun miaj okuloj, Ke mi ne atentu virgulinon.

²A kaj mi je delež Božji odzgoraj in dediščina Vsemogočnega iz visokosti?

²Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre? Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?

³Ni li poguba nepravičniku in nesreča njim, ki delajo krivico?

³CXu ne malfelicxon al malpiulo, Kaj forpusxon de malbonagantoj?

⁴Ne vidi li On potov mojih in ne šteje li vseh korakov mojih?

⁴CXu Li ne vidas mian konduton, Ne kalkulas cxiujn miajn pasxojn?

⁵Ako sem se pečal z ničemurnostjo in je noga moja hitela v prevaro

⁵CXu mi iradis en malvero, Kaj miaj piedoj rapidis al trompo?

⁶(naj me pretehta na tehtnici pravičnosti, in spozna Bog brezmadežnost mojo!),

⁶Li pesu min per justa pesilo, Kaj tiam Dio konvinkigxos pri mia senkulpeco.

⁷ako je krenil korak moj s prave poti in mi je srce hodilo za očmi mojimi in se je madež prijel mojih rok:

⁷Se mia pasxo forklinigxis de la vojo, Se mia koro sekvis miajn okulojn, Kaj se al mia mano algluigxis makulo:

⁸sejem naj, a drug uživaj, in kar sem zasadil, naj se s korenino izdere!

⁸Tiam mi semu kaj alia mangxu, Kaj mia idaro elradikigxu.

⁹Ako mi je znorelo srce za katero ženo in sem prežal pri vratih bližnjega svojega:

⁹Se mia koro forlogigxis al virino, Kaj mi kasxe atendis cxe la pordo de mia amiko:

¹⁰naj žena moja melje drugemu in drugi naj se nadnjo sklanjajo!

¹⁰Tiam mia edzino estu adultigata de aliulo, Kaj aliuloj klinigxu super sxi.

¹¹Kajti to je ostudnost, to je pregreha, ki jo morajo kaznovati sodniki.

¹¹CXar tio estus malvirto, Tio estus krimo, kiun devas puni jugxistoj.

¹²Kajti to je ogenj, ki požira do pogubljenja in ki bi s korenom izdrl vse, kar sem pridelal.

¹²Tio estas fajro, kiu ekstermas gxis la abismo, Kaj mian tutan akiritajxon gxi elradikigus.

¹³Ako nisem spoštoval pravice hlapca svojega in dekle svoje, ko sta se prepirala z menoj:

¹³CXu mi malsxatis la rajton de mia servisto aux de mia servistino, Kiam ili havis jugxan aferon kun mi?

¹⁴kaj si počnem, če vstane Bog mogočni, in ko bo preiskoval, kaj mu odgovorim?

¹⁴Tiam kion mi farus, kiam Dio levigxus? Kaj kion mi respondus al Li, kiam Li esplordemandus?

¹⁵Ni li tudi njega Stvarnik moj naredil v materinem telesu, in ni li eden naju pripravil v materini otrobi?

¹⁵Lin kreis ja Tiu sama, kiu kreis min en la ventro, Kaj Tiu sama pretigis en la ventro ankaux lin.

¹⁶Ako sem ubožcem odrekel, kar so želeli, in povzročil, da so vdovine oči medlele,

¹⁶CXu mi rifuzis la deziron de senhavuloj? Aux cxu mi turmentis la okulojn de vidvino?

¹⁷ali če sem jedel grižljaj svoj sam in ni tudi jedla od njega sirota

¹⁷CXu mian panpecon mi mangxis sola? CXu ne mangxis de gxi ankaux orfo?

¹⁸(pač od mladosti moje je rasla pri meni kakor pri očetu in od materinega telesa sem bil vdovi vodnik);

¹⁸CXar detempe de mia juneco mi estis kiel patro, Kaj de post la eliro el la ventro de mia patrino mi estis gvidisto.

¹⁹ako sem koga videl blizu pogina, ker ni imel oblačila, in potrebnega brez odeje,

¹⁹Kiam mi vidis malfelicxulon sen vesto Kaj malricxulon sen kovro,

²⁰in če me ni blagoslavljalo ledje njegovo in če se z volno mojih ovac ni ogreval,

²⁰CXu tiam ne benis min liaj lumboj, CXu li ne estis varmigata per la lano de miaj sxafoj?

²¹ako sem vihtel roko proti siroti, ker sem videl, da mi je pomoč med vrati:

²¹Se mi levis mian manon kontraux orfon, CXar mi vidis en la pordego helpon al mi,

²²odpadi mi pleče od lopatice svoje in rama moja se odlomi od njene cevi!

²²En tia okazo mia sxultro defalu de la dorso, Kaj mia brako rompigxu de kano.

²³Zakaj pogubljenje od Boga mogočnega mi je bilo v strah in vpričo Njegove vzvišenosti nisem mogel ničesar.

²³CXar mi timas la punon de Dio, Kaj gxian pezon mi ne povus elteni.

²⁴Ako sem postavil zlato za nado svojo in čistemu zlatu rekel: Upanje moje!

²⁴CXu mi faris la oron mia espero, Kaj la orbulon mi nomis mia fido?

²⁵ako sem se veselil, da mi je bilo imetja veliko ter da je moja roka mnogo pridobila;

²⁵CXu mi gxojis, ke mia ricxeco estas granda Kaj ke mia mano multe akiris?

²⁶ako sem gledal solnce, kako je sijalo, in v diki plavajoči mesec,

²⁶Kiam mi vidis la lumon brilantan Kaj la lunon majeste irantan,

²⁷in srce mi je bilo skrivaj omamljeno, da sem njima v čast poljubljal roko svojo:

²⁷CXu tiam sekrete forlogigxis mia koro Kaj mi sendis kisojn per mia mano?

²⁸tudi to bi bila pregreha, kazni vredna pred sodniki, ker bi bil zatajil Boga mogočnega, ki je gori!

²⁸Ankaux tio estus krimo jugxinda, CXar mi forneus per tio Dion en la alto.

²⁹Ako sem se veselil nesreče sovražilca svojega in se vzradoval, ko ga je zadelo zlo

²⁹CXu mi gxojis pri malfelicxo de mia malamiko? Aux cxu mi estis ravita, se lin trafis malbono?

³⁰(a nikoli nisem dopustil grlu svojemu grešiti, da bi bil s kletvijo zahteval smrt njegovo!),

³⁰Mi ne permesis al mia gorgxo peki Per eldiro de malbeno kontraux lia animo.

³¹ako niso rekali šatora mojega ljudje: Kdo bi se ne bil nasitil mesa njegove živine?

³¹CXu la homoj de mia tendo ne diris: Ho, se oni ne satigxus de lia karno!

³²na ulicah ni bilo treba prenočevati tujcu, duri svoje sem odprl popotniku –

³²Ne noktis fremdulo sur la strato; Miajn pordojn mi malfermadis al migrantoj.

³³ako sem, kakor Adam, prikrival prestopke svoje, skrivaje v nedrijih krivdo svojo,

³³CXu mi hommaniere kovradis miajn kulpojn, Por kasxi en mia brusto miajn pekojn?

³⁴ker sem se bal velike množice in me je strašilo zaničevanje rodovin, tako da sem molčal in nisem stopil ven iz duri...

³⁴En tia okazo mi timus grandan homamason, Kaj malestimo de familioj min timigus; Mi silentus, kaj ne elirus ekster la pordon.

³⁵O da bi imel koga, ki bi me poslušal! (tu je moj podpis, Vsemogočni naj mi odgovori!) in da bi imel tožbenico, ki jo je pisal nasprotnik moj!

³⁵Ho, se iu auxskultus min! Jen estas mia signo; la Plejpotenculo respondu al mi. Se mia akuzanto skribus libron,

³⁶Res, na rami svoji bi jo nosil in si jo navezal kakor venec!

³⁶Mi portus gxin sur mia sxultro, Mi metus gxin sur min kiel kronon,

³⁷Korakov svojih število bi mu naznanil, pristopil bi k njemu kakor knez.

³⁷Mi raportus al li pri la nombro de miaj pasxoj; Mi alproksimigxus al li kiel al princo.

³⁸Ako vpije nad menoj njiva moja in brazde njene vse vkup jokajo;

³⁸Se mia lando kriis kontraux mi, Kaj gxiaj sulkoj ploris,

³⁹ako sem užival njen pridelek, ne da bi bil plačal, in sem provzročil, da je njen posestnik izdahnil:tedaj mi rasti osatje namesto pšenice in namesto ječmena grd plevel! Konec je besedam Jobovim.

³⁹Se gxiajn fruktojn mi mangxis senpage, Kaj mi afliktis la animon de gxiaj mastroj:

⁴⁰tedaj mi rasti osatje namesto pšenice in namesto ječmena grd plevel! Konec je besedam Jobovim.

⁴⁰Tiam anstataux tritiko kresku por mi kardo, Kaj anstataux hordeo dornoj. Finigxis la paroloj de Ijob.