¹Še izpregovori Elihu in reče:

¹Elihu parolis plue, kaj diris:

²Poslušajte, modrijani, besede moje, in veščaki, naklonite mi posluh!

²Auxskultu, sagxuloj, miajn vortojn; Kaj vi, kompetentuloj, atentu min.

³Kajti uho presoja besede kakor grlo okus jedi.

³CXar la orelo esploras la parolon, Kiel la palato gustumas la mangxajxon.

⁴Izvolímo zase, kar je prav, spoznajmo med seboj, kar je dobro!

⁴Decidon ni elektu al ni; Ni esploru inter ni, kio estas bona.

⁵Kajti Job je rekel: „Pravičen sem, in Bog mogočni mi je vzel pravico mojo.

⁵CXar Ijob diris:Mi estas prava, Sed Dio forigis mian rajton;

⁶Vkljub svoji pravici veljam za lažnika; rana moja je nezaceljiva, dasi sem brez prestopka.“

⁶En mia jugxa afero mi estas refutata; Turmentas min mia sago, kvankam mi estas senkulpa.

⁷Kje je mož kakor Job, ki pije roganje kakor vodo

⁷Kiu homo estas simila al Ijob, Kiu trinkas mokojn kiel akvon?

⁸in s hudodelniki hodi v družbi in občuje z brezbožnimi ljudmi?

⁸Kaj li estas preta aligxi al malbonaguloj Kaj iri kun malpiuloj;

⁹Zakaj dejal je: Nič ne hasni možu, če rad občuje z Bogom!

⁹CXar li diras:Homo ne havas utilon, Se li sercxas favoron de Dio.

¹⁰Zato me poslušajte, možje razumni! Daleč bodi krivičnost od Boga silnega in od Vsemogočnega nepravičnost!

¹⁰Tial auxskultu min, ho sagxaj homoj: Dio estas malproksima de malbonagoj, Kaj la Plejpotenculo estas malproksima de maljusteco;

¹¹Toda dejanje človekovo mu povrača in dela, da se mu godi po tem, kakor je živel.

¹¹Sed Li repagas al homo laux liaj agoj, Kaj laux la vojo de cxiu Li renkontas lin.

¹²Da zares, Bog mogočni ne ravna krivično in Vsemogočni ne skrivi pravice.

¹²Vere, Dio ne malbonagas, Kaj la Plejpotenculo ne kurbigas la veron.

¹³Kdo mu je poveril zemljo? in kdo je postavil ves zemeljski krog?

¹³Kiu komisiis al Li la teron? Kaj kiu starigis Lin super la tuta mondo?

¹⁴Ako bi srce obrnil le na sebe, duha svojega in svoj dih potegnil nase,

¹⁴Se Li pensus nur pri Si, Se Li prenus al Si Sian spiriton kaj spiron,

¹⁵vse meso bi hkratu pomrlo in človek bi se povrnil v prah.

¹⁵Tiam pereus absolute cxiu karno, Kaj homo refarigxus polvo.

¹⁶Ako si torej pameten, poslušaj to, čuj besed mojih glas!

¹⁶Se vi havas prudenton, auxskultu cxi tion; Atentu la vocxon de miaj paroloj.

¹⁷More li tudi vladati, kdor sovraži pravico? ali hočeš obsoditi Njega, ki je pravičen in mogočen?

¹⁷CXu povas regi malamanto de justeco? CXu vi povas akuzi la Plejjustulon?

¹⁸Sme se li reči kralju: Belijal! plemenitnikom: Brezbožniki!?

¹⁸CXu oni povas diris al regxo:Sentauxgulo; Aux al altranguloj:Malpiulo?

¹⁹Koliko manj Njemu, ki se ne ozira na veljavo knezov in bogatina ne ceni više nego siromaka! Kajti vsi so rok Njegovih delo.

¹⁹Sed Li ne atentas la vizagxon de princoj, Kaj ne preferas ricxulon antaux malricxulo; CXar cxiuj estas faritajxo de Liaj manoj.

²⁰V trenotku umirajo, kar sredi noči se pretrese ljudstvo in premine, in mogočne odpravljajo brez roke človeške.

²⁰Momente ili mortas, noktomeze ili tumultigxas kaj malaperas; Ne de homa mano estas forigataj la potenculoj.

²¹Kajti oči Njegove so obrnjene na poti človekove in vidi vse korake njegove.

²¹CXar Liaj okuloj estas super la vojoj de homo, Kaj cxiujn liajn pasxojn Li vidas.

²²Ni teme, ni smrtne sence, da bi se v njej skrili, ki delajo krivico.

²²Ne ekzistas mallumo nek ombrego, Kie povus sin kasxi malbonaguloj.

²³Ker ni Mu treba dolgo opazovati človeka, da bi prišel pred Boga mogočnega na sodbo.

²³Li ne bezonas multe klopodi kun homo, Ke li iru al Dio por jugxo.

²⁴On pokončava mogočneže brez preiskovanja in stavi druge na njih mesto.

²⁴Li pereigas la fortulojn sennombre Kaj starigas sur ilia loko aliajn;

²⁵Tako pozna njih dejanja, in podere jih po noči, da so strti.

²⁵CXar Li scias iliajn farojn; Li renversas ilin en la nokto, kaj ili frakasigxas.

²⁶Tepe jih kakor hudodelnike na očitnem mestu,

²⁶Kiel malpiulojn Li frapas ilin sur loko, kie cxiuj vidas;

²⁷zato ker so vstran stopili, ne hoteč hoditi za Njim, in se niso menili za nobenega potov Njegovih

²⁷Pro tio, ke ili forturnigxis de Li Kaj ne penis kompreni cxiujn Liajn vojojn,

²⁸in so storili, da je k Njemu doletelo vpitje ubožcev, da je slišal trpinov krik.

²⁸Sed venigis al Li la kriadon de malricxulo, Kaj Li auxdis la kriadon de mizeruloj.

²⁹Ko On dodeli mir, kdo obsodi? in skriva li obličje svoje, kdo Ga more videti? Bodisi narod ali poedinec, vse enako vodi,

²⁹Se Li kvietigas, tiam kiu povas ribeligi? Se Li kasxas Sian vizagxon, tiam kiu povas Lin vidi? Tiel estas egale kun nacio kaj kun aparta homo,

³⁰da ne bi vladal človek bogapozabni, da nihče ne bo v zanko ljudstvu.

³⁰Por ke ne regu homo hipokrita, El la pekigantoj de popolo.

³¹Kajti rekel li je Job Bogu mogočnemu: „Trpim kazen, ne bom več napačno delal.

³¹Al Dio oni devas diri: Mi fierigxis, mi ne plu faros malbonon;

³²Česar ne vidim, pokaži mi ti; ako sem krivico storil, ne storim je več“?

³²Kion mi ne vidas, pri tio instruu min; Se mi faris maljustajxon, mi ne plu faros.

³³Mar naj povrača po tvoji misli? Saj si zavrgel plačilo Njegovo; zato moraš voliti ti, in ne jaz. Govóri torej, kar veš!

³³CXu konforme al via opinio Li devas repagi? Al vi ja ne placxis. Vi elektu, ne mi; Kaj kion vi scias, tion diru.

³⁴Možje razumni mi poreko in moder mož, ki me čuje:

³⁴Sagxaj homoj diros al mi, Kaj prudenta homo, kiu min auxskultas:

³⁵Job ne govori s spoznanjem in besede njegove so brez razsodnosti.

³⁵Ijob parolas malsagxe, Kaj liaj vortoj estas malprudentaj.

³⁶Ah, da bi bil Job zopet in zopet izkušan zaradi svojih odgovorov po načinu krivičnikov!Zakaj grehu svojemu še prideva prestopek, ploska med nami zasmehljivo z rokami in množi besede zoper Boga mogočnega.

³⁶Ho, se Ijob estus elprovita gxis la fino, Pro tio, ke li aligxas al homoj pekaj;

³⁷Zakaj grehu svojemu še prideva prestopek, ploska med nami zasmehljivo z rokami in množi besede zoper Boga mogočnega.

³⁷CXar al sia peko li aldonas blasfemon; Inter ni li mokas, kaj multe parolas kontraux Dio.