¹Ne zavidaj hudobnim ljudem in ne želi bivati ž njimi;

¹Ne sekvu malbonajn homojn, Kaj ne deziru esti kun ili;

²ker na pogubo misli njih srce in nadlego govore njih ustnice.

²CXar ilia koro pensas pri perfortajxo, Kaj ilia busxo parolas malbonajxon.

³Z modrostjo se hiša zida in z umnostjo se utrdi;

³Per sagxo konstruigxas domo, Kaj per prudento gxi fortikigxas;

⁴in po znanju se napolnijo hrami z vsem blagom dragim in prijetnim.

⁴Kaj per sciado la cxambroj plenigxas Per cxia havo grandvalora kaj agrabla.

⁵Mož modri je močan in umni mož utrjuje krepkost svojo.

⁵Homo sagxa havas forton, Kaj homo prudenta estas potenca.

⁶Kajti z razumnim vodstvom se boš srečno vojskoval in zmago pridobil z množico svetovalcev.

⁶Kun pripenso faru militon; Kaj venko venas per multe da konsilantoj.

⁷Previsoka je neumnežu modrost, pri vratih ne odpre svojih ust.

⁷Tro alta estas la sagxo por malsagxulo; CXe la pordego li ne malfermos sian busxon.

⁸Kdor misli kaj hudega storiti, imenovali ga bodo gospodarja spletk.

⁸Kiu intencas fari malbonon, Tiun oni nomas maliculo.

⁹Namera neumnosti je greh in zasmehovalec je gnusoba ljudem.

⁹Malico de malsagxulo estas peko; Kaj blasfemanto estas abomenajxo por homo.

¹⁰Če ti srce upade v čas stiske, majhna je krepost tvoja.

¹⁰Se vi montrigxis malforta en tago de mizero, Via forto estas ja malgranda.

¹¹Otmi nje, ki jih vlečejo v smrt, in ustavi jih, ki gredo na morišče!

¹¹Savu tiujn, kiujn oni prenis por mortigi, Kaj ne fortirigxu de tiuj, kiuj estas kondamnitaj al morto.

¹²Če praviš: Glej, nismo vedeli tega! – ali ne bode on, ki srca pretehtava, pazil na to, in ki straži dušo tvojo, ne bo vedel tega? In ne povrne li vsakemu po delu njegovem?

¹²Se vi diras:Ni tion ne sciis, La esploranto de koroj ja komprenas, Kaj la gardanto de via animo ja scias, Kaj Li redonas al homo laux liaj faroj.

¹³Jej med, sin moj, ker je dober, in čisto strd, sladko tvojemu grlu;

¹³Mangxu, mia filo, mielon, cxar gxi estas bona; Kaj la mieltavolo estas dolcxa por via gorgxo;

¹⁴spoznaj tudi, da je modrost dobra duši tvoji: če si jo dosegel, je zate bodočnost, in upanje tvoje se ne bo iztrebilo.

¹⁴Tia estas por via animo la sciado de sagxo, se vi gxin trovis, Kaj ekzistas estonteco, kaj via espero ne pereos.

¹⁵Ne preži, o brezbožnik, na pravičnega prebivališče, ne razdevaj počivališča njegovega!

¹⁵Ne insidu, ho malvirtulo, kontraux la domo de virtulo; Ne ataku lian ripozejon;

¹⁶Kajti sedemkrat pade pravični, a zopet vstane, brezbožni pa se zvrnejo v nesrečo.

¹⁶CXar sep fojojn virtulo falos, kaj tamen levigxos; Sed malvirtuloj implikigxas en la malfelicxo.

¹⁷Ko pade sovražnik tvoj, ne veseli se, in ko se zgrudi, ne radúj se srce tvoje;

¹⁷Kiam falas via malamiko, ne gxoju, Kaj cxe lia malfelicxo via koro ne plezurigxu;

¹⁸da ne zagleda GOSPOD in ne bo hudo v očeh njegovih ter ne obrne od njega v tebe jeze svoje.

¹⁸CXar eble la Eternulo vidos, kaj tio ne placxos al Li, Kaj Li returnos de li Sian koleron.

¹⁹Ne srdi se zaradi hudodelnikov, ne zavidaj brezbožnim:

¹⁹Ne koleru kontraux malbonfarantoj, Kaj ne enviu la malvirtulojn;

²⁰kajti prihodnosti ne bode hudemu, brezbožnih svetilnica ugasne.

²⁰CXar la malbonulo ne havos estontecon; La lumilo de malvirtuloj estingigxos.

²¹Boj se GOSPODA, sin moj, in kralja, in z uporniki se ne druži:

²¹Timu, mia filo, la Eternulon kaj la regxon; Kun ribeluloj ne komunikigxu.

²²kajti hipoma vstane njih nesreča, in kdo ve, kakšen bode konec njih let?

²²CXar subite venos ilia pereo; Kaj kiu scias, kiam venos la puno de ambaux?

²³Tudi to so izreki modrih: Ozirati se na osebo v sodbi ni dobro.

²³Ankaux cxi tio estas vortoj de sagxuloj: Konsideri personojn cxe jugxado estas ne bone.

²⁴Kdor pravi krivičniku: Pravičen si, klela ga bodo ljudstva, mrzeli narodi;

²⁴Kiu diras al malvirtulo:Vi estas virtulo, Tiun malbenos popoloj, tiun malamos gentoj.

²⁵tistim pa, ki ga karajo, bode prijaznost in pride jim blagoslov dobrega.

²⁵Sed kiuj faras riprocxojn, tiuj placxas, Kaj sur ilin venos bona beno.

²⁶Ustne poljublja, kdor besede prave odgovarja.

²⁶Kiu respondas gxustajn vortojn, Tiu kisas per la lipoj.

²⁷Opravi zunaj delo svoje in pripravi si ga na polju, potem lahko zidaš hišo svojo.

²⁷Plenumu vian laboron ekstere, Pretigu cxion sur via kampo; Kaj poste arangxu vian domon.

²⁸Ne bodi brez sile priča zoper bližnjega svojega, in zakaj bi varal z ustnami svojimi?

²⁸Ne atestu sen kauxzo kontraux via proksimulo; CXu vi trompus per via busxo?

²⁹Ne govóri: Kakor mi je storil, tako mu storim, vsakemu povrnem po delu njegovem.

²⁹Ne diru:Kiel li agis kontraux mi, tiel mi agos kontraux li; Mi redonos al la homo laux lia faro.

³⁰Šel sem mimo polja lenega moža in mimo vinograda človeka brezumnega:

³⁰Mi pasis tra kampo de homo maldiligenta Kaj tra vinbergxardeno de sensagxulo;

³¹pa glej, plevel ga je docela porastel, s koprivami je bilo pokrito površje njegovo in kamenena ograja njegova je bila podrta.

³¹Kaj jen cxie elkreskis urtiko, CXio estas kovrita de dornoj, Kaj la sxtona muro estas detruita.

³²Tedaj sem gledal in v srcu preudarjal in, videč to, sem posnel nauk:

³²Kaj kiam mi vidis, mi prenis gxin en mian koron, Mi rigardis, kaj ricevis instruon:

³³Malo zaspati, malo zadremati, malo roke sklenivši ležati,v tem pride kakor uren popotnik uboštvo tvoje in potreba tvoja kakor oboroženec.

³³Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kusxado;

³⁴v tem pride kakor uren popotnik uboštvo tvoje in potreba tvoja kakor oboroženec.

³⁴Kaj venos via malricxeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.