¹Tudi ti so pregovori Salomonovi, ki so jih zbrali možje Ezekija, kralja Judovega.

¹Ankaux cxi tio estas sentencoj de Salomono, kiujn kolektis la viroj de HXizkija, regxo de Judujo.

²Bogu v čast je prikrivati reč, čast kraljev pa izsledovati reč.

²Honoro de Dio estas kasxi aferon; Sed honoro de regxoj estas esplori aferon.

³Neba višina, zemlje globočina in srca kraljev so nedosežna.

³La cxielo estas alta, la tero estas profunda, Kaj la koro de regxoj estas neesplorebla.

⁴Vzemi srebru žlindro, in prikaže se zlatarju posoda:

⁴Forigu de argxento la almiksajxon, Kaj la puriganto ricevos vazon.

⁵vzemi brezbožnega kralju izpred oči, in utrdi se po pravičnosti prestol njegov.

⁵Forigu malvirtulon de la regxo, Kaj lia trono fortikigxos en justeco.

⁶Ne prisvajaj si časti pred kraljem in ne stopaj na mesto velikašev;

⁶Ne montru vin granda antaux la regxo, Kaj sur la loko de eminentuloj ne starigxu;

⁷kajti bolje je, da ti reko: Pomakni se sem gori! nego da te ponižajo pred knezom, ki so ga videle oči tvoje.

⁷CXar pli bone estas, se oni diros al vi:Levigxu cxi tien, Ol se oni malaltigos vin antaux eminentulo, Kiun vidis viaj okuloj.

⁸Ne spuščaj se naglo v prepir, da ob njega koncu ne prideš v zadrego, kaj naj storiš, ko te je osramotil bližnji tvoj.

⁸Ne komencu tuj disputi; CXar kion vi faros poste, kiam via proksimulo vin hontigos?

⁹Pravdo svojo pravdaj z bližnjim svojim sam, ali skrivnosti drugega ne odkrivaj;

⁹Faru disputon kun via proksimulo mem, Sed sekreton de aliulo ne malkasxu;

¹⁰da te ne ograja, kdor to sliši, in ostaneš na slabem glasu.

¹⁰CXar alie auxdanto vin riprocxos, Kaj vian babilon vi jam ne povos repreni.

¹¹Kakor zlata jabolka v srebrnih pletenicah je beseda ob pravem času.

¹¹Vorto dirita en gxusta tempo Estas kiel oraj pomoj sur retajxo argxenta.

¹²Kakor zlata naušnica in okras iz čistega zlata je svaritelj moder pri njem, ki posluša.

¹²Kiel ora orelringo kaj multekosta kolringo, Tiel estas sagxa admonanto por auxskultanta orelo.

¹³Kakor snežno hladilo ob žetve času je zvest poslanec njemu, ki ga pošilja: kajti dušo gospodarja svojega oživlja.

¹³Kiel malvarmo de negxo en la tempo de rikolto, Tiel estas fidela sendito por siaj sendintoj: Li revigligas la animon de sia sinjoro.

¹⁴Oblaki in veter, pa nič dežja – je mož, ki se ponaša z darom lažnivim.

¹⁴Kiel nuboj kaj vento sen pluvo, Tiel estas homo, kiu fanfaronas per dono, kiun li ne faras.

¹⁵S potrpežljivostjo se sodnik pridobi in jezik mehak kosti zdrobi.

¹⁵Per pacienco oni altiras al si potenculon, Kaj mola parolo rompas oston.

¹⁶Ko najdeš medú, jej, kolikor ti je dosti, da se ga ne presitiš ter ga izbljuješ.

¹⁶Kiam vi trovis mielon, mangxu, kiom vi bezonas, Por ke vi ne farigxu tro sata kaj ne elvomu gxin.

¹⁷Redkoma zahajaj v bližjega svojega hišo, da se te ne naveliča in te ne črti.

¹⁷Detenu vian piedon de la domo de via proksimulo; CXar alie vi tedus lin kaj li vin malamus.

¹⁸Kladivo in meč in pšica ostra je mož, ki priča krivo zoper bližnjega svojega.

¹⁸Kiel martelo kaj glavo kaj akra sago Estas tiu homo, kiu parolas pri sia proksimulo malveran ateston.

¹⁹Kakor zdrobljen zob in izvinjena noga je zaupanje v izdajalca v stiske dan.

¹⁹Kiel putra dento kaj malforta piedo Estas nefidinda espero en tago de mizero.

²⁰Kakor kdor sleče obleko o času mraza ali ocet lije na sodo, je, kdor pesmi poje žalostnemu v srcu.

²⁰Kiel demeto de vesto en tempo de malvarmo, kiel vinagro sur natro, Tiel estas kantado de kantoj al koro suferanta.

²¹Če je sovražnik tvoj lačen, siti ga s kruhom, in če je žejen, napoji ga z vodo:

²¹Se via malamanto estas malsata, mangxigu al li panon; Kaj se li estas soifa, trinkigu al li akvon;

²²kajti žerjavice mu nakopičiš na glavo, in GOSPOD ti bo povrnil.

²²CXar fajrajn karbojn vi kolektos sur lia kapo, Kaj la Eternulo vin rekompencos.

²³Severni veter rodi dež: tako obrekljiv jezik lice nejevoljno.

²³Norda vento kauxzas pluvon, Kaj cxagrenita vizagxo kasxatan parolon.

²⁴Bolje je prebivati v podstrešnem kotu nego z ženo prepirljivo v skupni hiši.

²⁴Pli bone estas logxi sur angulo de tegmento, Ol kun malpacema edzino en komuna domo.

²⁵Kakor mrzla voda duši onemogli, je dobra novica iz daljne dežele.

²⁵Kiel malvarma akvo por suferanto de soifo, Tiel estas bona sciigo el lando malproksima.

²⁶Kakor skaljen studenec in izprijen vrelec je pravičnik, ki umahne pred brezbožnikom.

²⁶Virtulo, kiu falas antaux malvirtulo, Estas malklara fonto kaj malbonigita puto.

²⁷Pojesti preveč medú ni dobro, ali preiskavati težavne stvari je čast.Mesto razrušeno brez zidú je mož, ki nima duha svojega v oblasti.

²⁷Ne bone estas mangxi tro multe da mielo; Kaj ne glore estas sercxi sian gloron.

²⁸Mesto razrušeno brez zidú je mož, ki nima duha svojega v oblasti.

²⁸Homo, kiu ne povas regi sian spiriton, Estas urbo detruita, kiu ne havas muron.